Η κηδεία του γίνεται σήμερα Τρίτη, ώρα 3.30 μμ, από το νεκροταφείο Π. Φαλήρου
Ο Μ. Μπάφας γεννήθηκε το 1916 στο χωριό Σερόκου συνοικία Βαθυπέδου Ιωαννίνων. Εντεκα μόλις χρονών κατεβαίνοντας στην Αθήνα ήρθε σε επαφή με τους κομμουνιστές και το «Ριζοσπάστη», κάτι που τον οδήγησε να ενταχθεί στη θρυλική ΟΚΝΕ. Στην περίοδο της Μεταξικής δικτατορίας φυλακίζεται στην Αίγινα μέχρι το 1939, για να βρεθεί στρατιώτης, στη συνέχεια, στο γνωστό στρατόπεδο Καλπακίου, όπου πήγαιναν κομμουνιστές, και από κει στην πρώτη γραμμή στο Αλβανικό μέτωπο, το 1940.
Ο Μήτσος Μπάφας συμμετέχει από την αρχή στο αντιστασιακό κίνημα. Συλλαμβάνεται από τους Ιταλούς και φυλακίζεται στο Ξηρόμερο Κατούνας και από εκεί στέλνεται στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας, απ' όπου δραπετεύει με τους άλλους κρατούμενους στην Αλβανία. Από εκεί φθάνει στην Ηπειρο και στα βουνά της Πάργας όπου αγωνίζεται μέσα από τις μονάδες του ΕΛΑΣ μέχρι την απελευθέρωση.
Αναδείχνεται καθοδηγητικό στέλεχος της ΚΟ Ιωαννίνων και, σε συνέχεια, της Αρτας. Το 1945, εκλέγεται πρόεδρος του ΕΚ Αρτας και υπεύθυνος της εργατικής δουλιάς στο νομό. Με τις διώξεις περνά στην παράνομη δουλιά και το 1946 ξανασυλλαμβάνεται και εξορίζεται στη Σαντορίνη και, στη συνέχεια, στην Ικαρία.
Το 1948, ο Μήτσος Μπάφας, με απόφαση του Κόμματος και μαζί με τους συντρόφους Στρ. Τσαμπή, Γιαν. Τσερμέγκα, Κώστα Λίτσα, Αντ. Καλαμπόγια, Στεφ. Παπαγεωργάκη, Φιλ. Μαυρίκη και Μπάμπη Γκότσιο, βγαίνουν στην παρανομία στα βουνά του Νησιού. Σχηματίζουν την ανταρτοομάδα που θα γράψει μια λαμπρή σελίδα της ιστορίας του ΔΣΕ, αφού για έξι χρόνια το μοναρχοφασιστικό καθεστώς του «κεντρώου» Σοφούλη δε θα μπορέσει να τον συλλάβει, μέχρι που πέρασε στην πολιτική προσφυγιά.
Ο σ. Μήτσος Μπάφας παντρεύτηκε τη σ. Χρύσα και απόχτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και τον Κώστα. Επαναπατρίστηκε το 1983, αφού επί 9 χρόνια του αρνούνταν το δικαίωμα του επαναπατρισμού, όπου συνέχισε τη δράση του μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του.