Αποσπάσματα από τη χτεσινή ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη Μυτιλήνη
Κατάμεστη η αίθουσα του Δημοτικού θεάτρου Μυτιλήνης |
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ στη Μυτιλήνη, στο νησί της Λέσβου που μήνες ζει από κοντά το δράμα της προσφυγιάς, ζει την αγωνία, την απόγνωση, αλλά και την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή των χιλιάδων ξεριζωμένων που βιώνουν μια σύγχρονη οδύσσεια χωρίς τέλος.
Οι χιλιάδες πρόσφυγες που καταφθάνουν καθημερινά εδώ στη Λέσβο, αλλά και στα άλλα νησιά, καταμαρτυρούν τι σημαίνει να βομβαρδίζουν το σπίτι σου, τη γειτονιά σου, το σχολείο των παιδιών σου...
Τι σημαίνει να χάνεις τα πάντα και να μην μπορείς να ζήσεις με την οικογένειά σου, να μην μπορείς να δουλέψεις στον τόπο που γεννήθηκες και μεγάλωσες, στη χώρα σου... και να αναγκάζεσαι να παίξεις τη ζωή σου κορόνα - γράμματα.
Αυτό, βέβαια, που δεν μπορούμε να πούμε με λόγια, το καταγράφουν οι καθημερινές εικόνες με τους πρόσφυγες, όλα όσα ζει ο λαός της Λέσβου μήνες τώρα.
Μαζί με τη συζήτηση τι πρέπει να γίνει στο ζήτημα του Προσφυγικού - Μεταναστευτικού, πρέπει να ανοίξει και η συζήτηση για τις αιτίες που δημιουργούν τις προσφυγικές - μεταναστευτικές ροές.
Και 'δω στη Μυτιλήνη, στη Λέσβο, παντού σε όλη την Ελλάδα, μαζί με την αλληλεγγύη που δείχνουν οι εργαζόμενοι, ο λαός μας στους πρόσφυγες και μετανάστες, πρέπει να ανοίξει η συζήτηση ποιος φταίει και χιλιάδες οικογένειες ξεριζώνονται, ποιος φταίει που γυναικόπαιδα θαλασσοδέρνονται, ποιος φταίει που μικρά παιδιά πνίγονται.
Παζάρι που ξεκινάει:
Από το ποιες εταιρείες θα κερδίσουν από την ανοικοδόμηση της Συρίας.
Ποιες διακινδυνεύουν να χάσουν τα κέρδη τους από την πώληση όπλων.
Και συνεχίζεται για τους υδρογονάνθρακες, το μέγεθος των κοιτασμάτων σε φυσικό αέριο, που είναι δεκαπλάσια σε μέγεθος απ' αυτά του Ισραήλ, αλλά και τους αγωγούς.
Μιλάμε, λοιπόν, για ένα μεγάλο γεωπολιτικό «παιχνίδι» με ισχυρούς «παίχτες», όπως οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το Ισραήλ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, άλλες μοναρχίες του Κόλπου, οι αστικές τάξεις των οποίων προωθούν τα δικά τους συμφέροντα.
Ο πόλεμος που εδώ και 5 χρόνια μαίνεται στη Συρία κι έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, έχει ξεριζώσει από τις εστίες τους εκατομμύρια άλλους, δεν μπορεί να απομονωθεί από τις γενικότερες εξελίξεις.
Δεν μπορεί να αποσπαστεί από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα κατά των λαών και τους ανταγωνισμούς που μεγαλώνουν.
Κι όσοι αναρωτιούνται γιατί τώρα υπάρχει αυτή η αύξηση στις προσφυγικές ροές, ας δουν πόσες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στριμώχνονται και επιχειρούν στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή, πόσοι βομβαρδίζουν.
Τα τελευταία χρόνια είπαν πολλά ψέματα για να δικαιολογήσουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη και τώρα στη Συρία.
Πότε τους έπιασε ο πόνος για τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», πότε για τα «όπλα μαζικής καταστροφής», πότε για να σώσουν τους λαούς από τους τυράννους και δικτάτορες, πότε για τη δήθεν «καταπολέμηση της τρομοκρατίας»!
Την ίδια ώρα, όλοι γνωρίζουν ότι οι τζιχαντιστές, το λεγόμενο «Ισλαμικό Κράτος», είναι το τερατώδες δημιούργημα των ιμπεριαλιστών και των συμμάχων τους.
