Με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό θα έχουμε στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων ρυθμούς αύξησης 5,5% το 2003 σε σχέση με το 2002. Το 2001 σε σχέση με το 2000 είχαμε 8,7%. Μέσα σ' αυτά τα ποσά του ρυθμού αύξησης συμπεριλαμβάνονται και τα ποσά για ωριμάνσεις, για νέους διορισμούς, για επιπλέον οικογενειακά επιδόματα των νέων οικογενειών και για τις διάφορες υπηρεσιακές μεταβολές, οπότε, αφαιρουμένων όλων αυτών, μένουμε στο 2,5%. Ο ρυθμός αύξησης της φορολογίας θα είναι για την άμεση 5,5% και για την έμμεση 6,7%. Το 2002 ήταν 8,6% και 6,4% αντίστοιχα. Ο ρυθμός αύξησης των δαπανών για Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια θα είναι 5%, 6% και 7% αντίστοιχα. Ο προϋπολογισμός σκόπιμα δε δίνει απόλυτα ποσοστά σε σχέση με τις συνολικές δαπάνες και με τα συνολικά φορολογικά έσοδα. Η κυβέρνηση, επίσης, σκόπιμα δημαγωγεί για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, στο οποίο δίνει αύξηση 13%. Ομως, κατά 50% τα έσοδα του προγράμματος αυτού προέρχονται από δανεισμό.
Οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, με βάση και τη νέα μηνιαία ασφαλιστική εισφορά των 12.000 δραχμών, θα μειωθούν και ονομαστικά, δεδομένου ότι το 2,5% της εισοδηματικής πολιτικής δεν μπορεί να αντισταθμίσει αυτό το ποσό. Βέβαια, ο υπουργός Οικονομικών είπε ότι δε θα φανεί άμεσα αυτή η μηνιαία μείωση διότι θα μειώσει αντίστοιχα τη μηνιαία παρακράτηση φόρου. Θα μειώσει την παρακράτηση, όχι τη φορολογία. Ετσι, η ονομαστική μείωση των μισθών θα φανεί στη φορολογική εκκαθάριση στο πρώτο εξάμηνο του 2004, μετά τις βουλευτικές εκλογές. Επίσης, η κυβέρνηση δε δέχεται να καταβάλει τα αναδρομικά του οικογενειακού επιδόματος. Τώρα γίνεται ένα «παιχνίδι» από κυβέρνηση, μεγαλοδικηγόρους και Μέσα Ενημέρωσης για την πιθανή απόδοσή του από το 2001, αντί του 2002. Η κυβέρνηση επιδιώκει να το παρουσιάσει αυτό σαν παροχή, ενώ είναι αυτονόητη, ακόμη και δικαστικά επιβεβλημένη, η υποχρέωσή της να το καταβάλει αναδρομικά από το 1984 και το 1997 που το επίδομα κόπηκε από τον ένα σύζυγο.
Στον ορίζοντα, με βάση τις δηλώσεις Χριστοδουλάκη, φαίνεται η «καρτοπερίθαλψη», με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και η ενοποίηση των επικουρικών ταμείων, καθώς και η δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων. Το εφάπαξ είναι σε άμεσο κίνδυνο. Με βάση το κυβερνητικό σχέδιο «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» προχωρούν και στο δημόσιο οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις και οι ιδιωτικοποιήσεις. Διαιωνίζεται η πολιτική ομηρία των εκτάκτων εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Σύμφωνα και με το πόρισμα του ΥΠΕΣΔΔΑ, από 1/1/2004 θα προχωρήσει και η σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας-αξιολόγησης- χειραγώγησης.
Με αυτά τα δεδομένα, ως Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο στην απεργία στις 5 του Δεκέμβρη προβάλλουμε την ανάγκη η πάλη να στοχεύει στην ανατροπή αυτής της πολιτικής.
Του
Δημήτρη ΑΓΚΑΒΑΝΑΚΗ*
* Ο Δημήτρης Αγκαβανάκης είναι μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ και της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