(Το «ποιοι» κάρφωσαν «ποιους» και «γιατί» είναι μια άλλη ιστορία που καμία σχέση δεν έχει με θεσμοθετημένους μηχανισμούς διαφάνειας και ελέγχου, πιστέψτε μας.)
Το ότι χρεωθήκαμε μερικά δισεκατομμύρια ευρώ προκειμένου να ...αγοράσουμε τις κάμερες που θα μας παρακολουθούν, πώς σας φαίνεται;
Για δεκαετίες θα πληρώνουμε φόρους, για να ξέρουν αυτοί, πού είμαστε, τι λέμε, τι σχεδιάζουμε και τι κάνουμε.
Αν υπήρχε και μηχάνημα που να μπορεί να τους πληροφορεί τι σκεφτόμαστε θα το αγόραζαν κι αυτό, όσο - όσο.
Ολα αυτά γιατί δε λέγονται «σκάνδαλο»; Γιατί είναι «φυσιολογικά», «σύννομα» και «θεσμικά»;
Η απάντηση είναι απλή: Τέτοιου είδους πραγματικά σκάνδαλα δε χωράνε στο δικομματικό καυγά που στήνεται.
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αδυνατούν να τσακωθούν και να αλληλοκατηγορηθούν, αφού απλούστατα συμφωνούν και οι δύο στην ...παρακολούθησή μας.
Στις «μίζες» και στα «λαδώματα» είναι (ενίοτε) χωριστά και αντίπαλοι. Στην αντιμετώπιση των λαϊκών αγώνων ενώνονται (πάντα) και δεν τους ξεκολλάς με τίποτε.
ΠΑΝΤΩΣ, και για τις μίζες μη φαντάζεστε ότι θα ...πνιγούμε στην πληροφόρηση. Ούτε να περιμένετε να γεμίσουν τα κελιά του Κορυδαλλού με μεγαλοστελέχη πολυεθνικών.
Οι μηχανισμοί τέτοιων εταιρειών για επαφές με κυβερνήσεις και στελέχη οργανισμών είναι δεδομένο και κοινό μυστικό εδώ και δεκαετίες. Αναπόσπαστο κομμάτι του ...όλου κόλπου.
Ούτε να χαλάσουν πρόκειται, ούτε να θιγούν. Ακόμα κι αν χρειαστεί να θυσιαστούν μερικοί «αναλώσιμοι».