Στιγμιότυπο από πρόσφατη κινητοποίηση της ΣΕΑΑΝ |
Σε ό,τι αφορά την πρόσβαση και συμμετοχή των ΑμεΑ στην Εκπαίδευση, μεταξύ άλλων προκύπτει πως τα άτομα με περιορισμό/αναπηρία έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να σταματήσουν τη φοίτησή τους στις χαμηλότερες βαθμίδες της Εκπαίδευσης, υψηλότερα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και μεγαλύτερη συμμετοχή στον δείκτη NEETs (δηλαδή νέων που δεν βρίσκονται σε δομές Εκπαίδευσης - Κατάρτισης, αλλά ούτε και εργάζονται).
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2016, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κράτη - μέλη της ΕΕ με τις μεγαλύτερες ανισότητες σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην Εκπαίδευση των ατόμων με περιορισμό/αναπηρία ηλικίας από 16 ετών και πάνω, με το βαθμό εκπροσώπησής τους να μειώνεται καθώς ανεβαίνει η βαθμίδα εκπαίδευσης:
Το 2016 το 42,8% των ατόμων στην Ελλάδα που έχουν τελειώσει το πολύ έως και την κατώτερη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση δηλώνουν περιορισμό δραστηριότητας/αναπηρία. Στο μεσαίο μορφωτικό επίπεδο η αναλογία ατόμων με αναπηρία εμφανίζεται χαμηλότερη (14,9%) και μόλις ένα στα 10 άτομα (12,3%) που έχουν ολοκληρώσει την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση χαρακτηρίζεται ως άτομο με αναπηρία.
Επίσης, η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2011, καταγράφει ποσοστό συμμετοχής των ατόμων με αναπηρία ηλικίας 15 - 64 ετών στην τυπική εκπαίδευση 1,4% και στη μη τυπική 0,6%. Στις ίδιες ηλικίες καταγράφει υψηλή τιμή του δείκτη πρόωρης εγκατάλειψης της Εκπαίδευσης/Κατάρτισης (39,2%), ενώ το ποσοστό ατόμων 15 έως 34 ετών που βρίσκονται εκτός Εκπαίδευσης και εργασίας ανέρχεται σε 55,3%.
Με δεδομένο ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ακριβής καταγραφή/απογραφή του αριθμού των αναπήρων στη χώρα, ενώ στην Εκθεση δεν διευκρινίζεται αν στους άνεργους ανάπηρους περιλαμβάνονται και εκείνοι οι ικανοί προς εργασία, που όμως δεν εργάστηκαν ποτέ, παρατίθενται τα παρακάτω:
Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2013, η Ελλάδα κατέχει τον υψηλότερο δείκτη ανεργίας των ΑμεΑ (37,2%) στην ΕΕ και ταυτόχρονα τον 2ο χαμηλότερο δείκτη απασχόλησης των ΑμεΑ (30,5%). Από το 2008 έως το 2013 ο δείκτης ανεργίας αυξάνεται κατά 116,4% και ο δείκτης απασχόλησης μειώνεται κατά 15,9% την ίδια περίοδο.
Το 2016 τα νοικοκυριά με «πολύ χαμηλή ένταση εργασίας» στα άτομα με αναπηρία κατατάσσονται στην 3η θέση (33,8%) μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ. Το 33,5% των νοικοκυριών με ΑμεΑ στερείται βασικά υλικά διαβίωσης και κατατάσσεται στη 2η υψηλότερη θέση. Το 61,7% είναι αντιμέτωπο με τη φτώχεια (1η ψηλότερη θέση). Πάντως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ταξικού αναπηρικού κινήματος, η ανεργία στα ΑμεΑ ξεπερνά το 90%.
Ολα τα παραπάνω στοιχεία καταγράφονται και στην Ετήσια Εκθεση για την Εκπαίδευση 2017 - '18, που παρουσίασε το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ, δίνοντας βήμα στον υφυπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ν. Ηλιόπουλο, να παρουσιάσει «με το κεφάλι κάτω» την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και σε ό,τι αφορά τα ΑμεΑ.
Ο υφυπουργός μίλησε για «παράλογη απαίτηση του ΔΝΤ για κατάργηση των αναπηρικών επιδομάτων», αποσιωπώντας ότι τα ΚΕΠΑ συνεχίζουν ακάθεκτα τη σφαγή στα επιδόματα (μόνο επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πάνω από 80.000 ανάπηροι έμειναν χωρίς επίδομα), όταν οι ανάπηροι ματώνουν για να πληρώσουν από την τσέπη τους θεραπείες, φάρμακα, διαγνωστικές εξετάσεις, όταν η λεγόμενη «λειτουργικότητα της αναπηρίας», που πρόσφατα νομοθετήθηκε, στρώνει το έδαφος για επιπλέον «κόφτες» στα δικαιώματα των αναπήρων. Για όλα τα παραπάνω η κυβέρνηση προσπάθησε να «χρυσώσει το χάπι», εξαγγέλλοντας εκπαιδευτικό πρόγραμμα για 3.000 άτομα...