Με ένα νομοσχέδιο που αναιρεί τις "παλιές αμαρτίες" των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για το θέμα της εξέλιξης των μελών ΔΕΠ, επιχειρεί το υπουργείο Παιδείας να ρυθμίσει το θέμα της πανεπιστημιακής εξέλιξης, δημιουργώντας νέα προβλήματα, καθώς δε δίνει ουσιαστική διέξοδο στο πρόβλημα.
Με σταθερά βήματα προχωρά ο υπουργός Παιδείας στη διάλυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, επιλέγοντας παράλληλα τη μέθοδο του αποπροσανατολισμού, σε στιγμές που βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρά ζητήματα της παιδείας. Χτες, ο υπουργός Παιδείας έδωσε συνέντευξη Τύπου για τις εξελίξεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παρουσιάζοντας το νομοσχέδιο για την εξέλιξη των μελών ΔΕΠ, τη στιγμή που η ΟΛΜΕ παρουσίαζε το πρόγραμμα δράσης της για την κάλυψη των διδακτικών ωρών που χάθηκαν από την απεργία. Ο υπουργός Παιδείας είπε επίσης χτες ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα δώσει στη δημοσιότητα το νομοσχέδιο για το "ανοιχτό πανεπιστήμιο".
Το σχέδιο νόμου, που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα παρά το γεγονός ότι το υπουργείο επικαλείται τη "συναίνεση" των αρμόδιων φορέων, είναι στην πραγματικότητα μακριά από τις βασικές θέσεις που έχει διατυπώσει ο κλάδος, αλλά και από τις ίδιες κατά καιρούς υποσχέσεις της ίδιας της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, που άφηνε να εννοηθεί ότι θα τηρήσει.
Συγκεκριμένα, στο πρωταρχικό αίτημα του διδακτικού προσωπικού για κλειστή διαδικασία κρίσης για τα υπηρετούντα μέλη ΔΕΠ (ώστε να μην υπάρχουν κάθε λογής εξαρτήσεις) και ανοιχτή διαδικασία για τις προκηρύξεις νέων θέσεων, ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη δυνατή εκλογή για τους νεοεισερχόμενους, το υπουργείο απαντά προωθώντας ανοιχτή διαδικασία για όλα τα μέλη ΔΕΠ.
Σε ό,τι αφορά μια σημαντική μερίδα του διδακτικού προσωπικού, όπως είναι οι μόνιμοι επιστημονικοί συνεργάτες, βοηθοί και επιμελητές, η ρύθμιση που προωθείται ουσιαστικά δε δίνει τη δυνατότητα εξέλιξης. Η συγκεκριμένη διάταξη του σχεδίου νόμου προβλέπει μια ασφυκτική προθεσμία 6 μηνών για την ένταξή τους, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να αποκλείεται η ένταξη μιας πολύ μεγάλης μερίδας της παραπάνω κατηγορίας προσωπικού.
Οι ρυθμίσεις που κάνει για τους λέκτορες και επίκουρους καθηγητές βρίσκουν αντίθετη την πανεπιστημιακή κοινότητα, καθώς δημιουργούν συνθήκες αβεβαιότητας, γεγονός που οδηγεί στην ανάπτυξη εξαρτήσεων ή ακόμα και στην έξοδο από τα πανεπιστήμια.
Σχολιάζοντας το σχέδιο νόμου κύκλοι των πανεπιστημιακών τόνιζαν ότι, παρόλο που υπαγορεύτηκε από την αποφασιστικότητα του κλάδου να αρθούν αδικίες που δημιουργούσαν οι παλιότεροι νόμοι για την εξέλιξη των πανεπιστημιακών, δε δίνει ουσιαστική διέξοδο στα προβλήματα εξέλιξης των μελών ΔΕΠ, καθώς δεν καθιερώνει σταθερούς και δίκαιους κανόνες, ανθεκτικούς στο χρόνο, για την εξέλιξη του διδακτικού προσωπικού, γεγονός που θα επαναφέρει στο μέλλον ανάγκη παρέμβασης.