Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αιγαίο, Κυπριακό, σχέσεις ΝΑΤΟ - ΕΕ, όλα τα φλέγοντα ζητήματα αναλύθηκαν σε ειδικές συνεδρίες, υπό το πρίσμα και τις προτεραιότητες της λυκοσυμμαχίας
Με απλωμένα στο τραπέζι των σχεδιασμών και αναλύσεων όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον ευρωατλαντικό άξονα στην ευρύτερη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου και Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και στο εσωτερικό του, με κλιμακούμενες τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που εμπλέκουν τους λαούς στη δίνη επικίνδυνων ανταγωνισμών, η Ελληνική Ενωση για την Ατλαντική και Ευρωπαϊκή Συνεργασία πραγματοποίησε χτες στην Αθήνα «Διεθνές Συμπόσιο» με θέμα «Σύγχρονες Προκλήσεις Ασφαλείας για την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και την Ελλάδα. ΝΑΤΟ και EΕ».
Το Συμπόσιο πραγματοποιήθηκε στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων, που παραχωρήθηκε για το σκοπό αυτό από το υπουργείο Αμυνας και το ΓΕΕΘΑ, και με την υποστήριξη της Διεύθυνσης Δημόσιας Διπλωματίας του ΝΑΤΟ.
Σταχυολογώντας από τις τοποθετήσεις του Συνεδρίου, μπρος σε πλήθος στελεχών του ΥΠΕΞ, στρατιωτικών στελεχών, εκπροσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων παραγόντων, ο Θ. Γεωργίου, πρόεδρος της Ενωσης, στάθηκε στην «αναγκαιότητα» στενότερης συνεργασίας μεταξύ ΝΑΤΟ και ΕΕ μπρος σε «νέα δεδομένα», όπως τις νέες κρίσεις στη Μέση Ανατολή, το Brexit, την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ. Μιλώντας για το ρόλο της Ενωσης όπου προεδρεύει, έκανε σαφές ότι αποσκοπεί στην υποστήριξη της «κοινής γνώμης» στους σκοπούς του ΝΑΤΟ, μέσα από το «διάλογο», κάτι που γίνεται από τέτοιες Ενώσεις σε όλες τις χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν τη «συνομοσπονδία» τους, την Ενωση Ατλαντικού Συμφώνου.
Η Δέσποινα - Ινώ Αφεντούλη, στέλεχος της Διεύθυνσης Δημόσιας Διπλωματίας του ΝΑΤΟ, είπε ότι σήμερα «υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι ο κύκλος σταθερότητας και ειρήνης των τελευταίων 25 ετών βάλλεται στα ανατολικά και τα νότια της συμμαχίας», βαφτίζοντας με θράσος τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της λυκοσυμμαχίας ως «αγώνα άμυνας στα ανατολικά και προβολής σταθερότητας στο νότο». «Δείχνοντας» τους σφοδρούς ανταγωνισμούς με άλλα καπιταλιστικά κράτη και τα προσχήματα των νέων επεμβάσεων, μίλησε για «απειλές από τη Ρωσία και από μη κρατικές οντότητες όπως το "Ισλαμικό Κράτος" και ομάδες που ριζοσπαστικοποιούνται από προβλήματα στη νότια πτέρυγά μας».
«Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πολύ ενδιαφέρουσας περιοχής από πλευράς γεωπολιτικής και επιρροών και από τα δύο μέτωπα», σημείωσε. Εμφανίστηκε, δε, προβληματισμένη επειδή η «ελληνική κοινή γνώμη» δεν είναι πάντα «επαρκώς ενημερωμένη» για το ΝΑΤΟ, ενώ υφίσταται και «αρνητικές επιρροές»... Δεν παρέλειψε να δώσει και τα εύσημα για τη στοχοπροσήλωση όλων των κυβερνήσεων στον ευρωατλαντικό άξονα, κάνοντας λόγο για το ότι «η Ελλάδα πολύ επαρκώς ανταποκρίθηκε τα τελευταία 25 χρόνια σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, και μάλιστα αυτό ισχύει και για τα 5 τελευταία χρόνια της κρίσης, όπου η εμπιστοσύνη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ δεν κλονίστηκε και αυτό είναι μια κατάκτηση του ελληνικού πολιτικού συστήματος».
