Με γράμμα του στην "Καθημερινή" (5.4.97) ο Δ. Δημητρίου, επιλεγόμενος και "Νικηφόρος" (Δ. Δ.), επιχείρησε να διαστρεβλώσει την ιστορική αλήθεια, σχετικά με τους υπεύθυνους για τα αιματηρά γεγονότα, το Δεκέμβρη του 1944, κι έφτασε στο σημείο, με τα ανιστόρητα συμπεράσματά του, να βγάλει λάδι τους πραγματικούς ενόχους, και να τα ρίξει όλα στις πλάτες του ΚΚΕ και του Στάλιν. Ναι, ναι, του Στάλιν ("Δρυός πεσούσης...").
"...Να πούμε, λοιπόν, ότι ο Στάλιν παρέδωσε το ΕΑΜ στη λυσσαλέα απόφαση του Τσόρτσιλ, να το εξοντώσει...".
Αρκούμαι μόνο σ' αυτό απ' το μεγάλο παραμύθι του εξωμότη...
...Τίτλος του γράμματος στην "Καθημερινή" είναι: "Το άρθρο της "Πράβντα"" που δημοσιεύθηκε στο "Ριζοσπάστη" της 21.11.1944: "Κρίσεις από τη Μόσχα: Επικίνδυνο να αφοπλιστούν οι οργανώσεις της Αντίστασης".
Το άρθρο αυτό, τάχα, δημοσιεύθηκε στην "Πράβντα" κατ' έμπνευση του Μπέρια με εντολή που πήρε απ' το Λονδίνο... και δε συμμαζεύεται...
***
Ιχνος σεβασμού, στον αναγνώστη της "Καθημερινής", απ' το λυσσασμένο αντικομμουνιστή... Ιχνος σεβασμού στην ιστορική αλήθεια... Απ' τη βιβλιοθήκη της Βουλής, βρήκα το φύλλο του "Ριζοσπάστη" της 21.11.1944. Ο τίτλος υπάρχει, αλλά το περιεχόμενο ούτε μια λέξη για την Ελλάδα. Για τις οργανώσεις του Βελγίου μιλά. Για τον Δ. Δ. όμως, αυτό δεν έχει καμιά σημασία... Του αρκεί αυτό, για να χύσει το δηλητήριό του.
Για να το πετύχει όμως, του είναι απαραίτητο να μπλέξει και τον Γιάννη Ιωαννίδη, που, τάχα, λίγα 24ωρα πριν τις 21.11.44 κατέβασε την απόφαση του ΠΓ "σε αχτίφ ανώτατων στελεχών της Αθήνας - Πειραιά", σύμφωνα με την οποία, για ν' αποφύγουμε την αναμέτρηση με τους Αγγλους, θα καταθέταμε τα όπλα για να προχωρήσουμε σε ομαλή δημοκρατική εξέλιξη και ...ξάφνου "έπεσε σαν κεραυνός το άρθρο αυτό της "Πράβντα". Σταμάτησαν όλα ακαριαία. Η απόφαση ανακλήθηκε και οδηγηθήκαμε στη σφαγή".
...Για το άρθρο είπαμε. Τώρα δυο λόγια για την απόφαση, που κατέβασε ο Γ. Ιωαννίδης σε αχτίφ ανώτατων στελεχών της Αθήνας και του Πειραιά. Τέτοια γραμμή εγώ δε θυμούμαι να κατέβηκε. Ημουνα μέλος της τετραμελούς Γραμματείας του Γραφείου της ΚΟΠ, και βέβαια καπετάνιος του ΕΛΑΣ, στον Πειραιά και θα 'πρεπε να την ξέρω απ' τους πρώτους.
Είναι, λοιπόν, όλα αυτά αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας του αντικομμουνιστή Δ. Δ., όχι μόνο για να διαστρεβλώσει την ιστορική αλήθεια, αλλά και να βάλει τη σφήνα του στην πολιτική του ΚΚΕ σήμερα "και μετά κραυγάζουμε για πατριωτισμό, για εθνική ανεξαρτησία, αλίμονό μας".
