Από παλαιότερη κινητοποίηση (κατάληψη του χρηματιστηρίου) για επιστροφή των κλεμμένων |
Και αυτή την πολιτική τους, την οποία φρόντισαν να ξεδιπλώσουν και να στηρίξουν με το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο, αυτή την πολιτική που θέλει το ζεστό χρήμα των Ταμείων έρμαιο των τραπεζιτών και των χρηματιστών δεν την απαρνιέται κανένα από τα δύο κόμματα. Ερίζουν μόνο για το ποια κλεψιά ήταν μικρότερη ή μεγαλύτερη, σκιαμαχούν δήθεν για τα παράθυρα που αφήνει το νομοθετικό πλαίσιο, ανακοινώνουν διαχειριστικούς ελέγχους, νέα μέτρα και δικαστικές έρευνες, αλληλοκαρφώνονται για τους «έντιμους» και «ανέντιμους» διοικητές Ταμείων, αλλά ένα πράγμα δεν αποδέχονται. Την απόσυρση από τον χρηματιστηριακό και τραπεζικό τζόγο των χρημάτων των εργαζομένων. Σε αυτό «τα έχουν στυλώσει» και οι μπλε και οι γαλάζιοι. Και δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Γιατί η αποδοχή ενός τέτοιου αιτήματος (που με ξεκάθαρο τρόπο διατύπωσαν τα ταξικά συνδικάτα) έρχεται σε αντίθεση με την πεμπτουσία της πολιτικής τους. Αλλά αυτή την πολιτική τους, που είναι η μήτρα και των σημερινών και των χτεσινών σκανδάλων, δεν είναι διατεθειμένοι να την εγκαταλείψουν. Οσο και αν κοκορομαχούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, όσο και αν ερίζουν για τις ευθύνες, διαθέτουν την απαραίτητη πολιτική σοφία, να γνωρίζουν και τα όρια αυτής της ψεύτικης δικομματικής αντιπαράθεσης. Γιατί, πάνω απ' όλα πρέπει το σύστημα του τζόγου να περιφρουρηθεί. Πρέπει τα αποθεματικά των Ταμείων να παραμείνουν «αξιοποιήσιμα» από το μεγάλο κεφάλαιο. Και αυτό είναι το κύριο.
Η αλήθεια για τα αποθεματικά και η απαίτηση των εργαζομένων, όπως αναγράφεται στο πανό του ΠΑΜΕ, που αναρτήθηκε στο κτίριο της χρηματιστηριακής «Ακρόπολις» |
Και δεν αναφερόμαστε στο χτες, στα 25 και πλέον τρισεκατομμύρια δραχμές που σκυλεύτηκαν για λογαριασμό των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των επιχειρηματιών. Μιλάμε για το σήμερα. Κάθε μέρα που περνάει, μόνο το ΙΚΑ χάνει από την εισφοροδιαφυγή 6.000.000 ευρώ. Οσο δηλαδή υπερτιμολογήθηκε το ομόλογο του ΤΕΑΔΥ... Συνολικά το ΙΚΑ, από χέρι, εξαιτίας της ασυδοσίας των επιχειρηματιών και της ασυλίας που έχουν από τις κυβερνήσεις χάνει 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Μόνο με την τελευταία νομοθετική παρέμβαση της ΝΔ, ρυθμίζονταν με χαριστικούς όρους βεβαιωμένες οφειλές ύψους 3,6 δισ. ευρώ. Αλλά δεν είναι μόνο το ΙΚΑ. Στο πολύπαθο ΝΑΤ, πάλι με νομοθετική ρύθμιση χαρίστηκαν στον ιδιοκτήτη του ναυαγισμένου «SEA DIAMOND» 10 εκατομμύρια ευρώ. Για να μην πούμε τι έγιναν τα αποθεματικά του, που συσσωρεύονταν για πολλές δεκαετίες από τους χιλιάδες θαλασσοδαρμένους ναυτικούς μας.
Και για τη ΝΔ και για το ΠΑΣΟΚ, τα σκάνδαλα της ρεμούλας και της αρπαχτής «είναι εδώ»! Τι γίνεται όμως με το μέγα σκάνδαλο, που το Δημόσιο με νόμο έχει εξασφαλίσει να μη χρηματοδοτεί στο ύψος ούτε των αναγκών του, ούτε ακόμα των τυπικών του υποχρεώσεων το ΙΚΑ; Το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο των 5,5 εκατομμυρίων άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένων του; Και εδώ η δικομματική λαμογιά βγάζει μάτι. Το ΠΑΣΟΚ το 2002, με τον νόμο 3029, έφερε στα μέτρα των προτεραιοτήτων της ΟΝΕ τη χρηματοδότηση του ΙΚΑ, καθορίζοντας την εισφορά του κράτους αυθαίρετα στο 1% του ΑΕΠ. Και αφού κατέβασε όσο μπορούσε τον πήχη των υποχρεώσεων του κράτους, τελικά ούτε αυτές τήρησε.
Ετσι, το 2003 το ποσό που δεν αποδόθηκε ανήλθε στα 167 εκατ. ευρώ. Τον επόμενο χρόνο στα 222 εκ. ευρώ. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθώντας την πεπατημένη και «εφαρμόζοντας» το νόμο του ΠΑΣΟΚ, στην τριετία που ακολούθησε αποστέρησε το ΙΚΑ από το ποσό των 724 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα πάντα με την τυπική υποχρέωση που είχε. Συνολικά στην πενταετία 2003 - 2007 και τα δύο κόμματα δεν απέδωσαν στο ΙΚΑ το ποσό του 1,2 δισεκατομμυρίου ευρώ! Γι' αυτά, βέβαια, τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, δε θα ψάξει κανένας εισαγγελέας, δε θα λογοδοτήσει κανένας υπουργός.
Και αυτή τη νόμιμη στέρηση εσόδων από το ΙΚΑ και τ' άλλα ασφαλιστικά ταμεία, δε μιλάει κανένας απ' αυτούς που σκίζουν τα ιμάτιά τους για τα σκάνδαλα. Σε αυτά και τα δύο κόμματα πάνε αντάμα. Ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει. Ο ένας νομοθετεί και ο άλλος υλοποιεί το νόμο και τούμπαλιν. Ομως οι εργαζόμενοι χρειάζεται να διεκδικήσουν «όλα τα κλεμμένα», όλους τους πόρους που τους στερούν από τα Ταμεία. Είτε με νόμιμους είτε παράνομους τρόπους. Καταλογίζοντας ταυτόχρονα και τις πολιτικές ευθύνες που έχουν τα δύο κόμματα.