Η ανάγκη συμπόρευσης και συνεργασίας των φιλολαϊκών, προοδευτικών, αριστερών δυνάμεων -ή όπως τις ονομάζει ο καθένας- είχε και έχει πάντοτε ιδιαίτερη σημασία. Γι' αυτό δεν έχουμε τον παραμικρό ενδοιασμό, να συμφωνήσουμε με τη δήλωση του Μανώλη Γλέζου, σύμφωνα με την οποία το βασικό μήνυμα, που εκπέμπουν οι γαλλικές εκλογές, είναι η επιτακτική ανάγκη συμπόρευσης και συνεργασίας της Αριστεράς και δεν επιδέχεται παρερμηνείες.
Φανταζόμαστε, όμως, ότι και ο Μ. Γλέζος θα συμφωνήσει μαζί μας, πως το πρόβλημα δε βρίσκεται στη διαπίστωση αυτής της ανάγκης, αλλά σε ποια βάση θα γίνει αυτή δυνατή και θα πραγματοποιηθεί, ώστε να δώσει πραγματικά φτερά στις λαϊκές ελπίδες. Ξέχασε, μήπως, ο Μ. Γλέζος, ότι αρκετοί στη χώρα μας πανηγύριζαν για τη «σύμπραξη της γαλλικής Αριστεράς» και την αναρρίχησή της στην κυβέρνηση της χώρας, παρουσιάζοντάς την ως γενικότερο μοντέλο, πριν λίγο μόλις καιρό; 'Η, μήπως, δε βγάζει κανένα συμπέρασμα από την καταλυτική αποδοκιμασία αυτής της σύμπραξης από τους Γάλλους εργαζόμενους;