Οι περικοπές των εφημεριών και η ψήφιση του νόμου για τη διάλυση των Ιδρυμάτων Πρόνοιας είναι δυο μόνο κρίκοι στην αλυσίδα των επιλογών προς την ΟΝΕ, η οποία έχει αναγορευτεί σε "εθνικό στόχο"
"Νάρκη στα θεμέλια του υγειονομικού συστήματος βάζει ο προϋπολογισμός, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει το αντικοινωνικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ απέναντι στην τρίτη ηλικία και τα άτομα που έχουν την ανάγκη πρόνοιας, καθώς το συνολικό κονδύλι για την υγεία και την πρόνοια παρουσιάζει μια αύξηση 7%".
Αυτή ήταν η πρώτη επισήμανση του "Ρ" (13.11.1997), όταν δημοσιοποιήθηκε ο προϋπολογισμός του 1998. Γι' αυτό και δεν πρέπει να εκπλήσσουν οι εξωφρενικές επιλογές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μέσα στο καλοκαίρι:
1. Να περικόψει με έναν αυθαίρετο τρόπο - λες και είναι μέρες άδειας - τις εφημερίες των γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία.
2. Να ψηφίσει το νομοσχέδιο για τη διάλυση - και ιδιωτικοποίηση - του εναπομείναντος δημόσιου συστήματος πρόνοιας.
Με το αντικοινωνικό αυτό νομοσχέδιο, ανάμεσα στα άλλα, καταργούνται το ΠΙΚΠΑ - με τα 62 ιατροκοινωνικά κέντρα του - ο Εθνικός Οργανισμός Πρόνοιας και το κέντρο βρεφών "Μητέρα".
Ταυτόχρονα, με την καθιέρωση των εισοδηματικών κριτηρίων για διάφορες παροχές, υπάρχουν κατηγορίες ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και στερούνται ακόμα και εξευτελιστικά επιδόματα. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση στην Καρδίτσα, όπου έγινε διακοπή του επιδόματος παιδικής προστασίας από άνεργη και διαζευγμένη μάνα με τρία παιδιά, επειδή το εισόδημα του πατέρα της ξεπερνά τα 3.750.000 δραχμές! Η άνεργη μητέρα επανήλθε στην οικογένειά της και ο πατέρας της τη συμπεριέλαβε στη δική του φορολογική δήλωση. Το επίδομα που της κόπηκε ήταν 15.000 δραχμές το μήνα για κάθε παιδί (δηλαδή 45.000 δραχμές)!
Ομως, σε όλες αυτές τις επιλογές αποτυπώνεται ο... εξορθολογισμός του προγράμματος "σύγκλισης", καθώς η ΟΝΕ έχει αναγορευτεί σε εθνικό στόχο. Και οι περικοπές στις εφημερίες είναι ένας απ' τους κρίκους της αλυσίδας αυτών των μέτρων που συνθλίβουν την υγεία και την πρόνοια.
Ιδού ορισμένες χαρακτηριστικές αποφάσεις:
Πέρα από το ότι το μισθολόγιο απείχε απ' τις προσδοκίες των νοσοκομειακών γιατρών, άρχισε και η πληρωμή τους "με έναντι" - στο ύψος των αποδοχών της 31.12.1997 - μέχρι και 31.7.1998. Εκτός απ' την εκκρεμότητα υπήρξε και ένα μπαράζ από Υπουργικές Αποφάσεις - όπου η μία διόρθωνε την άλλη για διάφορες πλευρές του μισθολογίου.
Ηδη οι νοσοκομειακοί γιατροί είχαν αντιδράσει απ' το Μάη στην κάλυψη των εφημεριών με ποσοστά γιατρών και όχι με τον αριθμό που χρειάζονται τα νοσοκομεία. Και ήρθε η κυβέρνηση να εκδώσει σειρά Υπουργικών Αποφάσεων μέσα στο καλοκαίρι για τις εφημερίες, όπου άφηνε ακάλυπτα τα Κέντρα Υγείας και - στην αρχή - περιέκοπτε κατά 50% τις εφημερίες στην Α Ζώνη. Στη συνέχεια υπήρξε άλλη απόφαση όπου οι συνολικές περικοπές φτάνουν στο ένα τρίτο (βλέπε και πίνακα).
Οι υπουργοί Οικονομικών και Υγείας για να δικαιολογήσουν τις περικοπές χρησιμοποιούν την καραμέλα των "πλασματικών εφημεριών", όταν στα γραφεία τους έχουν φτάσει επιστολές των διορισμένων - απ' την κυβέρνηση - προέδρων των νοσοκομείων, που τους εξηγούν ότι τα προγράμματα των εφημεριών συντάχτηκαν σε απόλυτο πνεύμα λιτότητας και κατ' εφαρμογή του γράμματος του νόμου για το ΙΜ. Μάλιστα σε ορισμένα νοσοκομεία με τις "έναντι πληρωμές" τα κονδύλια για τις εφημερίες εξαντλήθηκαν, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου μπορεί να ζητηθούν απ' τους γιατρούς να επιστρέψουν χρήματα!
Γιώργος ΜΟΥΣΓΑΣ