Στην ανακοίνωσή του το ΕΑΜ ΛΑΡΚΟ καλεί τους εργαζόμενους σε μαζική συμμετοχή στην αυριανή απεργία για «να μην ψηφιστεί το εργασιακό έκτρωμα, να διασφαλιστούν η συνέχιση της ενιαίας λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, όλες οι θέσεις εργασίας και τα δικαιώματα των εργαζομένων», καθώς και «για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις να μην εφαρμοστούν στην πράξη η κατάργηση του 8ωρου, η απλήρωτη υπερωρία, ο εργασιακός μεσαίωνας, η σύγχρονη σκλαβιά, για να μη μας πετάξουν έξω από τη ΛΑΡΚΟ σαν στυμμένες λεμονόκουπες».
Παράλληλα, καταγγέλλει τη στάση των παρατάξεων ΔΑΚΕ- ΕΑΚ και ΑΝΕΚ στο επιχειρησιακό Σωματείο της Λάρυμνας, οι οποίες στη χτεσινή συνεδρίαση του ΔΣ δεν αποδέχτηκαν την πρόταση του ΕΑΜ για απεργιακή συγκέντρωση στο χώρο του εργοστασίου και για ενημέρωση των εργαζομένων, αλλά αντίθετα αποφάσισαν απογευματινή συγκέντρωση στη Λαμία χωρίς να διασφαλίζουν τη συμμετοχή των εργαζομένων.
«Αυτή η μορφή πάλης θεωρούμε πως θα εξασφάλιζε την όσο το δυνατόν πιο μαζική συμμετοχή των εργαζομένων, θα βοηθούσε την ολοκληρωμένη ενημέρωσή τους. Θα ήταν μια ζωντανή διαδικασία, μαζική, με τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές και όχι στη γωνία. Θα ήταν η καλύτερη απάντηση - καταδίκη των σχεδιασμών της κυβέρνησης», τονίζει το ΕΑΜ ΛΑΡΚΟ σχετικά με την πρότασή του. Και προσθέτει:
«Δυστυχώς δεν υιοθετήθηκε η πρότασή μας. Κατά πλειοψηφία, με τις ψήφους των ΔΑΚΕ - ΕΑΚ - ΑΝΕΚ ψηφίστηκε στην 24ωρη απεργία να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στη Λαμία. Δυστυχώς γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Αντί να βγαίνουν συμπεράσματα από τα λάθη, δυστυχώς αναπαράγονται. Η ίδια απόφαση πάρθηκε μία βδομάδα πριν, στις 10/06, στην προηγούμενη 24ωρη, όπου χωρίς ενημέρωση, χωρίς συζήτηση με τους εργαζόμενους, δύο μέρες πριν από την απεργία, αποφασίστηκε πάλι κατά πλειοψηφία συμμετοχή στην Αθήνα, χωρίς να εξασφαλίζεται ούτε η μετακίνηση με πούλμαν. Το τραγελαφικό αποτέλεσμα ήταν να μην παρευρεθούν ούτε οι ίδιοι που το ψήφισαν. Ηταν μία απόφαση που ουσιαστικά δεν εξασφάλισε τη συμμετοχή των εργαζομένων στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις εκείνης της μέρας, τους έβγαλε στο περιθώριο, δεν βοήθησε να ακουστούν τα ειδικά αιτήματα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, ήταν κίνηση αποκλιμάκωσης του 18μηνου αγώνα».
«Δεν χωράνε ούτε εφησυχασμός ούτε λάθη. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και πρέπει να μας βρουν σε αγωνιστική ετοιμότητα, σε αγωνιστική συσπείρωση», σημειώνει ακόμα και εξηγεί: «Για να εξασφαλιστεί αυτό απαιτείται, σε κάθε κίνηση να εξασφαλίζεται η συμμετοχή των εργαζομένων και όχι να είναι θεατές, η κάθε απόφαση για κινητοποίηση να μην εκτονώνει (και να κουνάνε κάποιοι το δάχτυλο στους εργαζόμενους ότι τάχα απουσιάζουν) αλλά να συσπειρώνει και να κλιμακώνει. Εμείς θα συνεχίσουμε να κρατάμε τη φλόγα του αγώνα, εδώ στο χώρο δουλειάς, απ' τον οποίο θέλουν να μας πετάξουν έξω. Θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε να πραγματοποιούνται ζωντανές διαδικασίες, με τους εργαζόμενους παρόντες και όχι στη γωνία. Μόνο έτσι θα έχει συνέχεια ο αγώνας μας».
«Ο αγώνας για τη διασφάλιση της συνέχισης λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, όλων των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων μας, είναι στην πιο δύσκολη καμπή του. Οσο περισσότεροι και όσο περισσότερο συζητήσουμε πάνω σε αυτό, τόσο πιο καλά προετοιμαζόμαστε», καταλήγει το κάλεσμα.