Του Δημήτρη ΓΟΝΤΙΚΑ
Οι αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτή την περίοδο θέτουν επιτακτικά μεγάλα και σοβαρά προβλήματα για εξέταση και αντιμετώπιση σ' όλο το κόμμα και κατά πρώτο λόγο στα καθοδηγητικά όργανα.
***
Πρόκειται με άλλα λόγια για γνήσιες και μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις και όχι για συγκεντρώσεις ορισμένων πρωτοπόρων δυνάμεων. Το γεγονός αυτό αξίζει να προσεχτεί και να μελετηθεί από πολλές απόψεις και για την εξέλιξη του αγώνα στη φάση αυτή, αλλά και για τους μελλοντικούς μαζικούς αγώνες, που αναπόφευκτα θα ωριμάσουν και θα εκδηλωθούν. Αξίζει να υπογραμμιστεί: Οι αγώνες αυτοί, λόγω ακριβώς της μεγάλης μαζικότητάς τους, φέρνουν στην επιφάνεια καινούρια ζητήματα και πρέπει να συγκεντρώσουν την προσοχή όλου του Κόμματος και όχι μόνο των κομματικών δυνάμεων που δρουν στο χώρο όπου εκδηλώνονται.
Κατ' αρχάς, για να δούμε αν, ως Κόμμα γενικά και σε κάθε χώρο συγκεκριμένα, εκπληρώνουμε σωστά και με επάρκεια το ρόλο μας. Πολλές οι πλευρές που πρέπει να εξεταστούν. Είχαμε, έχουμε σ' όλη την έκταση των κομματικών οργανώσεων συνείδηση των προβλημάτων, που απασχολούν αυτά τα στρώματα, γενικότερα τα λαϊκά στρώματα; Των διαθέσεων και των διεργασιών που συντελούνται στις γραμμές τους; Τι συμπεράσματα βγαίνουν σ' ό,τι αφορά τους δεσμούς των οργανώσεων με το λαό; Ποιος ο βαθμός ετοιμότητας των οργανώσεων και των καθοδηγητικών οργάνων να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των εργαζομένων, του αγώνα τους; Ποιος ο βαθμός ποσοτικής και ποιοτικής ικανότητας να ανταποκριθούμε στις μεγάλες και σύνθετες απαιτήσεις διεξαγωγής αυτού του αγώνα και να συμβάλουμε στην επιτυχία του, στη συνέχειά του, στη διεύρυνσή του, στην περιφρούρηση του γνήσιου και λαϊκού χαρακτήρα, στην υπεράσπισή του από κάθε υπονομευτική τακτική, κλπ.;
Πρόκειται για προβλήματα που συνδέονται άμεσα με το ρόλο και την αποστολή του Κόμματος και την ικανότητά του να εκπληρώνει σε κάθε στιγμή την αποστολή του στον οργανωτικό, πολιτικό και ιδεολογικό τομέα.
Οι αγώνες αυτοί και η πρωτοφανής στα τελευταία χρόνια αυτενέργεια των εργαζομένων είναι για το Κόμμα μια σημαντική στιγμή. Και για να κρίνει με αντικειμενικά κριτήρια τον εαυτό του, την πολιτική του, την οργανωτικοπολιτική του κατάσταση και για να αντλήσει από την ίδια τη δράση των λαϊκών μαζών νέα πείρα, νέες ιδέες, πολιτικά συμπεράσματα και νέες δυνάμεις.
***
Ο δυναμισμός και η πρωτοτυπία εκδηλώνονται κυρίως στις μορφές πάλης, στις μορφές οργάνωσης και δράσης, αλλά και στα αιτήματα και τα συνθήματα. Είναι κι αυτό επίσης ένα θέμα για μελέτη και γενίκευση αυτής της πλούσιας πείρας. Εκείνο που έχει αυτή τη στιγμή ιδιαίτερη σημασία είναι να εκτιμήσουμε σωστά τη βαθύτερη αιτία αυτής της λαϊκής έκρηξης. Χωρίς να αφαιρούμαστε από το ότι πρόκειται κατά κύριο λόγο για μικροαστικά στρώματα, από την άποψη συμφερόντων και ψυχολογίας, πρέπει να σκύψουμε με πολλή προσοχή στα προβλήματα και αιτήματα που προβάλλουν. Πρόκειται απλώς για ένα ξέσπασμα ή για κάτι βαθύτερο;
Θα ήταν μάλλον επιπόλαιο να πούμε ότι πρόκειται για ένα προσωρινό και ξαφνικό ξέσπασμα. Τα στρώματα αυτά αρχίζουν να αισθάνονται τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής της λιτότητας, της βαριάς φορολογίας, των αντικοινωνικών μέτρων και κυρίως να διαισθάνονται, λιγότερο ή περισσότερο έντονα, τις μεγάλες και αρνητικές επιπτώσεις των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης άμεσα και προοπτικά. Αρχίζουν να βλέπουν ότι η πολιτική ελευθερίας κίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων και υπηρεσιών σημαίνει ελευθερία του ισχυρού, για πλήρη κυριαρχία σε βάρος των μικρών παραγωγών.