Αυτοί το χρηματοδότησαν, αυτοί το εξόπλισαν, για να το κάνουν υποχείριο των συμφερόντων τους και όχι γιατί τους «έπιασε ο πόνος» δήθεν για τα «δημοκρατικά δικαιώματα στη Συρία»! Μέχρι αυτό το δολοφονικό τέρας που δημιούργησαν να στραφεί και ενάντιά τους, ενάντια στις δημοκρατικές κοινωνίες τους, και να αλλάξουν έτσι κάποιοι τη γραμμή της ενίσχυσης και χρηματοδότησής του, αν και κάποιοι ακόμα έχουν ανοιχτή γραμμή μαζί τους...
Μάλιστα, είχαν το θράσος να πουν μήνες πριν πως με την ιμπεριαλιστική επέμβασή τους στη Συρία θα καταφέρουν να ανακόψουν το κύμα των προσφύγων προς την Ευρώπη. Είπαν για μια ακόμη φορά ψέματα!
Και η πιο τρανή απόδειξη είναι τα ίδια τα γεγονότα, που δείχνουν πως η ιμπεριαλιστική επέμβαση και κατοχή του Αφγανιστάν και του Ιράκ, αλλά και η επέμβαση στη Λιβύη, όχι μόνο δε σταμάτησαν τα μεταναστευτικά ρεύματα, αλλά αντίθετα τα πολλαπλασίασαν, όπως τώρα πολλαπλασιάζονται οι προσφυγικές μεταναστευτικές ροές.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, από τη ΝΔ μέχρι την Ενωση Κεντρώων, που ρίχνουν μαύρο κλάμα για τους χιλιάδες των προσφύγων, που επικαλούνται κάθε τρεις και λίγο την αλληλεγγύη, τη φιλοξενία και την ανθρωπιά που δείχνουν οι κάτοικοι των νησιών, αλλά και ολόκληρης της χώρας, δε λένε κουβέντα για τις επεμβάσεις των «συμμάχων» τους.
Περίσσεψαν αυτές τις μέρες, με αφορμή τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για το Προσφυγικό, τα περί διαμόρφωσης ενιαίας - «εθνικής» όπως λέγεται - στρατηγικής, προκειμένου όπως είπε ο πρωθυπουργός αλλά και τα άλλα πολιτικά κόμματα, να έχει η κυβέρνηση στη Σύνοδο Κορυφής ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, για να ζητηθεί η πιστή εφαρμογή των πρόσφατων αποφάσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Μα το πρόβλημα το δημιουργούν ακριβώς αυτές οι αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αποφάσεις τις οποίες υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και αποδέχτηκαν όλα τα άλλα κόμματα.
Οι αποφάσεις της ΕΕ από τον Οκτώβρη προέβλεπαν μαζί με την ενίσχυση όλων των κατασταλτικών μηχανισμών της και τη δημιουργία των κέντρων διαλογής προσφύγων (hot spots), με τα οποία η Ελλάδα γίνεται, με επιδότηση ΟΗΕ και ΕΕ, χώρα λειτουργίας τεράστιων καταυλισμών, σταθμός καταναγκαστικής συγκέντρωσης - τότε μιλούσαν για 50.000 - εγκλωβισμένων προσφύγων.
