Οι ραγδαίες εξελίξεις στον κλάδο απαιτούν την ενίσχυση των ταξικά προσανατολισμένων αγώνων
Στη Λάρισα, στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, αρχίζουν σήμερα οι εργασίες του 27ου Συνεδρίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, με τη συμμετοχή 150 αντιπροσώπων, σε μια από τις μεγαλύτερες ομοσπονδίες, με τουλάχιστον 200.000 εργαζόμενους να δουλεύουν στον κλάδο. Πρόκειται για ένα σημαντικό συνέδριο, με αφορμή και την κρίση, αφού η εργοδοσία, η κυβέρνηση, έχοντας τη στήριξη του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, προχωρά σε γενικευμένη επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη.
Στο τιμόνι της Ομοσπονδίας, τα τελευταία έξι χρόνια, βρίσκονται οι ταξικές δυνάμεις, μετρώντας χειροπιαστά αποτελέσματα στους αγώνες του κλάδου. Η Ομοσπονδία επιδίωξε με απαιτητικότητα να βρεθεί στο πλευρό των εργαζομένων, σε κάθε πρόβλημά τους, μικρό ή μεγάλο, να εντείνει τη δράση της για το στήσιμο σωματείων, στη μάχη κατά των απολύσεων, ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, για την υπογραφή ικανοποιητικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Με επιμονή δόθηκε και η μάχη για την ενίσχυση του συντονισμού στον κλάδο, με τη συγκρότηση νέων κλαδικών συνδικάτων, όπως έγινε τα τελευταία χρόνια σε Ιωάννινα και Θεσσαλονίκη.
Ο κλάδος γάλακτος - τροφίμων - ποτών είναι ένας από τους πλέον αναπτυσσόμενους κλάδους, με τεράστια κέρδη και κινητικότητα κεφαλαίων. Αυτή την περίοδο, βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης, με αγορές και συγχωνεύσεις, με στόχο την εξαφάνιση των μικρών επιχειρήσεων και των κατ' όνομα συνεταιριστικών, έτσι ώστε η αγορά να ελέγχεται από τους μεγάλους πολυεθνικούς ομίλους. Είναι ενδεικτικό ότι οι πέντε πιο κερδοφόρες εταιρείες έχουν το 45,2% των συνολικών πωλήσεων στον κλάδο και οι 9 πρώτες το 30% των συνολικών κερδών, με κύκλο εργασιών που φτάνει τα 10,2 δισ. ευρώ. Κι αυτά όταν στον κλάδο δραστηριοποιούνται συνολικά 1.433 εταιρείες.
Σήμερα, λοιπόν, αποτελεί επιτακτική ανάγκη για τους εργαζομένους του κλάδου να οργανώσουν ακόμη παραπέρα την αντίσταση και την πάλη τους απέναντι στην εργοδοσία που - με αφορμή και την κρίση - θα εντείνει ακόμη παραπέρα την επιθετικότητά της με απολύσεις, τρομοκρατία και εκφοβισμό. Την ίδια στιγμή, γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η πολιτικοποίηση της πάλης των εργαζομένων, για τη διεκδίκηση αλλαγών που θα επιτρέπουν την εξασφάλιση επαρκούς υγιεινής και κατάλληλης για τη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του λαού. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει όσο η ανάπτυξη και του συγκεκριμένου κλάδου εγκλωβίζεται στις συμπληγάδες της «ανταγωνιστικότητας». Σ' αυτή την κατεύθυνση η ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του ταξικού προσανατολισμού της Ομοσπονδίας θα συμβάλει αποφασιστικά.