Τα είδαμε να πηγαινοέρχονται σήμερα στον ανακριτή 3-4 φορές και θα τα δούμε ακόμα πολλές, μια και η ασφάλεια θα γίνει «μόνιμο στέκι» για κάμερες, δημοσιογράφους και λοιπούς αναλυτές για πολύ καιρό.
Φυσικά, θα ισχύσει το αντίστροφο της κινέζικης παροιμίας «μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις». Εδώ θα έχουμε πολλές εικόνες, ζεύξεις, απευθείας μεταδόσεις και όλα τα σχετικά, ούτε... μια λέξη όμως για την ουσία της υπόθεσης.
Και μην πει κάνεις, ότι... καταλαβαίνει τι πραγματικά γίνεται και «τι παίζεται» πίσω από τις καταθέσεις, τις πολιτικές ευθύνες, τις ποινικές ευθύνες, τις διαρροές και τα τηλεοπτικά «καρφώματα». Το μόνο που μπορείς να καταλάβεις είναι ότι αυτά θα έχουν επιπτώσεις.
ΠΑΝΤΩΣ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ τώρα δεν τον πιάνει κανείς. Κόπιασε μεν, αλλά τα συγχαρητήρια από την αμερικανική πρεσβεία τα έλαβε και μάλιστα με τον πλέον επίσημο τρόπο. Από τον Τόμας Μίλερ αυτοπροσώπως.
Μάλλον πρέπει να ανησυχεί σοβαρά πλέον ο Γιώργος Παπανδρέου κι ας ήταν την ίδια ώρα στη Νέα Υόρκη. Τον τίτλο «Αγαπημένο παιδί των ΗΠΑ» για το 2003, μάλλον τον έχασε και, μάλιστα, νωρίς νωρίς.
Δηλαδή, αν λειτουργήσουν οι θεσμοί θα σταματήσει το σκάνδαλο της σκληρής μονόπλευρης λιτότητας και θα δώσει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς ο Χριστοδουλάκης; Θα πάψει το αίσχος της ανεργίας, της υποαπασχόλησης και της κάθε λογής «ευλύγιστης» μορφής εργασίας;
`Η, μήπως, αν λειτουργήσουν οι θεσμοί, θα μοιράσουν οι λίγοι «έχοντες και κατέχοντες» τα πλούτη και την εξουσία τους στους πολλούς;