Οταν η κυβέρνηση συμφωνούσε στις Συνόδους Κορυφής, δεν γνώριζε ότι αυτές ακριβώς οι αποφάσεις μετατρέπουν την Ελλάδα σε χώρα εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών; Κι αν γνώριζε, γιατί δεν άκουγε τότε την προειδοποίηση του ΚΚΕ, που έθετε καθαρά αυτό το ζήτημα;
Οταν έβαζε την υπογραφή της, δεν ήξερε ότι αυτές οι αποφάσεις προέβλεπαν διαλογή και μετεγκατάσταση ενός μικρού αριθμού προσφύγων, ενώ για την πλειοψηφία προβλέπονταν η καταστολή και ο εγκλωβισμός τους στην Ελλάδα;
Οταν και τώρα επικαλούνται τα συμφωνηθέντα στις Συνόδους Κορυφής, δεν ξέρουν ότι η ΕΕ - κατά παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης, παράνομα δηλαδή - δεν αναγνωρίζει στους Αφγανούς και άλλους το καθεστώς του «πρόσφυγα», με αποτέλεσμα χιλιάδες ξεριζωμένοι από το Αφγανιστάν να εγκλωβίζονται στη χώρα μας;
Οταν οι κ. Τσίπρας και Καμμένος τα έβρισκαν με την Μέρκελ και τον Νταβούτογλου στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο με πρόσχημα το Προσφυγικό, δεν είχαν ακούσει τίποτα για το ρόλο του ΝΑΤΟ διαχρονικά σε βάρος των λαών;
Δεν είχαν ακούσει τίποτα γι αυτή την ιμπεριαλιστική συμμαχία που βομβαρδίζει, μακελεύει τους λαούς που δημιουργεί δηλαδή πρόσφυγες και έχει το θράσος να μας λέει ότι τώρα θα τους σώζει;
Οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι τεράστιες γιατί συμφωνεί ουσιαστικά με την εμπλοκή του ΝΑΤΟ, ενώ παραμένει πιστή στο δόγμα του ευρωατλαντισμού, της συνδιαχείρισης του Αιγαίου κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ.
Οσο δε για τον όρο η εμπλοκή του ΝΑΤΟ να περιοριστεί στα τουρκικά χωρικά ύδατα, αυτό δεν αποτελεί παρά ένα ευχολόγιο, αφού ως γνωστόν το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα μεταξύ των μελών του και στηρίζει τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.
Το ΝΑΤΟ δεν είναι παράγοντας ειρήνης και ασφάλειας για τη χώρα μας, αλλά παράγοντας αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, παράγοντας εμπλοκής της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που απειλούν συνολικά τα συμφέροντα των λαών της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ προκάλεσαν τον πόλεμο στη Συρία, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία. Εξόπλισαν και στήριξαν τους δολοφόνους του «Ισλαμικού Κράτους». Ευθύνονται για το πρωτοφανές προσφυγικό κύμα. Είναι δυνατόν τώρα να τους καλούμε να συνεχίσουν το έγκλημά τους;
Είναι δυνατόν ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα; Θα τα κατασπαράξει όλα.
Μόνο αυτή η πρωταρχική εκτίμηση πρέπει να είναι το κριτήριο οποιασδήποτε εκτίμησης, «εθνικής συμφωνίας», από τη σκοπιά των μέτρων που θα προταθούν για την υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Επειδή με βάση τις μέχρι τώρα θέσεις και προτάσεις τους, όλα τα υπόλοιπα κόμματα βρίσκονται σε αντίθετη κατεύθυνση, ευθυγράμμισής τους με τις λυκοσυμμαχίες και τις απαράδεκτες αποφάσεις και πρακτικές τους...
Πώς είναι λοιπόν δυνατόν, με δεδομένα όλα αυτά, το ΚΚΕ να συναινέσει με την κυβέρνηση, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα που υιοθετούν στην πραγματικότητα όλα τα προσχήματα για τις επεμβάσεις, τη διαχείριση των προσφυγικών ροών, του εγκλωβισμού τους εδώ;
Είναι δυνατόν το ΚΚΕ να συμφωνήσει με την κυβέρνηση αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα που από την πρώτη στιγμή χαιρέτισαν την ανάμειξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, γνωρίζοντας τι κινδύνους μπορεί αυτό να προκαλέσει, όχι μόνο σε σχέση με τον πόλεμο και τους ανταγωνισμούς στη Συρία, αλλά και σε σχέση με το πώς η Τουρκία θα αξιοποιήσει την παρουσία του στο Αιγαίο για να προβάλλει τις γνωστές της αξιώσεις για γκρίζες ζώνες και παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας;
Αυτά θα τους πούμε και την Παρασκευή στη σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αλλωστε, τις έχουμε όλοι επανειλημμένα διατυπώσει, όχι μόνο τώρα, αλλά και πολύ πριν πάρει τέτοιες διαστάσεις το Προσφυγικό. Και οι συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις του ΚΚΕ γίνονται απ' τη σκοπιά της διεθνιστικής αλληλεγγύης στους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Γιατί πάει πολύ να μιλάς για αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και την ίδια ώρα να θες να υλοποιήσεις τις αποφάσεις της ΕΕ που δημιουργούν ένταση της καταστολής και συνθήκες εγκλωβισμού τους.
