91ο ΜΕΡΟΣ
Στις 23 (10) του Νοέμβρη οι στρατιωτικοί ακόλουθοι των συμμαχικών δυνάμεων, ενεργώντας με βάση τις οδηγίες των κυβερνήσεών τους, απηύθυναν στον Ντουχόνιν νότα, με την οποία τον προειδοποιούσαν επίσημα να μην "παραβιάσει τις συμφωνίες που κλείστηκαν ανάμεσα στις χώρες της Αντάντ". Στη νότα υπογραμμιζόταν ότι το κλείσιμο χωριστής ανακωχής με τη Γερμανία "θα έχει σοβαρότατες συνέπειες" για τη Ρωσία. Ο Ντουχόνιν έστειλε αμέσως αυτή τη νότα σ' όλες τις στρατιωτικές επιτροπές...
Το επόμενο πρωί ο Τρότσκι, απευθύνθηκε προς τα στρατεύματα με νέα έκκληση στην οποία χαρακτήριζε τη νότα των συμμαχικών εκπροσώπων σαν ανοιχτή ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Ρωσίας και σαν αυθάδικη απόπειρα "να υποχρεώσουν με απειλές το ρωσικό στρατό και το ρωσικό λαό να συνεχίσουν τον πόλεμο για να εκπληρωθούν οι συμφωνίες που έκλεισε ο τσάρος...".
Από το Σμόλνι σαν αδιάκοπος χείμαρρος έβγαιναν η μια μετά την άλλη οι προκηρύξεις που ξεσκέπαζαν τον Ντουχόνιν και το αντιδραστικό σώμα των αξιωματικών που συγκεντρώθηκε γύρω του, ξεσκέπαζαν τους αντιδραστικούς πολιτικάντες που είχαν συγκεντρωθεί στο Μογκιλιόφ, ξεσηκώνοντας σ' ολόκληρο το μέτωπο των χιλίων βερστιών εκατομμύρια οργισμένων και δύσπιστων στρατιωτών. Και ταυτόχρονα ο Κριλένκο, συνοδευόμενος από τρία αποσπάσματα απόλυτα αφοσιωμένων ναυτών, τράβηξε για το επιτελείο, απειλώντας το με αμείλιχτη τιμωρία. Οι στρατιώτες τον υποδέχονταν παντού με ενθουσιώδεις επευφημίες. Η πορεία του ήταν ένας συνεχής θρίαμβος. Η κεντρική στρατιωτική επιτροπή εξέδωσε διακήρυξη, με την οποία υπεράσπιζε τον Ντουχόνιν, ταυτόχρονα, όμως, κινήθηκε προς το Μογκιλιόφ μια δύναμη από δέκα χιλιάδες στρατιώτες...
Στις 2 του Δεκέμβρη (19 του Νοέμβρη) η φρουρά του Μογκιλιόφ ξεσηκώθηκε, κατέλαβε την πόλη, έπιασε τον Ντουχόνιν και τη στρατιωτική επιτροπή και με τις νικηφόρες κόκκινες σημαίες βγήκε να προϋπαντήσει τον καινούριο ανώτατο διοικητή. Το επόμενο πρωί ο Κριλένκο έφτασε στο Μογκιλιόφ και βρήκε στο βαγόνι όπου κρατούνταν ο Ντουχόνιν, ένα πλήθος που μούγκριζε και λυσσομανούσε. Ο Κριλένκο στο λόγο που εκφώνησε παρακάλεσε τους στρατιώτες να μην πειράξουν τον Ντουχόνιν, μια και έπρεπε να σταλεί στην Πετρούπολη, όπου θα παραπεμπόταν στο επαναστατικό δικαστήριο. Οταν τέλειωσε το λόγο του βγήκε ξαφνικά στο παράθυρο του βαγονιού ο Ντουχόνιν, σαν να ετοιμαζόταν να απευθυνθεί κι αυτός προς το πλήθος. Το πλήθος με οργισμένες φωνές ρίχτηκε κι εκεί ακριβώς, στην πλατφόρμα, τον κομμάτιασε.
Ετσι τέλειωσε η ανταρσία του επιτελείου...
Η σοβιετική κυβέρνηση, που δυνάμωσε τεράστια από την πτώση και του τελευταίου φρουρίου των εχθρικών της στρατιωτικών δυνάμεων, καταπιάστηκε με σιγουριά με την οργάνωση του καινούριου κράτους. Πολλοί παλιοί υπάλληλοι μπήκαν κάτω από τις σημαίες της, πολλά μέλη των άλλων κομμάτων μπήκαν στην υπηρεσία των Σοβιέτ. Στο μεταξύ, εκείνοι που υπολόγιζαν σε μεγάλους μισθούς απογοητεύτηκαν από το διάταγμα για την αμοιβή του Επιτρόπου του Λαού, δηλαδή την πιο ανώτερη αμοιβή, - σε 500 ρούβλια (περίπου 50 δολάρια) το μήνα... Η απεργία των δημόσιων υπαλλήλων που καθοδηγούνταν από την Ενωση των ενώσεων χρεοκόπησε, οι χρηματιστικές και εμπορικές ομάδες που βρίσκονταν πίσω της σταμάτησαν να την υποστηρίζουν. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι γύρισαν κι αυτοί στη δουλιά...
Το διάταγμα για την εθνικοποίηση των τραπεζών, η δημιουργία του Ανώτατου Σοβιέτ της εθνικής οικονομίας, η εφαρμογή στη ζωή του διατάγματος για τη γη, η δημοκρατική αναδιοργάνωση του στρατού, οι αποφασιστικές αλλαγές σ' όλους τους τομείς της κρατικής διεύθυνσης και της ζωής - όλα αυτά που πραγματοποιούνταν με τη θέληση των εργατικών, στρατιωτικών και αγροτικών μαζών, άρχισαν βαθμιαία, με πολλά λάθη και εμπόδια, να σφυρηλατούν την προλεταριακή Ρωσία.
Οι μπολσεβίκοι δεν κατέλαβαν την εξουσία με συμβιβασμούς με τις κυρίαρχες τάξεις ή με τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, ούτε με συμφιλίωση με τον παλιό κρατικό μηχανισμό. Δεν την κατέλαβαν όμως ούτε και με την οργανωμένη βία μιας μικρής κλίκας. Αν οι πλατιές μάζες του ρωσικού πληθυσμού δεν ήταν έτοιμες για εξέγερση, αυτή θα αποτύχαινε. Το μυστικό της τεράστιας επιτυχίας των μπολσεβίκων βρίσκεται στο ότι πραγματοποίησαν τους βαθιούς και απλούς πόθους των πιο πλατιών στρωμάτων του πληθυσμού, καλώντας τα στη δουλιά για την καταστροφή και το ξερίζωμα του παλιού, καλώντας να οικοδομήσουν ύστερα μαζί, πάνω στις στάχτες και τα ερείπια του παλιού, το σκελετό του καινούριου κόσμου.
ΑΥΡΙΟ ΤΟ 92ο ΜΕΡΟΣ