Στο επίκεντρο η διεύρυνση των πεδίων κερδοφορίας τους και η αναβάθμισή τους στην ευρύτερη περιοχή
Από τη χτεσινή συνάντηση στο Κάιρο |
Το συγκεκριμένο «τρίγωνο συνεργασίας» αποτελεί στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης, την οποία υπηρετεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προκάτοχοί της (η πρώτη τριμερής Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου έγινε επί πρωθυπουργίας Αντ. Σαμαρά, ενώ ακολούθησαν άλλες δύο πριν από τη χτεσινή, επί πρωθυπουργίας Αλ. Τσίπρα).
Οπως φαίνεται και από τη διακήρυξη της χτεσινής συνάντησης, η ατζέντα της ήταν υπαγορευμένη από το στόχο των αστικών τάξεων των τριών χωρών για διεύρυνση των πεδίων κερδοφορίας τους και αναβάθμιση της θέσης τους σε μια περιοχή που εντείνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί...
Αυτή τη στρατηγική επιλογή του εγχώριου κεφαλαίου υπερασπίστηκε ο Αλ. Τσίπρας μετά το πέρας της Συνόδου, επιχειρώντας να την παρουσιάσει ως ωφέλιμη συνολικά για το λαό.
Δήλωσε συγκεκριμένα: «Για την Ελλάδα, η τριμερής αυτή συνεργασία αποτελεί στρατηγική επιλογή. Στρατηγική επιλογή για την προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας, της σταθερότητας και της συνανάπτυξης στην εύθραυστη περιοχή μας». Προσπέρασε δηλαδή τις σχέσεις ανταγωνισμού που συνυπάρχουν με τις κάθε είδους κολιγιές του κεφαλαίου, εγκυμονώντας πολλαπλούς κινδύνους για τους λαούς της περιοχής.
Συσκοτίζοντας την αιτία των εντεινόμενων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και συγκρούσεων στην περιοχή, αρκέστηκε να δηλώσει ότι η Μεσόγειος «παραμένει η θάλασσα η οποία συγκέντρωσε και συγκεντρώνει διεθνείς κρίσεις. Είναι επίκεντρο διεθνών κρίσεων σήμερα στους τομείς της ασφάλειας, της οικονομίας και της μετανάστευσης», προκειμένου να υποστηρίξει στη συνέχεια ότι «οι χώρες της περιοχής που έχουμε κοινούς στόχους, τη σταθερότητα της περιοχής και την ευημερία των λαών μας, οφείλουμε να συνεργαστούμε, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις. Και στο πνεύμα αυτό, προτάσσουμε ένα μοντέλο συνεργασίας με συγκεκριμένες δράσεις, αξιοποιώντας και τη γεωστρατηγική μας θέση στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων».
Οπου ως «αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης», όπως επιβεβαιώνει η πολιτική της κυβέρνησης, νοείται το παζάρεμά της ως «ατού» σε επικίνδυνους για τους λαούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Εξειδικεύοντας ως προς τους τομείς που ενδιαφέρουν τις αστικές τάξεις των τριών κρατών, δήλωσε:
«Στον τομέα της Ενέργειας σήμερα συζητήσαμε για τη δυνατότητα εμβάθυνσης της συνεργασίας μας και τη μεταφορά φυσικού αερίου από τα σημαντικά κοιτάσματα της Αιγύπτου και της Κυπριακής Δημοκρατίας προς την Ευρώπη, καθώς όμως και για την οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών μας.
Συζητήσαμε, παράλληλα, για την συνεργασία μας στον κρίσιμο τομέα της ανάπτυξης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (...) Υιοθετήσαμε Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την περιβαλλοντική προστασία, αλλά και για τη συνεργασία μας στις θαλάσσιες μεταφορές και την ανάπτυξη των λιμένων. Συνομιλήσαμε για τις δυνατότητες δραστηριοποίησης κατασκευαστικών εταιρειών των χωρών μας σε αυτόν τον τομέα, αλλά και τη ραγδαία αναπτυσσόμενη διαλιμενική συνεργασία μας.
Επίσης, για τις εξαιρετικές δυνατότητες συνεργασίας μας στον τομέα του τουρισμού, αλλά και στους τομείς των δικτύων και μεταφορών, καθώς και για τη συνεργασία μας σε ό,τι αφορά τη μεταφορά τεχνογνωσίας στον τομέα της κατασκευής και συντήρησης οδικών δικτύων και οδικής ασφάλειας, αλλά και για τη συνεργασία μας σε έναν κρίσιμο τομέα, αυτόν της καινοτομίας, της νέας τεχνολογίας και της πληροφορικής».
Ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στις τελευταίες εξελίξεις με την αμφισβήτηση από πλευράς Τουρκίας της Συνθήκης της Λοζάνης.
