"1ο.Το Λύκειο μετατρέπεται πλήρως και αποκλειστικά σε προθάλαμο επιλογής για τα ΑΕΙ - ΤΕΙ. Απευθύνεται μόνο σε όσους λογαριάζουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σ' αυτά. Μέσα από το νέο πυκνό πλέγμα εξεταστικών φίλτρων, οδηγεί βίαια ένα ακόμη μεγαλύτερο μέρος μαθητών έξω από το Λύκειο, διευρύνοντας έτσι τη διαρροή από τη βασική μόρφωση, που ήδη σημειώνεται από τις προηγούμενες βαθμίδες. Αυτό αποτελεί ήδη μια βαθιά ταξική πολιτική επιλογή. Στη θέση των 4 εξετάσεων μπαίνουν τώρα 28 εξετάσεις και τα μυστηριώδη τεστ δεξιοτήτων. Βεβαίως, το θέμα δεν είναι ποσοτικό αλλά ποιοτικό. Οι εξετάσεις είναι χρήσιμες, όταν έχουν σαν στόχο να εξακριβώσουν και να εντοπίσουν αδυναμίες και δυσκολίες ή δεξιότητες του μαθητή και της μαθήτριας. Οι εξετάσεις ιδιαίτερα, όπως προτείνονται σήμερα, θα είναι η πιστοποίηση των φραγμών και των δυσκολιών. Σε μια κοινωνία σαν τη δική μας, που τα παιδιά δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες, όπως και οι οικογένειές τους, το θέμα δεν είναι η δήθεν επί ίσοις όροις χρήση των εξετάσεων, αλλά τα μέτρα εκείνα που τουλάχιστον στο χώρο της παιδείας μειώνουν ή αμβλύνουν τους άνισους, ταξικούς όρους που υπάρχουν στην κοινωνία με κύρια θύματα τα παιδιά της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.
2ο.Η ενίσχυση παραπέρα του ταξικού επιλεκτικού ρόλου του Λυκείου αποσκοπεί στην ανάδειξη της στενής υποβαθμισμένης Τεχνικοεπαγγελματικής κατάρτισης, στα ΤΕΕ και στα Ιδιωτικά ΙΕΚ, σε αναγκαστική "μορφωτική" διέξοδο για την πλειοψηφία, ιδιαίτερα των αδύνατων οικονομικά και κοινωνικά μαθητών.
Στα ΤΕΕ, ιδρύματα που προβάλλονται σαν αναγκαία φυσική διέξοδος σε "όσους δεν παίρνουν τα γράμματα" και μέχρι στιγμής λειτουργούν χωρίς βιβλία, εργαστήρια, καθηγητές και προγράμματα - και στη συνέχεια στα ΙΕΚ, θα εξοικειώνονται οι νέοι μέσα από τη μαθητεία στις απαιτήσεις της "αγοράς", στην εκμετάλλευση και στην υποταγή".
"3ο.Η διατυμπανιζόμενη ως "διεύρυνση" της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης - ουσιαστικά υποβάθμισής της - με σπουδές στενής κατάρτισης (ΠΣΕ, νέα τμήματα, κύκλοι σπουδών, πιστωτικές μονάδες) για σπουδές και πτυχία - χωρίς αντίκρισμα - για τους περισσότερους.
Η πριμοδότηση των Ιδιωτικών ΙΕΚ, η καθιέρωση διδάκτρων στην προσχολική αγωγή και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η έμμεση αναγνώριση Ιδιωτικών ΑΕΙ, ανοίγουν νέο δρόμο για τη σταδιακή και τελικά πλήρη κατάργηση της δωρεάν εκπαίδευσης, υλοποιώντας έτσι τις υποδείξεις της ΕΕ για "παροχή υπηρεσιών παιδείας σ' ανταποδοτική βάση".
Τα νέα μέτρα της κυβέρνησης ήδη οδηγούν στην παραπέρα ανάπτυξη της παραπαιδείας (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, επαγγελματική εκπαίδευση κλ π.) οξύνοντας τα προβλήματα και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, η λαϊκή οικογένεια. Γι' αυτό κατανοούν και συμπαραστέκονται στον αγώνα των παιδιών τους, γιατί συνειδητοποιούν ότι "δεν πάει άλλο" μ' αυτή την πολιτική, που υψώνει νέους φραγμούς στη μόρφωση και στη ζωή τους".
