Η βαθιά οικονομική κρίση που ξέσπασε, εξαιτίας της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που εξασφάλισαν οι καπιταλιστές στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, έχει τεράστιες επιπτώσεις για ολόκληρη την κοινωνία και ιδιαίτερα για τα λαϊκά νοικοκυριά. Οι συνέπειες από την καπιταλιστική οικονομική κρίση, μπορούν να αντιμετωπιστούν με δύο τρόπους. Είτε με την ανατροπή των δεδομένων και των σχέσεων παραγωγής που οδηγούν σε αλλεπάλληλες κρίσεις, είτε με διαχειριστικού τύπου παρεμβάσεις που έχουν στόχο να διαιωνίσουν - δυναμώσουν την εξουσία του κεφαλαίου, μεταφέροντας όλα τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του εργαζόμενου λαού.
Αυτό ακριβώς, το δεύτερο, κάνουν, από τη στιγμή που οι πολιτικές δυνάμεις βρέθηκαν σε κυβερνητικούς θώκους. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε αγαστή συνεργασία με τον ΛΑ.Ο.Σ. και άλλους πολιτικούς σχηματισμούς, προσπαθούν να ελέγξουν την κρίση, εξαπολύοντας έναν πρωτοφανή πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους. Η ...θεραπεία που επέλεξαν, για να ξαναγυρίσουμε στο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης που και πάλι θα μας οδηγήσει στην κρίση, είναι απόλυτα καταστροφική για τα λαϊκά στρώματα. Η ανεργία έφτασε σε πρωτοφανή υψηλά επίπεδα για την ιστορία της χώρας. Οι μισθοί και οι συντάξεις μειώθηκαν ακόμα και ονομαστικά, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική (τουλάχιστον) ιστορία. Εκατοντάδες χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες και αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες βρέθηκαν στο δρόμο. Εκατοντάδες μονάδες παραγωγής διακόπτουν τη λειτουργία τους. Τα λεγόμενα διαρθρωτικά μέτρα για την αποκατάσταση της ...ανταγωνιστικότητας είναι στην ημερήσια διάταξη, προδικάζοντας την ετοιμότητα των δυνάμεων στήριξης του κεφαλαίου να κλιμακώσουν την επίθεσή τους ενάντια στο λαό, προκειμένου να σωθεί το κεφάλαιο. Και όλα αυτά, βεβαίως, μέσα στη στρούγκα της ΕΕ, όπου παράλληλα με τις συνεχώς εντεινόμενες επιχειρηματικές αντιθέσεις, γίνεται η επεξεργασία των στρατηγικού χαρακτήρα επιλογών της οικονομικής ολιγαρχίας της Ενωσης.
Κάποιοι λένε ότι υπάρχουν λύσεις, που εξασφαλίζουν φιλολαϊκές επιλογές. Πρόκειται για ψέμα ολκής. Το διακινούν όσοι δεν μπορούν, ούτε θέλουν να συγκρουστούν με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και επιδιώκουν τη χειραγώγηση των εργαζομένων στις επιδιώξεις του συστήματος. Τέτοια παραμύθια διακινούν όλο αυτό το διάστημα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που επειδή ακριβώς στοχεύουν στη συνεργασία με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τις επιχειρήσεις, δημιουργούν ψευδαισθήσεις και κάλπικες προσδοκίες στους εργαζόμενους. Προσδοκίες που, όπως πάντα, έτσι και τώρα, διαψεύδονται, αφού η γραμμή των κεφαλαιοκρατών είναι γραμμή κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης και καταστροφής των εργαζομένων.
Το ΚΚΕ κόντρα στον εξανδραποδισμό των λαϊκών στρωμάτων, στη μαζική εξαθλίωση και στην απόλυτη φτώχεια του λαού που αξιώνουν η άρχουσα τάξη και τα κόμματά της, προτείνει τη ρήξη και τον άλλο δρόμο ανάπτυξης. Η πρόταση των κομμουνιστών στηρίζεται στο γεγονός ότι η κοινωνία μας, που επί δεκαετίες λεηλατείται από τα παράσιτα των καπιταλιστών, διαθέτει όλες τις αναγκαίες παραγωγικές δυνάμεις και τις απαραίτητες εφεδρείες, που να μπορεί άμεσα να εξυπηρετήσει το σύνολο των αναγκών του λαού. Πλούτος και εργαλεία, για την ανάπτυξη, προς όφελος ολόκληρου του λαού, είναι στα χέρια της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, όλη η γκάμα των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Ο ορυκτός και υποθαλάσσιος πλούτος. Η ευφορία και η καλλιεργητική δυνατότητα της γης της να λύσει το επισιτιστικό πρόβλημα. Οι υποδομές, οι συσσωρευμένες εφεδρείες, τα εργοστάσια, τα μέσα παραγωγής κ.ο.κ. Είναι πρωτίστως η εργατική δύναμη εκατομμυρίων εργαζομένων, η παραγωγική εμπειρία που διαθέτουν, οι τεχνικές τους γνώσεις και η ικανότητά τους να λειτουργούν τα σύγχρονα μέσα παραγωγής. Για να ενεργοποιηθούν, βέβαια, όλα αυτά με κριτήριο τα συμφέροντα του λαού και του τόπου, απαιτούνται κοινωνικοπολιτικοί συσχετισμοί και εξουσία λαϊκή, για σύγκρουση - έξοδο από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του κρατικού χρέους, κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής.
Αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική πρόταση που δίνει απάντηση και προσφέρει λύσεις για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Να γιατί λέμε ότι δύο δρόμοι ανάπτυξης συγκρούονται. Και ότι ανάπτυξη φιλολαϊκή με τους καπιταλιστές στην ιδιοκτησία των επιχειρήσεων και στην εξουσία, δεν μπορεί να γίνει. Να γιατί λέμε επίσης ότι οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη ένα πανίσχυρο ΚΚΕ. Γιατί η πολιτική του για την ανάπτυξη, πολιτική που απαντά στην ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής, της λαϊκής οικογένειας συγκρούεται με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντά τους. Και πρέπει να το ενισχύσουν και στην κάλπη, γιατί πολλαπλασιάζουν τη δύναμή τους για διεκδίκηση, για να βάλουν εμπόδια στους καπιταλιστές, για να έχουν κατακτήσεις σήμερα μέχρι να τους ανατρέψουν ολοκληρωτικά.