«Η χώρα αυτή π' ορμά απ' την Ασία
με καλπασμό /
και που προβάλλει /
τ' ώριο κεφάλι /
σαν το πουλάρι /
γεμάτο χάρη /
προς της Μεσόγειος το νερό /
η χώρ' αυτή είναι δική μας /
με ματωμένους τους καρπούς /
δόντια σφιγμένα /
πόδια γυμνά. /
Σα μεταξένιο τούτη η γη μας /
είναι χαλί μας /
τούτη η γη μας /
η κόλασή μας /
τούτ' η παράδεισο /
είναι δική μας. /
Η θέλησή μας /
τώρα τρανεύει /
να 'ναι δική μας /
παντοτινά /
να ζούμε λεύτεροι σα δέντρα /
σα τα δέντρα του ίδιου δάσου /
αδερφωμένα /
αγκαλιαστά».
*
Το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ, «Η χώρα αυτή είναι δική μας», σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου.
Υπάρχει κι αυτή η Τουρκία...