"Το Λύκειο αποκτά ακόμα πιο βαθύ ταξικό χαρακτήρα με το πρόγραμμα του "νέου" όπως λέγεται Λυκείου.Το αναλυτικό πρόγραμμα και τα βιβλία του νέου Λυκείου σηματοδοτούν εντελώς το αντίθετο από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης για έμφαση στη Γενική Παιδεία. Γιατί ο ρόλος της Γενικής Παιδείας είναι να εφοδιάσει το νέο άνθρωπο με την ικανότητα να βγάζει μέσα από το σωρό των φαινομένων της σύγχρονης πολύπλοκης ζωής, το γενικό, το ουσιαστικό. Να του δώσει την άκρη του νήματος, για να προσανατολίζεται στο λαβύρινθο της πραγματικότητας. Και αυτό γίνεται τόσο πιο πολύ αναγκαίο όσο η ίδια η κοινωνική ζωή απλώνεται σε όλη τη γήινη σφαίρα, μεγαλώνει ακόμη περισσότερο ο καταμερισμός εργασίας και περιορίζει τον καθένα σε μια μόνο ειδικότητα, σε μια ξέχωρη και μεμονωμένη εργασία, στενεύοντας τον πνευματικό του ορίζοντα. Κάνοντας τον άνθρωπο ανίκανο να νιώσει το σύνολο μιας κοινωνικής λειτουργίας, που συνέχεια πλαταίνει.
Το Πρόγραμμα του ενιαίου Λυκείου κάθε άλλο παρά επικεντρώνει στην ουσία της γνώσης. Αντίθετα, φορτώνεται με ακόμη περισσότερη ύλη προς απομνημόνευση (η ύλη των δεσμών της Γ Λυκείου γίνεται ύλη των μαθημάτων της Γενικής Παιδείας της Β Λυκείου), δηλαδή γνώσεις χωρίς γνώση, με πρόθεση κατά τη γνώμη μας να αποδιοργανώσει ακόμη περισσότερο τη σκέψη και την κρίση. Να προετοιμάσει ανθρώπους που με κάποιες στείρες εγκυκλοπαιδικές γνώσεις θα μπορούν να είναι "ευέλικτοι". Να προσαρμόζονται μηχανιστικά στις ανάγκες και το συμφέρον των εργοδοτών, χωρίς να μπορούν να αμφισβητήσουν, να προβληματιστούν, πολύ περισσότερο να αλλάξουν "την κακή τους τύχη".
Ετσι, στα όποια νέα βιβλία, αλλά και στα υποδείγματα αξιολόγησης των μαθητών και στα υλικά των σεμιναρίων προς τους καθηγητές, ξαναφρεσκάρονται οι πιο αναχρονιστικές και αντιδραστικές αντιλήψεις που οι μαθητές καλούνται να αποδεχτούν άκριτα.
Οποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να ρίξει, για παράδειγμα, μια ματιά στα περιεχόμενα του βιβλίου του μαθήματος επιλογής της Β Λυκείου "θέματα ιστορίας" του οποίου οι 3 από τις 6 ενότητες είναι οι παρακάτω:
Το περιεχόμενο της μόρφωσης επιδρά βεβαίως και στο επίπεδο της δήθεν αξιολόγησης και αντίστροφα.
Σταχυολογούμε ορισμένα δείγματα του είδους των γνώσεων και των ερωτήσεων αξιολόγησης που προκύπτουν από αυτές, και δείχνουν την κατάντια της εκπαίδευσης όσον αφορά την επιστημονική ακρίβεια και την ιστορική σκέψη:
1. Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ελλάδας και του παγκόσμιου πολιτισμού αν οι Ελληνες (!) είχαν ηττηθεί από τους Πέρσες στη ναυμαχία της Σαλαμίνας.
2. Αναφέρατε πολιτικά πρόσωπα που έδρασαν ή δρουν τα τελευταία χρόνια στην παγκόσμια σκηνή, με τρόπο παρόμοιο με αυτό των αρχαίων τυράννων.
Στα δε υλικά των σεμιναρίων προς τους καθηγητές των ΤΕΕ περιλαμβάνονται σημειώσεις με τον τίτλο "γίνε αυτό που είσαι" που επαναφέρουν την αντιδραστική θεωρία των γονιδίων σύμφωνα με την οποία η νοημοσύνη του κάθε ανθρώπου είναι κληρονομική, και κατά συνέπεια καθένας γεννιέται με τη μοίρα του γραμμένη στο κούτελο για να γίνει φτωχός προλετάριος ή πλούσιος μεγαλοεργοδότης".