Φυσικά ο Γρ. Ρ. (κατά κόσμον Γρηγόρης Ρουμπάνης) της "Ελευθεροτυπίας" ξέρει πολύ καλά ότι τις περισσότερες φορές η εμπάθεια τυφλώνει. Ο λόγος για το χτεσινό σχόλιό του στην εφημερίδα περί του "μηνύματος στήριξης" του Γ. Χουρμουζιάδη "στον αγώνα του Π. Σκοτινιώτη για να επανεκλεγεί στη Μαγνησία", με βάση το οποίο εγκαλεί το "Ριζοσπάστη", αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ο Γ. Χουρμουζιάδης, του οποίου άρθρα και απόψεις φιλοξενεί κατά καιρούς ο "Ριζοσπάστης", "ποιος ξέρει πότε θα ξαναδεί άρθρο του στο "Ρ" μετά την ανοιχτή διαφωνία του με τη γραμμή της υπό την Παπαρήγα ηγεσίας του Κόμματός του"...
*****
Οι αναγνώστες φυσικά του "Ρ" ξέρουν πολύ καλά ότι ο καθηγητής Γιώργος Χουρμουζιάδης γράφει σε μόνιμη στήλη κάθε Κυριακή στη σελίδα του ειδικού ένθετου του "Ρ" εδώ και πολλά χρόνια και δεν είναι απλά κάποιος συνεργάτης που γράφει κατά καιρούς (!) στην εφημερίδα. Είναι επίσης γνωστό ότι το "μήνυμα" προς Σκοτινιώτη δόθηκε την Παρασκευή 16/10 και η "Ελευθεροτυπία" και ορισμένες άλλες εφημερίδες το δημοσίευσαν το Σάββατο 17/10. Γνωστό επίσης είναι ότι την Κυριακή 18/10 στο "Ριζοσπάστη" ο Γ. Χουρμουζιάδης δημοσίευε στη μόνιμη στήλη του την άποψή του για το β' γύρο με τίτλο "Κατά συνείδησιν!", όπου ανάμεσα στα άλλα έγραφε: "Απαντήστε μου σας παρακαλώ, όποιο καλάμι και αν καβαλήσατε, ποιος σας έδωσε τη δύναμη να αλλάζετε συνειδήσεις ανθρώπων; Και γιατί το σύνθημα του ΚΚΕ "άκυρο, λευκό ή αποχή" δε σας βρίσκει σύμφωνους; Γιατί σας ενοχλεί η δική μου σταθερότητα; Σας πειράζει να σκέφτομαι το ίδιο τη μία Κυριακή το ίδιο και την άλλη; Σας ενοχλεί να έχω την ίδια πίστη και τις ίδιες κρυφές ελπίδες σε όλη μου τη ζωή;"...
****
Αυτό ας αποτελέσει και μια απάντηση στην "Ελευθεροτυπία" και τους συντάκτες της σαν τον Γρ. Ρ. που δε θα μάθουν ποτέ τι σημαίνει δημοσιογραφία - λειτούργημα, που στοιχειώδη της κανόνα έχει τουλάχιστον - αν μη τι άλλο - να διασταυρώνεις και ελέγχεις τις πηγές σου κι αυτούς που σου πασάρουν οποιαδήποτε μικροκομματική σκοπιμότητα και εμπάθεια για αλήθεια!
Αλλά είπαμε... Κι επειδή δεν είναι η πρώτη φορά, δικαιούμαστε να πούμε "στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα"...
Δημήτρης ΚΕΔΡΟΣ