Σε μια άκρατη διαφήμιση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης (ΟΝΕ) προχώρησε χτες ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, εμφανίζοντάς την ούτε λίγο ούτε πολύ ως "γη της επαγγελίας", ομολογώντας όμως ότι η πορεία θα είναι δυσβάστακτη για τον λαό αφού θα υπάρχουν "κάποιες ενδιάμεσες απώλειες" όπως τις χαρακτήρισε ο ίδιος.
Ο Κ. Σημίτης είπε ότι οποιοσδήποτε δρόμος εκτός από την ΟΝΕ θα είναι καταστροφικός αφού όπως ισχυρίστηκε θα "είναι δρόμος της παρακμής και της εθνικής ήττας". Αντίθετα κατά τον ίδιο, η ΟΝΕ θα σημάνει "ισχυροποίηση των ευρωπαϊκών οικονομιών, σταθερότητα και ανάπτυξη, ισχυρό νόμισμα, δυνατότητα να φέρουμε τα κοινωνικά θέματα στο επίκεντρο" και άλλα τέτοια "θαυματουργά" πράγματα.
Περιγράφοντας μια χώρα περίπου χωρίς προβλήματα, είπε ότι ποτέ άλλοτε δεν "είχαμε κατά κεφαλήν εισόδημα τόσο ψηλό, ποτέ δεν υπήρχε τόση δημοκρατική ζωή και τόση ελευθερία όση υπάρχει σήμερα", της οποίας προφανώς εγγυητές είναι τα ΜΑΤ που το τελευταίο διάστημα έχουν δείξει πια ακριβώς είναι αυτή η "καλύτερη δημοκρατία" που υπήρξε ποτέ.
Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε, ότι ο ελληνικός λαός ψήφισε την κυβέρνηση για να βάλει τη χώρα στην ΟΝΕ και αναγνώρισε έμμεσα το αέναο της λιτότητας λέγοντας ότι και μετά την ένταξη στην ΟΝΕ "προβλήματα όπως αυτό της ανεργίας θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και ο ανταγωνισμός θα οξυνθεί".
Εμμεση ήταν η αναφορά που έκανε ο Κ. Σημίτης στο θέμα της απεργίας στην Ιονική λέγοντας ότι "αυτοί οι άνθρωποι αντιδρούν στις αλλαγές τις οποίες όμως έχει ανάγκη ο τόπος για να προχωρήσει". Ισχυρίστηκε ότι το ξεπούλημα της Ιονικής γίνεται "για το συμφέρον των ίδιων των εργαζομένων, για να μην αντιμετωπίσουν αύριο σε μεγάλη έκταση την ανεργία".
"Η αναπροσαρμογή θα χρειαστεί χρόνο, προσπάθειες και κάποιες ενδιάμεσες απώλειες", είπε και συνέχισε ομολογώντας ότι δεν μπορεί να καταργηθεί το "κόστος μετάβασης γιατί θα έπρεπε να καταργήσουμε την ίδια τη μετάβαση".
Κατά τα ειωθότα είπε, ότι η ΝΔ στην τριετία που κυβέρνησε επέδειξε μεγάλη αναποτελεσματικότητα ενώ μιλώντας γενικώς για τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, τόνισε ότι "άλλοτε με την παραδοσιακή ξύλινη γλώσσα προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την ιστορική μνήμη άλλων εποχών, των εποχών του προστατευτισμού του κράτους παροχών, της κλειστής κοινωνίας. Αλλοτε διαφωνούν, άλλοτε συμφωνούν. Θέλουν την ΕΕ αλλά δε θέλουν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, θέλουν συμμετοχή στην ΟΝΕ αλλά τη μη εφαρμογή των σχετικών συνθηκών".
Αφού τόνισε ότι έχουμε μπροστά μας δύο χρόνια δύσκολα, ισχυρίστηκε ότι η διαφορά του ΠΑΣΟΚ από την αντιπολίτευση, είναι ότι "εμείς λέμε ο ελληνικός λαός μπορεί, η Ελλάδα θέλει και μπορεί, ενώ η αντιπολίτευση επειδή δεν μπορεί η ίδια, θέλει να φέρει τον λαό στα μέτρα της".