«Εμείς πάλι ελπίζουμε πως, όπως συνήθως συμβαίνει σε κύκλους στην Ιστορία, κάποιοι σοβαροί άνθρωποι εκτός και εντός κομμάτων θα αντιληφθούν ότι ήρθε η ώρα για κάτι καινούριο...». Ασφαλώς και δεν αποτελεί μόνο ευχή του διευθυντή της «Καθημερινής» Αλ. Παπαχελά να έρθει «κάτι καινούριο» στην πολιτική ζωή του τόπου. Αν και δεν αποσαφηνίζεται ποιο είναι αυτό «το καινούριο», ωστόσο εδώ και καιρό έχει γίνει σαφές ότι το καινούριο αναζητείται είτε στη συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κατά τα γερμανικά πρότυπα, είτε στη συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, είτε στη δημιουργία ενός νέου κόμματος, που θα δημιουργηθεί όπως λένε κάποιοι από επιχειρηματίες και θα εκφράζει αυθεντικά τα συμφέροντά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι η «τύχη» ενός τέτοιου κόμματος έχει αρχίσει να «ανιχνεύεται» στα γκάλοπ των τελευταίων μηνών, ενώ δε λείπουν και οι αναφορές σε πρόσωπα (διάβαζε Βγενόπουλος) που θα αναλάμβαναν ένα τέτοιο εγχείρημα. Σε κάθε περίπτωση πάντως το βέβαιο είναι ότι οι αναζητήσεις αυτές «πηγάζουν» από την τάση απαξίωσης του αστικού πολιτικού συστήματος από τους εργαζόμενους οι οποίοι ταυτίζουν την αντιλαϊκή πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ γιατί δε δίνει λύσεις στα προβλήματα, προς όφελος του λαού. Και αδυνατεί να χειραγωγεί. Το σύστημα αναζητά εφεδρείες, αλλά ο λαός, που έχει «καεί» πολλές φορές από αυτές, δεν είναι ανάγκη να «δοκιμάσει» για να πειστεί. Νισάφι πια!