Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η προώθηση του Ευρωστρατού και, ιδιαίτερα, ο βαθμός της «αυτονομίας» του από το ΝΑΤΟ. Θέματα, τα οποία θα βρεθούν στο τραπέζι των υπουργών Αμύνης και Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, καθώς και στη μεικτή σύνοδο ΝΑΤΟ - ΕΕ, που συνέρχονται τις μέρες αυτές στις Βρυξελλες. Και μπορεί, βέβαια, οι αρμόδιοι - μαζί και οι δικοί μας κυβερνώντες - να καμουφλάρουν όλα τα παραπάνω με τους όρους «ευρωάμυνα», «αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών», «σύγχρονες προκλήσεις», «διεθνής τρομοκρατία» κλπ, κλπ, αλλά η αλήθεια είναι μία: Οι υπάρχοντες και οι προετοιμαζόμενοι ιμπεριαλιστικοί στρατοί μόνον αμυντικό χαρακτήρα δεν έχουν. Αλλωστε, τόσο ο πρώτος, όσο και ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, προσφέρουν υπεραρκετές και, ταυτόχρονα, τόσο τραγικές αποδείξεις, που δε χρειάζεται να προσθέσουμε το παραμικρό.