Το ΚΚΕ έχει προτείνει και επιμένει για την απευθείας μεταφορά των προσφύγων - μεταναστών από τις χώρες πρώτης υποδοχής κι αυτές οι χώρες ξέρουμε όλοι ότι είναι η Τουρκία, η Ιορδανία, ο Λίβανος. Απευθείας μεταφορά με ευθύνη του ΟΗΕ, της ΕΕ.
Αλλά και από τα ελληνικά νησιά, για όσους έχουν εγκλωβιστεί, προς τα κράτη του τελικού προορισμού τους, αμέσως και απευθείας, αεροπορικώς ή ακτοπλοϊκώς κι όχι μεταφορά τους και εγκλωβισμό τους στην ηπειρωτική χώρα.
Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα σε όσους θέλουν να πάνε σε άλλο κράτος - μέλος της ΕΕ κι επειδή αυτό δεν το προβλέπουν οι συνθήκες που έχει υπογράψει και η Ελλάδα, όπως είναι η Σένγκεν και το Δουβλίνο, με ανυπακοή και παραβίαση αυτών των αποφάσεων, έτσι όπως άλλωστε κάνουν και άλλες χώρες, κράτη - μέλη της ΕΕ που δεν έχουν μάλιστα και τόσο οξυμένο πρόβλημα όπως η χώρα μας.
Ο Frontex και οι άλλοι μηχανισμοί της ΕΕ για τη φύλαξη των συνόρων μέχρι στιγμής μόνο περιπλέκουν το πρόβλημα, εκτός του ότι δεν έχουν καμιά αποτελεσματικότητα, ενώ αντίθετα γίνονται το άλλοθι για την τουρκική πολιτική να ισχυρίζεται ότι μπορούν έτσι να φυλάσσονται τα θαλάσσια και χερσαία σύνορα και άρα εκείνη δεν ευθύνεται δήθεν για τα δουλεμπορικά κυκλώματα και την ενίσχυση ουσιαστικά εκ μέρους της των προσφυγικών ροών προς το Αιγαίο και τη Βόρεια Ελλάδα.
Εχουμε ταχθεί ενάντια στα hot spots, γιατί αποτελούν κέντρα διαλογής για μετεγκατάσταση ενός μηδαμινού αριθμού προσφύγων, όσων κριθούν χρήσιμοι για τα μονοπώλια κρατών - μελών της ΕΕ που θα τους επιλέξουν και στην πραγματικότητα θα γίνουν, ήδη γίνονται, στρατόπεδα εγκλωβισμού ψυχών.
Αντιπροτείνουμε σε αυτά τη δημιουργία ανθρώπινων και αξιοπρεπών ανοιχτών και δημόσιων, εντελώς προσωρινών χώρων υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών - προσφύγων, που θα λειτουργούν με ευθύνη αποκλειστικά του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Σε αυτούς να παρέχεται ιατροφαρμακευτική φροντίδα, δωρεάν σίτιση και στέγαση, διερμηνεία και νομική αρωγή.
Να υπάρξει ειδική μέριμνα από κρατικούς φορείς για ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες, μητέρες και παιδιά, θύματα κυκλωμάτων διακίνησης ανθρώπων και εμπορίας οργάνων.
Καμία συμμετοχή ΜΚΟ - που έχουν εγκατασταθεί εδώ απ' όλη την οικουμένη, αρκετές απ' αυτές με ύποπτο και επικίνδυνο ρόλο -, παρεμβαίνοντας στην υποδοχή - περίθαλψη - φιλοξενία - μεταφορά προσφύγων και μεταναστών. Καμία παρουσία στα κέντρα προσωρινής φιλοξενίας.
Το οργανωμένο συντεταγμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα, οι μαζικοί φορείς των εργαζομένων, ο ελληνικός λαός και η νεολαία του μπορούν να αναλάβουν την αλληλεγγύη και βοήθεια, τη συμπαράσταση στο έργο αυτό.
Και, φυσικά, όλα αυτά σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση της πάλης του λαού μας ενάντια σε πολέμους και επεμβάσεις στην περιοχή, ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς τους πολέμους που δημιουργούν μόνο περισσότερους ξεριζωμένους.