Ο πρώην υπουργός Γ. Βαρβιτσιώτης, αφού πρώτα κακοποίησε την Ιστορία λέγοντας ότι το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε με αμυντικούς σκοπούς ενάντια σε επιθετικές κινήσεις της ΕΣΣΔ (!), προσπάθησε να δικαιολογήσει την αναγκαιότητα του ΝΑΤΟ μιλώντας για δυο νέες μορφές πολέμου, τον «οικονομικό πόλεμο» και την «τρομοκρατία», όπου και πρέπει το ΝΑΤΟ «να ρίξει το βάρος του». Παίρνοντας θέση στις μεγάλες αντιθέσεις που τροφοδοτούν οι ανταγωνισμοί και οι ανακατατάξεις ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, μίλησε για «βαθιά κρίση» και κίνδυνο αποσύνθεσης της ΕΕ, έκανε λόγο για «έλλειμμα ηγεσίας», ώστε να γίνει ένα αποφασιστικό βήμα προς την «ευρωπαϊκή ενοποίηση» και για ηγεσίες που «υποκύπτουν στον εθνικισμό και το λαϊκισμό».
Μετέχοντας στο Συνέδριο, ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ, στον απόηχο και της εκλογής Τραμπ και με απορίες στους κόλπους του Συνεδρίου για τις προτεραιότητές του στην εξωτερική πολιτική, υπενθύμισε μεταξύ άλλων το πώς οι ΗΠΑ βλέπουν το ρόλο της Ελλάδας στην προώθηση των σχεδιασμών τους στην περιοχή, λέγοντας: «ΗΠΑ και Ελλάδα συνδέονται με ισχυρούς δεσμούς πάνω σε κοινές αξίες. Η επίσκεψη Ομπάμα ανέδειξε πως βλέπουμε την Ελλάδα σαν πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή σας. Η Ελλάδα παραμένει στο προπύργιο μιας περιοχής γεμάτης προκλήσεις» και «είναι για μας χώρα - κλειδί».
Απαντώντας εμμέσως και στις διαφορετικές απόψεις για το μέλλον των ευρωΝΑΤΟικών σχέσεων, πρόσθεσε ότι «το ΝΑΤΟ παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της ασφάλειας για ΝΑΤΟ και ΕΕ», ότι «η ειρήνη διασφαλίζεται μέσα από τη δύναμη και την ενότητα» και ότι «δεν είναι ποτέ αρκετό απλά να μιλάμε για τις αξίες μας, πρέπει και να τις υπερασπιζόμαστε καθημερινά».
Ανοίγοντας την ατζέντα με τα «ανοιχτά μέτωπα» των ανταγωνισμών και με το βλέμμα στραμμένο στους ανταγωνισμούς με την Τουρκία, ανέφερε πως: «Προφανώς κύριο θέμα αυτή τη στιγμή είναι η αντιμετώπιση του ISIS στη Συρία. Ταυτόχρονα, αναζητούμε πάντα μια πολιτική λύση για τη χώρα, με τη Ρωσία να στηρίζει τον Ασαντ που σφάζει το λαό του. Το Προσφυγικό είναι, επίσης, σημαντικό ζήτημα και είναι εδώ παραταγμένη, στο Αιγαίο, η ΝΑΤΟική ναυτική δύναμη SNMG2 προς διαχείρισή του».
«Ταυτόχρονα», πρόσθεσε αποκρύπτοντας προκλητικά το ρόλο ΗΠΑ και ΕΕ στην επαναχάραξη του «χάρτη» της περιοχής, «συνεχίζονται οι προκλήσεις από πλευράς Ρωσίας, με νωπές τις μνήμες από την εισβολή στην Ουκρανία. Τα σύνορα δεν μπορεί να αλλάζουν διά της βίας»! Αφήνοντας ταυτόχρονα ανοιχτό το ενδεχόμενο για αλλαγή συνόρων μέσω άλλων, ...συναινετικών οδών. Πρόσθεσε, ακόμα, ότι ο αμερικανικός προϋπολογισμός προβλέπει πρόσθετα κονδύλια ως στρατιωτική βοήθεια σε χώρες που γειτνιάζουν με τη Ρωσία.
