Νέο δάνειο ετοιμάζεται να πάρει η δημοτική αρχή της Αθήνας. Ενώ αποδέχεται την άρνηση της κυβέρνησης να της δώσει όσα της χρωστά, σωρεύει στο δήμο (και στους δημότες που θα τα αποπληρώσουν μέσω δημοτικών τελών) χρέη δισεκατομμυρίων.
Συγκεκριμένα, η δημοτική αρχή στη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, πρόκειται να φέρει προς έγκριση τους όρους δανείου που αποφάσισε τον Απρίλη να πάρει από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Ανέρχεται σε περίπου 15 εκατ. ευρώ, δηλαδή 500 εκατ. δρχ., για έργα αποχέτευσης.
Μάλιστα, στη συνεδρίαση της 13ης του Ιούνη η πλειοψηφία είχε αποφασίσει τη λήψη κι άλλου δανείου, πάλι για έργα αποχέτευσης, ύψους επίσης 15 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, επιμένει να φορτώνει το δήμο και με νέα χρέη, ενώ δε διεκδικεί όλα όσα χρωστά η κεντρική διοίκηση. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά θα δανειστεί κι από φορέα της, και με υψηλό επιτόκιο (5,9%).
Σημειωτέον ότι πρόσφατα, αντιπροσωπεία του δήμου συναντήθηκε με τον υπουργό Εσωτερικών, Κ. Σκανδαλίδη, για να του θέσει λειψά οικονομικά αιτήματα. Η διοίκηση του δήμου ισχυρίζεται ότι τα χρωστούμενα είναι 27.292.935 ευρώ (9,3 δισ. δρχ.). Συμπεριλαμβάνει τις δαπάνες για τη λειτουργία του ληξιαρχείου, τα χρωστούμενα από την καταγραφή των μεταναστών, τις δύο δόσεις από τα αναδρομικά του 18χίλιαρου (επίδομα που παίρνουν οι εργαζόμενοι στους δήμους), τα ανταποδοτικά από τις λαϊκές αγορές κλπ. Δε συμπεριλαμβάνει τα παρακρατημένα χρήματα από τους θεσμοθετημένους πόρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Σύμφωνα με υπολογισμούς της «Συμπαράταξης για την Αθήνα», αγγίζουν - από το 1990 μέχρι σήμερα - τα 144 δισ. δρχ., μόνο για την πρωτεύουσα.
Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να ικανοποιήσει λίγα μόνο από τα (λειψά) αιτήματα της δημοτικής αρχής. Να δώσει τα χρήματα για τους μετανάστες, κάποια για το ληξιαρχείο και να αυξήσει τους πόρους που χορηγεί για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων. Μέχρι εκεί.
Κατά τ' άλλα και καθώς έρχονται οι γιορτές των Χριστουγέννων, η δημοτική αρχή ετοιμάζεται να δαπανήσει άλλα 172 εκατ. δρχ. για «προμήθεια υλικών εορταστικού στολισμού», «εγκατάσταση χριστουγεννιάτικου δέντρου» και «εργασία τοποθέτησης και εκτοποθέτησης εορταστικού στολισμού της πόλης», στην κιτς αισθητική της κυρίαρχης αντίληψης.