Τα προβλήματα που δημιουργούνται από τη διαχείριση του Προσφυγικού στη χώρα μας ούτε μπορούν να κρύψουν ούτε μπορούν να παραμερίσουν τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός μας στην καθημερινότητά του από την οικονομική κρίση. Αντίθετα, τα επιδεινώνουν.
Μ' αυτήν την έννοια, δεν συμμεριζόμαστε την αισιοδοξία της κυβέρνησης ότι υπάρχει φως στον ορίζοντα, ότι θα κλείσει την «αξιολόγηση», θα διαπραγματευτεί το χρέος, θα αντιμετωπίσει και το Προσφυγικό και όλα θα βρουν το δρόμο τους.
Γατί το πραγματικό ερώτημα που μας απασχολεί είναι:
Από πού κι ως που το κλείσιμο της «αξιολόγησης» είναι θετική εξέλιξη για το λαό; Αφού νέα μέτρα, νέες απαιτήσεις κάθε τρεις και λίγο μπαίνουν στο τραπέζι ή από ολόκληρο το κουαρτέτο ή από τον καθένα τους ξεχωριστά όπως είναι το ΔΝΤ;
Και καλά κάνει η κυβέρνηση, από τη μεριά της, και καθησυχάζει, αλλά εμείς δεν μπορούμε να κρύψουμε ότι η «αδιάλλακτη» στάση των δανειστών σχετικά με την ολοκλήρωση της «αξιολόγησης», καθώς και οι διαφορετικές θέσεις για την «αξιολόγηση» και τη διαπραγμάτευση για το δημόσιο χρέος, προφανώς δεν απορρέουν μόνο από στενά οικονομικά κίνητρα και δεδομένα, αλλά εκφράζουν τις γενικότερες αντιθέσεις για την προοπτική της Ευρωζώνης.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα, αναζωπυρώνεται και η συζήτηση για το «grexit», που μπορεί να αξιοποιηθεί από τη γερμανική κυβέρνηση ως μοχλός πίεσης για να κάμψει τις αντιδράσεις προς την πρότασή της για το μέλλον της Ευρωζώνης.
Ολα αυτά διαψεύδουν την κυβέρνηση που λέει ότι τα μέτρα είναι αναγκαία για την οριστική έξοδο από την κρίση και τη διασφάλιση της πορείας στην Ευρωζώνη που θα είναι προς το συμφέρον του λαού.
Η κυβέρνηση κρύβει ότι και στη φάση της όποιας υποτιθέμενης καπιταλιστικής ανάκαμψης, όλα τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα θα παραμείνουν, ενώ την ίδια στιγμή η πορεία της ελληνικής οικονομίας θα εξαρτηθεί από τις γενικότερες εξελίξεις σε διεθνές κι ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου δεν έχει εξαλειφθεί ο κίνδυνος - το αντίθετο μάλιστα - μιας πιο βαθιάς και συγχρονισμένης κρίσης.
Στο όνομα της «αξιολόγησης», της τήρησης της συμφωνίας υπό την απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη, στο όνομα της διαπραγμάτευσης για το κρατικό χρέος, νέα μέτρα θα προστίθενται στα προηγούμενα και η κυβέρνηση θα συνεχίζει την κοροϊδία ότι «προστατεύει τους αδύνατους».
Οτι υπάρχει «μνημόνιο με κοινωνική δικαιοσύνη» και με τα «παράλληλα προγράμματά» της θα βάζει το φτωχό να πληρώνει για το φτωχότερο.
Το «ψέμα όμως έχει κοντά ποδάρια». Και τα ψέματα πλέον της κυβέρνησης δεν έχουν καν «ποδάρια», τους τα 'κοψαν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι. Ολοι όσοι πήραν μαζικά μέρος στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, στον αγώνα της μικρομεσαίας αγροτιάς για την επιβίωσή της.
Σήμερα, όλοι μαζί συνεχίζουν να δίνουν καθημερινά τη μάχη της προετοιμασίας για την 48ωρη απεργία, όταν κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό.
Τι άλλο από ψέμα είναι ότι το σχέδιο για το Ασφαλιστικό διασφαλίζει τη βιωσιμότητά του;
Οταν η αντιλαϊκή πολιτική δεν εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των ίδιων των εργατών, των ανέργων, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, των νέων επιστημόνων.