Τέλος, για την Ελλάδα εστίασε στις ευκαιρίες ανάπτυξης μέσα από τον ενεργειακό τομέα και την ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, διασφάλισης της «ενεργειακής αυτάρκειας» της Ευρώπης. Κατέληξε λέγοντας πως ό,τι μπορεί να πετύχουν οι ΗΠΑ σε αυτό το κομμάτι του κόσμου, περνά μέσα από τη στενή συνεργασία με την Ελλάδα, εξάροντας προς τούτο τη βάση της Σούδας και την υποστήριξη που παρέχει στην αμερικανική στρατιωτική μηχανή.
Σημειωτέον, σε σύνδεση με τα παραπάνω, ο Αμερικανός πρέσβης απέφυγε να θίξει ο ίδιος τις τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας και ερωτηθείς σχετικά, απάντησε με γενικότητες περί μιας «πολύπλοκης περιοχής», όπου «χρειάζεται η συνεργασία». Εσπευσε, ωστόσο, να αναγνωρίσει ότι η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται και σε αυτό το ζήτημα στο «σωστό μονοπάτι» της ψύχραιμης αντιμετώπισης των όποιων ζητημάτων ανακύπτουν. Δείγμα της αμερικανικής προσέγγισης, να κλείσουν ζητήματα σε Κύπρο και Αιγαίο, ώστε να ανοίξουν διάπλατα δρόμοι για τις μπίζνες του κεφαλαίου στην Αν. Μεσόγειο πάνω στην Ενέργεια και άλλους τομείς.
Στη συνέχεια του Συνεδρίου, ο πρώην υπουργός Ευ. Βενιζέλος μίλησε για ενιαία εθνική στρατηγική που ασκείται τα 42 χρόνια της μεταπολίτευσης, με πατέρες της τον Κων. Καραμανλή και τον Αν. Παπανδρέου, και σταθερές όπως το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τις καλές ελληνοαμερικανικές σχέσεις και βασικό το ρόλο της Σούδας ως επιχείρημα - απόδειξη καλών προθέσεων της ελληνικής αστικής τάξης, την αποφυγή των εντάσεων με την Τουρκία κ.ά. Εκφράζοντας ανησυχίες της αστικής τάξης, έβαλε ερωτήματα ως προς τις προτεραιότητες της διακυβέρνησης Τραμπ, αν θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ να σηκώνουν το 75% του προϋπολογισμού του ΝΑΤΟ, αν θα αλλάξουν στάση σε ζητήματα όπως αντιμετώπιση «αυταρχικών καθεστώτων» και τι θα πράξουν τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Για τη ρητορική Ερντογάν, την απέδωσε στον «αναδασμό» σε Συρία και Ιράκ, ενώ δίνοντας μια ιδέα τού τι παζαρεύεται αυτή τη στιγμή στο Κυπριακό, προειδοποίησε ότι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να δεχτούμε ότι είναι διμερές ζήτημα, ούτε να διακινδυνεύσει η νομική αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλη τη φάση των τέτοιων παζαριών.
Τέλος, ο Γ. Κουμουτσάκος, τομεάρχης Εξωτερικών της ΝΔ, δίνοντας μια εικόνα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, είπε πως τα τελευταία χρόνια υποχωρεί η «κοινοτική αλληλεγγύη» και οξύνονται οι ανταγωνισμοί μεταξύ κρατών - μελών, με ανοικτό το ενδεχόμενο «να περάσουμε στην εποχή των ενδο-οικογενειακών εντάσεων και αντιπαραθέσεων, των εθνικισμών, του εθνικού εγώ», αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο και άλλων αποχωρήσεων μετά τη Βρετανία.
Για το Κυπριακό, προειδοποίησε ότι «δεν μπορεί να πάμε σε δημοψήφισμα χωρίς καλή προετοιμασία και χωρίς μια καλή συμφωνία», που θα τεθεί προς κρίση στις δυο κοινότητες. «Καλή προετοιμασία» ζήτησε και πριν οποιαδήποτε συνάντηση με την τουρκική ηγεσία, ώστε να μην μπουν προς συζήτηση και θέματα που όπως είπε δεν πρέπει, ή που δεν πρέπει να μπουν τώρα...
Το «Διεθνές Συμπόσιο» συνεχιζόταν έως αργά χτες το απόγευμα.