Αφού χαρακτήρισε αναγκαία το συντονισμό Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου σε «θέματα ασφάλειας» και τη συνεργασία για την «αλληλοπροώθηση θέσεων σε διεθνείς οργανισμούς», συμπλήρωσε ότι «στο πλαίσιο της εντεινόμενης πολυεπίπεδης κρίσης στην περιοχή μας, υπογραμμίσαμε εκ νέου την ανάγκη σεβασμού του διεθνούς δικαίου και ειδικά της αρχής της καλής γειτονίας, ως βάση για την ανάπτυξη των σχέσεων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου (...) Το τελευταίο διάστημα είναι εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός ότι ακούγονται φωνές από την περιοχή μας, που κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και εγείρουν ακόμη και ζητήματα αμφισβήτησης θεμελιωδών Διεθνών Συνθηκών».
Προέτρεψε τη διεθνή κοινότητα και όλες τις χώρες της περιοχής να απαντήσουν, καθώς «ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου είναι αυτονόητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση της σταθερότητας στην περιοχή μας, καθώς και η μόνη δυνατή βάση για την ανάπτυξη των σχέσεων συνεργασίας και φιλίας ανάμεσα στις χώρες μας».
Το «διεθνές δίκαιο», βέβαια, «κόβεται και ράβεται» ανάλογα με τις ανάγκες και την ισχύ των διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων, ενώ οι συμβιβασμοί για τις μπίζνες του κεφαλαίου (σε αυτές αναφέρεται όταν μιλά για «ανάπτυξη των σχέσεων συνεργασίας») γίνονται όλο και πιο εύθραυστοι και προσωρινοί.
Με την ευκαιρία ο Αλ. Τσίπρας χαρακτήρισε απαραίτητη για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο τη δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, βάσει των Αποφάσεων του ΟΗΕ, εκφράζοντας τη στήριξή του στις διεξαγόμενες συνομιλίες. Ζήτησε την άμεση κατάπαυση των εχθροπραξιών σε Συρία και Λιβύη και τη δίκαιη επίλυση του Παλαιστινιακού.
Τέλος, συνάρτησε την ασφάλεια της ΕΕ με το επίπεδο συνεργασίας με την Αίγυπτο, χαρακτηρίζοντας για το λόγο αυτό πολύ σημαντική την «ενεργοποίηση του Συμβουλίου ΕΕ - Αιγύπτου σε τακτική βάση», σε μια προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να αναλάβει ρόλο «διαμεσολαβητή» ανάμεσα στα αιγυπτιακά κεφάλαια και την ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία.
Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος, Α. Φ. Αλ Σίσι, δεν έκρυψε τη φιλοδοξία ένταξης κι άλλων κρατών στο σχήμα, χαρακτηρίζοντας τη συνάντηση «λίαν χρήσιμη και εποικοδομητική», καθώς ενισχύει «περαιτέρω τη συνεργασία μας σε ποικίλους τομείς και ιδιαίτερα σε τομείς στρατηγικής σημασίας».
Πρόσθεσε ότι οι συνομιλίες «επικεντρώθηκαν στην πραγματοποίηση κοινών σχεδίων, για να μπορέσουμε να μεγιστοποιήσουμε τα πλεονεκτήματα της πολυσχιδούς συνεργασίας μας», ότι συζητήθηκε «το πλέγμα των σχέσεων που συνδέουν την Αίγυπτο με την ΕΕ», όπως και «η προάσπιση της ασφάλειας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».
Ο δε Πρόεδρος της Κύπρου, Ν. Αναστασιάδης, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επιτυχία της συνόδου ως προς τους επιδιωκόμενους στόχους που, όπως είπε, ήταν «η περαιτέρω εμβάθυνση, εμπέδωση και διεύρυνση του τριμερούς μηχανισμού, μέσα από πολύ συγκεκριμένες δράσεις, με στόχο να αποτελέσει ένα πρότυπο εποικοδομητικής περιφερειακής συνεργασίας», επαναλαμβάνοντας κι αυτός ότι η συνεργασία αυτή δεν εναντιώνεται σε άλλα κράτη που μοιράζονται κοινούς στόχους.
Επίσης, επικρότησε τη δουλειά της Κοινής Επιτροπής Συνεργασίας, που αποφασίστηκε στην προηγούμενη Σύνοδο, αναφέροντας πως «υλοποιεί πλέον με έμπρακτο τρόπο την υπαρκτή συνεργασία, μετατρέποντας τους στόχους που έχουν τεθεί σε συγκεκριμένα έργα».
Ως προς τους τομείς που ιεραρχούν οι αστικές τάξεις των τριών κρατών δήλωσε ότι κατά τη χτεσινή συνάντηση «κοινή ήταν η αντίληψη ότι η ανακάλυψη σημαντικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί και πρέπει να λειτουργεί ως καταλύτης για ευρύτερη συνεργασία σε περιφερειακό επίπεδο, συμβάλλοντας έτσι στην ευημερία και τη σταθερότητα των χωρών της περιοχής μας, αλλά και προσφέροντας προοπτικές περαιτέρω συνεργασίας με την Ευρώπη». Οι ανταγωνισμοί γύρω από την Ενέργεια, βέβαια, μόνο «σταθερότητα» δε φέρνουν στους λαούς...