Ποιος μπορεί να επιβιώσει με τις συντάξεις πείνας, τα 384 ευρώ εθνική σύνταξη;
Ποιος θα έχει να πληρώσει για τη σύνταξη και την Ασφάλισή του;
Ποιος θα μπορεί να δουλεύει για 40 χρόνια συνεχώς, δηλαδή μέχρι τα βαθιά γεράματα;
Η μόνη βιωσιμότητα που εξασφαλίζεται είναι του μεγάλου κεφαλαίου που χρόνια τώρα απαιτεί να ξεμπερδεύει το κράτος με τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης, προκειμένου το χρήμα που θα του απομένει να δοθεί στους καπιταλιστές για τις επενδύσεις τους.
Το σχέδιο της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό ούτε βελτιώνεται, ούτε διορθώνεται, γιατί βάζει ταφόπλακα στην Κοινωνική Ασφάλιση. Κι αυτό δεν αλλάζει με όσα τραπέζια διαλόγου κι αν στρώσει ο πρωθυπουργός, «προκειμένου να βρεθούν λύσεις».
Μάλιστα, ο πρωθυπουργός δεν στήνει μόνο τραπέζια διαλόγου, αλλά κάνει και υποδείξεις για τον αγώνα και τις μορφές πάλης που χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, εν ονόματι της υπεράσπισης του «κοινωνικού συνόλου».
Η κυβέρνηση κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι το κοινωνικό σύνολο, από την άποψη της πλειοψηφίας του λαού που είναι εργάτες, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες και νέοι των λαϊκών στρωμάτων, ξέρουν ότι ο αγώνας τους είναι δίκαιος.
Ολοι μαζί, εργάτες, αγρότες, μεροκαματιάρηδες, στην πόλη, στο χωριό, στα νησιά μας, βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι, έχουμε τα ίδια προβλήματα.
Παρ' όλα αυτά, συνεχίζει την κοροϊδία ο πρωθυπουργός όταν λέει: «Θα προστατεύσουμε το 90% του αγροτικού κόσμου...» και άλλα τέτοια σχετικά.
Ομως, το σχέδιο για το Ασφαλιστικό ποιους προστατεύει;
Τους φτωχούς ή τους μεγαλοαγρότες;
Η φορολογία από το πρώτο ευρώ;
Τα τεκμήρια διαβίωσης;
Οι φόροι στο ρεύμα και στο πετρέλαιο;
Η ΚΑΠ της ΕΕ ποιον οδηγεί στο βίαιο ξεκλήρισμα, τον μικρό ή τον μεγάλο αγρότη;
Ποιον, λοιπόν, κοροϊδεύει η κυβέρνηση;
Ειδικά εδώ στη Λέσβο τα προβλήματα είναι τεράστια.
-- Ολο το νησί δεν έχει πάρει την εξισωτική αποζημίωση του 2015.
-- Ολο το νησί δεν έχει πάρει την επιδότηση στα βιολογικά από το 2013.
-- Είναι πολύ ψηλότερο το κόστος παραγωγής λόγω των μεταφορικών εξόδων, αφού ζωοτροφές, σπόροι, έρχονται με πλοία.
-- Η τιμή του ελαιόλαδου φέτος είναι πολύ χαμηλή, λόγω αθρόας εισαγωγής ελαιόλαδου από Τυνησία.
-- Δεν έχουν δοθεί καν αποζημιώσεις για την απώλεια ζωικού κεφαλαίου από τον καταρροϊκό πυρετό.
Οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες είναι σε ετοιμότητα, ανασυντάσσονται οργανωμένα κι όχι άτακτα όπως θα επεδίωκαν οι κυβερνώντες, χρησιμοποιούν ευέλικτες μορφές, όλες τις μορφές. Και κυρίως συζητάνε και μελετάνε την πείρα, αυτό που πραγματικά κάνει πως δεν βλέπει κι αυτή η κυβέρνηση, που είναι η μεγάλη συμμετοχή των αγροτών στον αγώνα, είναι η πλούσια συζήτηση στις συνελεύσεις που γίνονται στα χωριά, στους Συλλόγους, που έγιναν στα μπλόκα, είναι ο σχεδιασμός βήμα το βήμα του αγώνα, είναι ο πανελλαδικός συντονισμός, αλλά και οι κοινές αγωνιστικές δράσεις με τους εργάτες και τα άλλα λαϊκά στρώματα, το μέλλον της κοινής δράσης και συμμαχίας τους.
