Στιγμιότυπο από την εκδήλωση |
Εκ μέρος της ΠΕΑΕΑ, απηύθυνε χαιρετισμό ο Γιάννης Ζαγγανάς, ενώ η κεντρική ομιλία πραγματοποιήθηκε από τον Στέφανο Λουκά, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με καλλιτεχνικό δρώμενο.
Ολος ο Αύγουστος του 1944 ήταν ματωμένος μήνας για τις συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά. Στις 9/8/1944 ήταν η σειρά της εργατογειτονιάς του Δουργουτιού, στον Ν. Κόσμο, για να δοκιμάσει τη ναζιστική θηριωδία στο Μπλόκο που έστησαν οι Γερμανοί κατακτητές και οι ντόπιοι χωροφύλακες και γερμανοτσολιάδες συνεργάτες τους.
Το γερμανικό επιτελείο της Αθήνας αποφάσισε να χτυπήσει τον ΕΛΑΣ στο συνοικισμό Δουργούτι, στο Κατσιπόδι και στο Νέο Κόσμο. Ενα μεικτό τάγμα από 400 γερμανοτσολιάδες και χωροφύλακες με 15 μασκοφόρους, ανέλαβαν την εκτέλεση του αιματηρού οργίου στο Δουργούτι. Επικεφαλής τους οι Πλυτζανόπουλος, Μπουραντάς και Γκίνος. Με τηλεβόες καλούσαν όλους τους άνδρες από 16 - 60 χρόνων να συγκεντρωθούν στην πλατεία του Φάρου.
Μέσα στο μπλόκο εγκλωβίστηκαν τμήματα του ΕΛΑΣ. Στο Φάρο εκτελέστηκαν 34 μαχητές του λόχου Βύρωνα και άλλα 80 στελέχη των πολιτικών οργανώσεων. Στο εργοστάσιο της ΕΘΕΛ εκτέλεσαν 20 μαχητές του ΕΛΑΣ και 60 άλλους αγωνιστές.
Στο βήμα ο Στ. Λουκάς |
Ο λαός της περιοχής, με τη στάση του και τη θυσία του, είχε προσθέσει μια ακόμα ηρωική ψηφίδα στη μεγάλη λαϊκή εποποιία, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, τη δεκαετία του 1940.
Ο Στ. Λουκάς, μιλώντας στην εκδήλωση, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις συνθήκες μέσα στις οποίες έδρασε το ΚΚΕ και έγινε ψυχή και αιμοδότης της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης, στη στάση της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού κατά τη διάρκεια της κατοχής, αλλά και στα επίκαιρα συμπεράσματα στρατηγικής σημασίας που πρέπει να αντλήσουν το Κόμμα και η εργατική τάξη από την πλούσια Ιστορία τους, ειδικά σε ό,τι αφορά τη στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Το στέλεχος του Κόμματος αναφέρθηκε επίσης στο πολύμορφο γαϊτανάκι καπηλείας του λαϊκού απελευθερωτικού αγώνα του ΕΑΜ που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση. Οπως είπε, η κυβέρνηση πασχίζει να εντάξει τον ΕΑΜικό αγώνα στους δικούς της σκοπούς και επιδιώξεις, στη στρατηγική της για την καπιταλιστική ανάπτυξη, προβάλλοντας αυτή τη στρατηγική ως «απελευθέρωση» του λαού από τα βάσανα της κρίσης. Πασχίζει να οικειοποιηθεί τις αξίες και τα ιδανικά της Αντίστασης, από τις πιο μεγάλες στιγμές της λαϊκής πάλης στη νεότερη Ιστορία, όταν έχει σκλαβώσει τους ανθρώπους του μόχθου στην πιο βάρβαρη εδώ και 40 χρόνια αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική που οδηγεί στη φτώχεια, στην εξαθλίωση, στην ανεργία.