Ανεβαίνει ο αριθμός των νεκρών
Copyright 2017 The Associated |
Πολυκατοικία σε εργατική συνοικία του Μεξικού που υποχώρησε από τα θεμέλια |
Μάχη με το χρόνο δίνουν τα σωστικά συνεργεία στην Πόλη του Μεξικού και άλλες πόλεις, για τον απεγκλωβισμό ανθρώπων κάτω από τα ερείπια κτιρίων που άφησαν ο σεισμός της Τρίτης, των 7,1 Ρίχτερ στα κεντρικά της χώρας, και η προκλητική αδιαφορία των αστικών κυβερνήσεων για ουσιαστική αντισεισμική προστασία, σε μια χώρα που «επισκέπτεται» συχνά ο Εγκέλαδος. Μόλις στις 7 Σεπτέμβρη είχε γίνει άλλος σεισμός στις νότιες περιοχές, έντασης 8,1, που στοίχισε τη ζωή σε 98 ανθρώπους. Για να μην θυμηθούμε τον καταστροφικό σεισμό της 19ης Σεπτέμβρη 1985, που πήρε τη ζωή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων.
Ο μέχρι τώρα απολογισμός έχει φτάσει τους 235 νεκρούς, πολλές εκατοντάδες τραυματίες και εκατοντάδες εγκλωβισμένους στα ακατάλληλα κτίρια, κάτι που δείχνει ότι ο αριθμός των θυμάτων θα αυξηθεί.
Σε ό,τι αφορά την Πόλη του Μεξικού, τουλάχιστον στον επικοινωνιακό τομέα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις προσπάθειες των σωστικών συνεργείων στο συγκρότημα κτιρίων του ιδιωτικού σχολείου «Ενρίκε Ρεμπσαμέν», με τμήματα από παιδιά προσχολικής ηλικίας έως και το γυμνάσιο. Στο συγκεκριμένο συγκρότημα, από την κατάρρευση των κτιρίων όπου στεγάζονταν το δημοτικό και το γυμνάσιο ανασύρθηκαν νεκροί έως τώρα 21 παιδιά και 4 ενήλικες δάσκαλοι και προσωπικό. Υπάρχουν δε πληροφορίες ότι μια 12χρονη με το όνομα Φρίντα Σοφία έχει δώσει σήματα ζωής και γίνεται προσπάθεια να εντοπιστεί, πιθανόν μαζί με συμμαθητές της. Ωστόσο, με βάση κάποια τοπικά μέσα η πληροφορία αυτή ελέγχεται, αφού κανείς από τους γονείς του σχολείου δεν αναζητεί κάποιο κορίτσι με αυτό το όνομα.
Η ουσία πάντως είναι ότι παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης του Ενρίκε Πένια Νιέτο και άλλων διαχειριστών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας για βοήθεια στους πληγέντες, τα βάσανα των λαϊκών ανθρώπων που πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα των συνεπειών, και των σεισμών και άλλων φυσικών φαινομένων, θα συνεχίζονται όσο κριτήριο της ανάπτυξης είναι το κέρδος και τα συμφέροντα των μονοπωλίων και όχι οι λαϊκές ανάγκες. Οπως η αντισεισμική, αντιπλημμυρική, αντιπυρική προστασία, η ζωή σε ασφαλείς πόλεις, τα δικαιώματα για τους εργαζόμενους. Και αυτά δεν πρόκειται να τα εξασφαλίσει το εκμεταλλευτικό σύστημα, αλλά μόνο η λαϊκή πάλη στην προοπτική της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.