***
Με τα τέτοια αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας του, ο Δ. Δ. επιχειρεί να παρουσιάσει το μαύρο γι' άσπρο και το αντίστροφο. Να μετατρέψει τα θύματα σε θύτες. Το ίδιο, όπως στις αρχές Μάρτη επιχείρησε ο Αλ. Ρόσιος (Υψηλάντης). Να 'ναι άραγε σύμπτωση;.. Ομως, για τα γεγονότα εκείνα τα αιματηρά σε βάρος του λαού και της χώρας υπάρχουν οι ομολογίες του Τσόρτσιλ. Για την επέμβαση στην Ελλάδα, συναποφάσισαν με τον Ρούσβελτ τον Αύγουστο του 1943, 16 μήνες πριν τα γεγονότα στο Κεμπέκ του Καναδά. Και ξανασυναντήθηκαν και τον Αύγουστο του 1944. Πάντως, έχουμε κι άλλους μάρτυρες. Κι, όμως, ο Δ. Δ. απαλλάσσει τους λυσσασμένους εχθρούς των λαών κι όχι μόνο του δικού μας - τους Αγγλοαμερικανούς ιμπεριαλιστές - και φορτώνει τις ευθύνες τους στις πλάτες του ΚΚΕ, γιατί έτσι του αρέσει... Απαλλάσσει από τις ευθύνες του, επίσης, τον Γ. Παπανδρέου, που ενώ στις 27.11.44 συμφώνησε με το σχέδιο της Αριστεράς για την αντιμετώπιση του Στρατιωτικού, την άλλη μέρα τα ανακάλεσε και δημιουργήθηκε η κρίση.
Να, τι έλεγε ο Αλ. Σβώλος σε άρθρο του στη "Μάχη" στις 5.12.1945, ένα χρόνο ύστερα από τα γεγονότα.
"Ο λόγος που η Αριστερά ζητούσε ενότητα, ήταν να διαλυθεί ο φόβος της, ότι και αν ακόμη δημιουργηθεί μια ταξιαρχία του ΕΛΑΣ, ήταν δυνατόν, αν ήταν ανεξάρτητη, αυτή να στελνόταν στα σύνορα, ενώ οι άλλες να έμεναν στην Αθήνα και να μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μια στιγμή κατά της Αριστεράς. Δυστυχώς ο Γ. Παπανδρέου, ενώ συμφωνήσαμε στη βάση αυτή, δημοσίευσε την άλλη μέρα εντελώς αλλιώτικα το μέρος αυτό του σχεδίου μας".
Πέρα από αυτά, για χάρη του αναγνώστη, θυμίζουμε τα παρακάτω στοιχεία, σε βάρος του Γ. Παπανδρέου:
- Το αιματοκύλισμα του λαού μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη στις 3.12.44, με διαταγή του Γ. Παπανδρέου, όπως ο Αγ. Εβερτ είχε αποκαλύψει το Δεκέμβρη του 1958 στην εφημερίδα "Ακρόπολη".
- Την παραίτηση του Γ. Παπανδρέου στις 4.12.44 κάτω απ' τις αντιδράσεις του λαού και του πολιτικού κόσμου της χώρας, υπέρ του Σοφούλη. Τη δήλωση του ΚΚΕ ότι θα υποστηρίξει την κυβέρνηση αυτή με πρωθυπουργό το γηραιό πολιτικό.
- Θυμίζουμε την αντίδραση του Τσόρτσιλ, για κάθε πολιτική λύση με τα δυο τηλεγραφήματά του, στους Λίπερ και Σκόμπι στις 5.12.1944. Εκείνο προς Λίπερ έλεγε: Αν επιμείνει στην παραίτησή του ο Παπανδρέου, αρρωστήστε τον, φυλακίστε τον, κάνετε κάτι να μην μπορεί να τον πλησιάσει κανείς. Και προς τον Σκόμπι: Ενεργήστε ως να ευρίσκεσθε σε εξέγερση, σε μια μόλις κατακτηθείσαν απ' το στρατό πόλη.
- Θυμίζουμε τη φράση του Γ. Καφαντάρη στις 27.12.44 στη συγκέντρωση των πολιτικών αρχηγών: "Για δυο χιλιάδες πραιτοριανούς, αιματοκύλησες την Ελλάδα" (Τον Ιερό Λόχο δηλαδή και την Ορεινή Ταξιαρχία).
Ολα αυτά και άλλα πολλά δεν είναι άγνωστα στον Δ. Δ. Κι όμως, το αντιπαρέρχεται. Υποστηρίζει τα αντίθετα, για να γίνει αρεστός και βέβαια με το αζημίωτο. Γι' αυτό στους εχθρούς του λαού αξίζει κάθε περιφρόνηση.
Νίκανδρος ΚΕΠΕΣΗΣ