Φίλες και φίλοι,
Εμείς το «φως στον ορίζοντα» το βλέπουμε μόνο μέσα από την κλιμάκωση του αγώνα του λαού μας ενάντια στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, ενάντια σε όλα τα νέα και παλιά αντιλαϊκά μέτρα.
Να βάλει εμπόδια ο ίδιος ο λαός μας στην αντιλαϊκή πολιτική, να ανοίξει το δρόμο για τη συνολική ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Φως στον ορίζοντα μπορεί να δει η εργατική τάξη, ο λαός, όταν με τη συμμετοχή στη δράση, στη συνέλευση, στη συζήτηση για την οργάνωση της πάλης, για το περιεχόμενο και τις μορφές του αγώνα, βάλει μπροστά του τα δικά του αιτήματα και όχι τα αιτήματα του ταξικού του αντίπαλου, του κεφαλαίου, για την ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία του.
Φως στον ορίζοντα μπορεί να προκύψει από την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος με νέες δυνάμεις στη δράση, στο Σωματείο, στην Επιτροπή Ανέργων, στον Αγροτικό Σύλλογο, στο Σύλλογο των κτηνοτρόφων, στην Επιτροπή των αυτοαπασχολούμενων, στο φοιτητικό - σπουδαστικό Σύλλογο, με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές, λόγω της υποχρηματοδότησης των πανεπιστημίων και εδώ στη Μυτιλήνη, της ιδιωτικοποίησης μιας σειράς λειτουργιών, με το οξυμένο πρόβλημα της στέγασης, της σίτισης κ.λπ.
Με νέες δυνάμεις, αλλά και με γραμμή σύγκρουσης, ανατροπής, με αλλαγή τελικά τάξης στην εξουσία και όχι γραμμή για αλλαγή προσώπων των διαχειριστών, εντός του εκμεταλλευτικού συστήματος και των διεθνών συμμαχιών του.
Τώρα μπορεί ο καθένας και η καθεμιά να αξιοποιήσει την πείρα του και να δει ότι οι αγώνες για να μην πληρώσει αυτός τα βάρη της κρίσης, οι αγώνες μόνο ενάντια στα μνημόνια έφερναν νέες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, αλλά και τη συγκυβέρνησή τους στη συνέχεια, τώρα του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί όμως με νέα μνημόνια, νέα μέτρα. Νέα μνημόνια και νέα μέτρα που είχε ανάγκη το σύστημα για να ξεπεράσει την κρίση του.
Τώρα ο λαός μας είναι πιο έμπειρος και μπορεί να δει τις τρίπλες, τους ελιγμούς, που μπορεί να κάνουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, όπως η σημερινή, για να κερδίζουν χρόνο, να αποπροσανατολίζουν.
Μπορεί να αποφύγει τις παγίδες, να προσπεράσει τις τρικλοποδιές που το ίδιο το σύστημα έχει τη δυνατότητα να βάλει. Αυτό το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που μπορεί, χωρίς να κάνει βήμα πίσω, να παίρνει φόρα για να αντεπιτεθεί.
Ενα να πάρουμε υπόψη. Αντιλαϊκή φόρα μπορεί να πάρει το σύστημα και με τις οικουμενικές, που κάποιοι ανόητοι το έχουν κάνει καραμέλα χωρίς να σκέφτονται και τη μέρα μετά, αλλά και με το να δώσει νέες φτερούγες στην κυβέρνηση με διεύρυνση συνεργασίας από την παρούσα Βουλή, αξιοποιώντας την αστική αντιπολίτευση, αλλά και στήνοντας κάλπικα δίπολα του ξεφτισμένου και παρωχημένου πολιτικά δίπολου αριστερά - δεξιά.
Αυτήν την αντιλαϊκή φόρα μπορεί να την ανακόψει η μεγάλη κοινωνική, η νέα λαϊκή συμμαχία που χρειάζεται και που είναι η μόνη σήμερα η οποία μπορεί να εμποδίσει, να καθυστερήσει μέτρα αντιλαϊκά, μπορεί να ανοίξει το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης με την εξουσία των μονοπωλίων και των διεθνών συμμαχιών τους, της αποδέσμευσης από όλες αυτές τις αλυσίδες, με αλλαγή τελικά τάξης στην εξουσία.