Μια ζωή
ρέστος, ταπί
απ' του αφέντη
την κλοπή
κι όταν κυρτώσει
πια η πλάτη
άλλη κλοπή
κι άλλη απάτη,
λειψή η σύνταξη
και σκάρτη!
*
Μια ζωή
ψωμί, ελιά
και σαν το σκλάβο
στη δουλιά
κι όταν τελειώσει
η βιοπάλη,
πάρε τη σύνταξη,
χαμάλη,
τις τρεις κι εξήντα
και χαλάλι!
*
Τέτοια ετοιμάζεται
«σφαγή»
και ο καθείς
στο δρόμο ας βγει,
στο χτένι ο κόμπος
έχει φτάσει,
εμπρός για πάλη
και για δράση,
το αίσχος τους
να μην περάσει!