Σε ερώτηση δημοσιογράφου για τη δημιουργία του Κόμματος Αβραμόπουλου, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:
«Ο καθένας μπορεί να κάνει κόμμα. Αρκεί να έχεις τις "πλάτες" είτε των κομμάτων εξουσίας, είτε των ιδιοκτητών των μέσων μαζικής ενημέρωσης, είτε του ΣΕΒ.
Εμείς δεν ασχολούμαστε μ' αυτά. Οχι ότι δεν τα μελετάμε, αλλά ασχολούμαστε, πριν απ' όλα, με τους αγώνες, με την πάλη, με την ενότητα, με τη λαϊκή συσπείρωση, με τη συσπείρωση δυνάμεων, με τον απεγκλωβισμό δυνάμεων από την επιρροή του όποιου Αβραμόπουλου.
Τι λέει ο κ. Αβραμόπουλος; Να γίνουν, λέει, οι 300 βουλευτές 200! Αυτό θα δώσει δουλιά στον άνεργο; Αν έχουμε 200 βουλευτές στο Κοινοβούλιο ή αν έχουμε βουλευτές που θα αισθάνονται το βουλευτικό αξίωμα ως επάγγελμα θα λυθεί το πρόβλημα της αγροτιάς και της ερήμωσης της υπαίθρου; Δηλαδή αυτό είναι το πρόβλημα; Θα το πούμε έτσι: Εξαπατούν το λαό με τερτίπια. Οτι δε χρειάζεται η λαϊκή επίθεση, δε χρειάζεται λαϊκή εξουσία, απλώς μας χρειάζονται ορισμένοι έξυπνοι που θα βάλουν το μαγικό φίλτρο. Πείτε μας, λοιπόν, αυτού του τύπου οι πολιτικοί προβληματισμοί έχουν καμία διαφορά με τη λογική που αναπτύχθηκε π.χ. ό,τι κάνει η Αγία Αθανασία στο Αιγάλεω παλιότερα ή με το νερό του Καματερού; Τα ίδια πράγματα είναι. Απλώς εδώ τα πολιτικά επιτελεία τα ντύνουνε με έναν πιο επιστημονικό τρόπο.
Κάτι τέτοιο θυμίζει όλη αυτή η κατάσταση: Η φιλολογία για κεντροαριστερά, συνάντηση της κεντροαριστεράς, το φόρουμ της Αριστεράς, η συμφωνία της, τα ίδια για την αντιπολίτευση και άλλα τέτοια. Πρέπει να πούνε διάφορα κόλπα να πείσουνε το λαό ότι κάνουν, τάχα, κάτι καινούριο.
Εμάς το πρώτο πράγμα που μας ενδιαφέρει είναι η λαϊκή πάλη. Και ακριβώς μέσα σ' αυτή τη λαϊκή πάλη εκτιμάμε ότι μπορεί να βρει έδαφος η πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Και για ισχυροποίηση με την ψήφο, αλλά και για τη συγκρότηση του Μετώπου. Από κει ξεκινάμε. Δεν μπορεί να ξεκινήσουμε πόσο θα πάρει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ή ο κύριος Αβραμόπουλος. Εμείς ξεκινάμε από το πώς δυναμώνει η λαϊκή ενότητα, οργάνωση και πολιτική συνείδηση του λαού. Εκεί θα δούμε και θα εκτιμήσουμε, αν θέλετε, τα βήματα ανόδου του Κόμματός μας και βελτίωσης της επιρροής του που μας ενδιαφέρει πάρα πολύ και δεν το υποτιμάμε και δεν το σνομπάρουμε καθόλου.
Ολη αυτή η συζήτηση που γίνεται δείχνει πως υπάρχουν δυνάμεις αθέατες. Κι εδώ είναι το μεγάλο κεφάλαιο, οι οργανώσεις της εργοδοσίας, οι μηχανισμοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι οποίοι ενδιαφέρονται να θωρακίσουν τα πράγματα και η λαϊκή δυσαρέσκεια να μη διοχετευτεί σε ριζοσπαστική κατεύθυνση. Τώρα όσον αφορά την κάλπη, ο λαός πρέπει να γυρίσει την πλάτη και στα δύο αυτά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Τι σημασία έχει για το λαό ποιος θα 'ρθει πρώτος, ποιος δεύτερος, ποιος θα κάνει κυβέρνηση εύκολα και άλλα τέτοια; Αυτό που έχει σημασία είναι αν θα ενισχυθεί το αντίβαρο, ο λαϊκός παράγοντας».