Μιλώντας, χτες, σε ραδιοφωνικό σταθμό για τις αγροτικές κινητοποιήσεις και τους λαϊκούς αγώνες, η υπουργός Παιδείας, Α. Διαμαντοπούλου, επιτέθηκε στο ΚΚΕ. Εκανε λόγο για «ακραίες πράξεις» από «τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ είναι στην κυβέρνηση», με στόχο, όπως ισχυρίστηκε, «το κομματικό συμφέρον». Με στρατηγική επιδίωξη να χτυπήσει το ίδιο το ταξικό κίνημα η Α. Διαμαντοπούλου ανέφερε ότι «το ΚΚΕ έχει σκληρύνει πάρα πολύ τη στάση του (...) Πάει σε μία καθολική με βάση τις δυνάμεις του αντίδραση, ανεξαρτήτως του λαϊκού και εθνικού συμφέροντος, με πρώτο και μόνο συμφέρον το κομματικό συμφέρον του ΚΚΕ». Ηταν θέμα χρόνου να ξεσαλώσει και η συγκεκριμένη υπουργός, υπακούοντας στο γενικότερο καταμερισμό που έχει γίνει από τα επιτελεία της αστικής τάξης για να συκοφαντηθούν και να τρομοκρατηθούν οι λαϊκοί αγώνες, ώστε απρόσκοπτα να προχωρήσει η φιλομονοπωλιακή πολιτική της κυβέρνησης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι όλοι - από τους μεγαλοεφοπλιστές και τους βιομήχανους, μέχρι τον τελευταίο πολιτικό εκπρόσωπο των συμφερόντων τους - επαναλαμβάνουν τα ίδια ξοφλημένα ιδεολογήματα περί «πατριωτισμού», τον οποίο - όπως ισχυρίζονται - δεν υπηρετεί όποιος δε συμφωνεί με την κυρίαρχη πολιτική.
Δηλαδή, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, «πατριώτης» είναι αυτός που λέει σήμερα «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω», για να διατηρήσει η αστική τάξη τα κεκτημένα της σε συνθήκες κρίσης και να διευρύνει την κερδοφορία της, αποσπώντας ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη με τη βούλα των αντιδραστικών νόμων της κυβέρνησης. Αυτόν τον καταστροφικό για τους εργάτες «πατριωτισμό», το ΚΚΕ και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα τους τον γυρνάνε κατάμουτρα. Κι αυτό είναι που τους φοβίζει. Το γεγονός ότι σε πείσμα και ενάντια στη γενική αντιδραστική ομοφωνία της κυβέρνησης, του κεφαλαίου, των κομμάτων του και της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, υπάρχουν φωνές που αντιδρούν και πρωτοστατούν στην οργάνωση της πάλης, όχι μόνο για την άμυνα του λαού, αλλά με όρους αντεπίθεσης. Είναι αυτή η στάση του ΚΚΕ που τους γεμίζει φόβο, επειδή ξέρουν ότι υπάρχουν λαϊκές δυνάμεις που έχουν ανοιχτά τα αυτιά σε όσα λένε οι κομμουνιστές, ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές.
Π.