Από τους παράγοντες αυτούς απορρέει η μεγάλη ανησυχία και αναστάτωση, που αγκαλιάζει τα στρώματα αυτά και εκφράζεται με τις μαζικές και δυναμικές αυτές κινητοποιήσεις. Αν υπολογίσουμε ότι η πολιτική αυτή της ΕΕ δεν έχει τίποτα το προσωρινό και ότι γίνεται αποδεκτή από την άρχουσα τάξη και τα κόμματά της, τότε πρέπει να δούμε ότι θα συνεχιστούν και θα ενταθούν στα στρώματα αυτά οι αγωνιστικές διαθέσεις. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Το καθήκον του Κόμματος είναι να εξηγήσει με σταθερότητα και υπομονή αυτή την προοπτική. Να δείξει τις βαθύτερες αιτίες της χειροτέρευσης της θέσης τους, να δείξει τους υπεύθυνους, να δώσει προοπτική στον αγώνα τους, συμβάλλοντας με συγκεκριμένο τρόπο στη διαμόρφωση σωστών αιτημάτων και τακτικής στη διεκδίκησή τους.
Το Κόμμα, ως κόμμα της εργατικής τάξης, χρειάζεται να συνειδητοποιήσει στην πράξη ότι οφείλει να κάνει ό,τι είναι δυνατό για να αναπτύξει και στεριώσει τη συμμαχία της εργατικής τάξης και με τα στρώματα αυτά, στη βάση των κοινών αιτημάτων και συμφερόντων και να αγωνιστεί σθεναρά ενάντια στα σχέδια αντιπαράθεσης, που αυτή τη στιγμή επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση κι άλλες δυνάμεις, με κύριο μοχλό τις υποταγμένες στην κυβερνητική πολιτική ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ και ΓΕΣΑΣΕ, τους πληρωμένους κονδυλοφόρους και τα μεγάλα συγκροτήματα των ΜΜΕ.
***
Θα ήταν έξω από την πραγματικότητα να πει κανείς ότι έχουν τα στρώματα αυτά απαλλαγεί από αυταπάτες. Οτι έχουν πειστεί πως η πολιτική που προβάλλει το ΚΚΕ είναι η μόνη ρεαλιστική και σύμφωνη με τα δικά τους συμφέροντα.
Αλλ' αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της επίμονης, πρωτοπόρας δουλιάς των κομμουνιστών στην πράξη. Τα στρώματα αυτά, καθώς και η εργατική τάξη, θα πείθονται με την πείρα τους ότι μόνο η πολιτική του ΚΚΕ είναι η μόνη σωστή. Η μόνη που οδηγεί στη δικαίωση των αιτημάτων και προσδοκιών τους.
Από την άποψη αυτή δεν είναι πάντα εύκολα τα πράγματα. Απαιτείται, δίπλα και μαζί με την τεράστια οργανωτική δουλιά του Κόμματος, η ανάπτυξη ενός ισχυρού ιδεολογικού και πολιτικού μετώπου ενάντια στην πολιτική και τις θέσεις των αστικών κομμάτων, μαζί και του "Συνασπισμού", που το κάθε ένα επιδιώκει με διαφορετικούς τρόπους ή να υπονομεύσει τους αγώνες ή να τους υποτάξει στα στενά κομματικά του σχέδια.
Οι αγώνες αυτής της περιόδου, με λίγα λόγια, έφεραν στην επιφάνεια με μεγάλη ένταση την ανάγκη ολόπλευρης ισχυροποίησης του ΚΚΕ, της αποφασιστικής ενίσχυσης των δεσμών του με τους εργαζόμενους. Την επιτακτική ανάγκη της εδραίωσης των κομμουνιστικών του χαρακτηριστικών.
Το ΚΚΕ, ως Κόμμα της εργατικής τάξης, οφείλει να κάνει ό,τι είναι δυνατό για να αναπτύξει και στεριώσει τη συμμαχία της εργατικής τάξης με τα στρώματα αυτά, στη βάση των κοινών αιτημάτων και να αγωνιστεί σθεναρά, ενάντια στα σχέδια αντιπαράθεσης, που αυτή τη στιγμή επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση κι άλλες δυνάμεις, με κύριο μοχλό τις υποταγμένες στην κυβερνητική πολιτική ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και τους εντεταλμένους κονδυλοφόρους των ΜΜΕ