ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ αναδύθηκαν στην επιφάνεια βρώμικα παιχνίδια αποπροσανατολισμού από τα καθημερινά προβλήματα, σε μια περίοδο μάλιστα έντονων αγωνιστικών κινητοποιήσεων.
Οι ένοχοι των διαπλεκομένων συμφερόντων και της μαφίας του ποικιλώνυμου τζόγου διαχέουν δυσοσμία βόθρων, αλλά και τα σαπρόφυτα που αναπτύσσονται στο γλοιώδες λιπαρό υπόστρωμα σκοτεινών συμφερόντων και επιδιώξεων.
Σ' αυτό το κράτος του τζόγου, ως παρακολουθήματος του σύγχρονου καπιταλισμού, η ελπίδα για τη δημιουργική απασχόληση εκτρέπεται, παράλληλα με τη μεθοδική υποβολή ότι οι πεινασμένοι του κόσμου μπορούν να γίνουν... δισεκατομμυριούχοι, ποντάροντας στους κάθε λογής παπατζήδες, «νόμιμους» και παράνομους.
ΠΑΡΑΣΥΡΜΕΝΟΙ άνθρωποι - και όχι μόνο - οι ψυχοπαθολογικοί «παίκτες» που τόσο διεισδυτικά περιέγραψε ο Ντοστογιέφσκι, ξεπουλάνε τα πάντα υποθηκεύοντας τη ζωή τους στο κυνήγι των άπιαστων ονείρων. Εκμαυλισμός και αποπροσανατολισμός από την καθημερινή κοινωνική πάλη και την αγωνιστική διεκδίκηση. Αυτή άλλωστε είναι και η συνταγή της προπαγάνδας του τζόγου. Το στομάχι άδειο, αλλά το ΟΝΕΙΡΟ, ΟΝΕΙΡΟ.
ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ δηλαδή να γίνουμε πάμπλουτοι, προσβλέποντας υπνωτισμένοι στην μπίλια της ρουλέτας, στην τράπουλα του «μπλακ τζακ», του «σεμέν ντε φερ», του «ληστή με το μακρύ χέρι», των «φρουτο»-μηχανών, των ζαριών και των ποικιλώνυμων δελτίων της τύχης που ανεμπόδιστα πολλαπλασιάζονται. Αλλωστε είναι τώρα «εθνικά» τα πολυεθνικά καζίνο. Οχι, δηλαδή, να τρέχουμε εκεί, κατά τα σύνορα, για να βρούμε την τύχη μας. Ασε που τόση είναι η ευτυχία και οικονομική μας άνεση με το ευρω-νόμισμα των γοτθικών υδατογραφημάτων, ώστε δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τις οικονομίες μας.
Αφήστε, λοιπόν, τους δρόμους των αγώνων - μας παροτρύνουν - και ακολουθήστε τη φιλοσοφία της ρουλέτας: «Κάντε παιχνίδι», που λένε και οι γκρουπιέρηδες.
Του
Γιώργου Κ. ΤΣΑΠΟΓΑ