Από το Σεπτέμβρη του 1997, τότε που η Αθήνα ανέλαβε να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μέχρι και πριν από λίγο καιρό, ένα από τα θέματα που παρουσιαζόταν ως το σημαντικότερο όφελος, ήταν η μείωση της ανεργίας.
Το ...μαγικό νούμερο «150.000» ακουγόταν από κάθε αρμόδιο υπουργό, αλλά και από τον ίδιο τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, ως το διαπιστευτήριο των Αγώνων για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Χτες, οι σημερινοί κυβερνώντες, οι οποίοι ως αντιπολίτευση εντόπιζαν μόνο ...διαχειριστικού τύπου προβλήματα, συνεδρίασαν για να δώσουν λύση στο πρόβλημα της ανεργίας που θα δημιουργηθεί μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες...
Ας δούμε ορισμένες «γενναιόδωρες» υποσχέσεις για τις περιβόητες χιλιάδες θέσεις εργασίας, που, τελικά, μετατράπηκαν σε θέσεις ανεργίας...
Ολο αυτό το διάστημα, η προπαγάνδα για τα οφέλη των Αγώνων κορυφωνόταν, ωστόσο το ΚΚΕ προειδοποιούσε για όσα επρόκειτο να ακολουθήσουν. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ το ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα στη Βουλή, στις 31 Μάη 2000. «Ακόμα κι αν συγκυριακά αυξηθεί η απασχόληση στην Αττική, θα έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη ακόμα μείωση της απασχόλησης στην υπόλοιπη χώρα. Η όποια αύξηση της απασχόλησης σημειωθεί στην Αττική, δε σημαίνει ότι θα μειωθεί συνολικά το ποσοστό της ανεργίας και σ' αυτήν την περιοχή». Και πρόσθετε: «Αν ο λαός πιστέψει το παραμύθι της αντιμετώπισης της ανεργίας μέσω της Ολυμπιάδας, τότε θα είναι ακόμα πιο ευάλωτος στα σχέδια να επικρατήσουν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, δηλαδή η ανακύκλωση της ανεργίας, πράγμα που σημαίνει συνολική επιδείνωση της ζωής του λαού μας».