Σε περίπτωση που δεν το πληροφορηθήκατε, προωθείται νόμος στο Ευρωκοινοβούλιο άκρως φιλεργατικός.
Οι εταιρείες - λέει - που θέλουν να προχωρήσουν σε «μεγάλες αλλαγές» ή «αναδιαρθρώσεις» θα πρέπει να συμβουλεύονται τα συνδικάτα!
Αν δεν γίνουν «σύμβουλοι» των εταιρειών τα συνδικάτα, ποιος άλλος να γίνει δηλαδή;
«Οι εργαζόμενοι θα έχουν λόγο στις αναδιαρθρώσεις» διατυμπανίζει η Κομισιόν, κι εμείς υποτίθεται ότι θα πρέπει να παραληρούμε από χαρά.
Ως γνωστόν, όταν οι επιχειρήσεις κάνουν «αναδιαρθρώσεις» σημαίνει, πολύ απλά, ότι κάνουν... απολύσεις.
Δεκάδες ή και χιλιάδες - σε κάποιες περιπτώσεις. Ενίοτε περικόπτουν απλώς δικαιώματα. Να μην έχει λόγο σε τέτοιες καταστάσεις ένα εργατικό σωματείο;
Να μην καταθέσει μια μελέτη; Ενα υπόμνημα; Μια νομική γνωμοδότηση; Ενα σχέδιο βιωσιμότητας; Μια εναλλακτική προσέγγιση; Μια «οικολογική» εκδοχή του πράγματος; Ακόμη - ακόμη και ένα λογοτεχνικό πόνημα;
Οπως καταλαβαίνετε, με τέτοια μέσα γίνεται (κατά την ΕΕ) ο «διάλογος», ώστε να βρεθεί η καλύτερη δυνατή λύση στο πρόβλημα (των κερδών της εταιρείας)!
Δε συζητάμε για απεργίες και αγώνες. Αυτά είναι «απαρχαιωμένα» και... εκτός καλόπιστου διαλόγου. Εννοείται, βέβαια, πως βάλλουν ενάντια στην ανάπτυξη και τη συνεργασία των κοινωνικών εταίρων.
Για τέτοιες περιπτώσεις - ιδίως όταν «χοντραίνει» ή κόντρα - η ΕΕ έχει άλλου τύπου νομοθεσίες και τερτίπια. Ομως δεν εμπίπτουν στα εργατικά θέματα , αφορούν στην... τρομοκρατία.
Πάντως, κάτι τέτοια ακούνε εκεί στην Κουμουνδούρου και παίρνουν τα πάνω τους. Να τη, βρε, η «καλή» Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν τη βλέπετε; Φιλολαϊκή και πάντα στο πλευρό του εργαζόμενου. Πάντα το έλεγαν, άλλωστε, και με κάθε ευκαιρία...