Σε οργανωμένο αγώνα για να σπάσουν τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της ανισοτιμίας καλεί τις εργαζόμενες το ΠΑΜΕ |
«Οι περισσότερες εργαζόμενες, ιδιαίτερα οι νέες, είτε δε γνωρίζουν τι δικαιούνται, είτε παραγνωρίζουν τα δικαιώματά τους κάτω από την πίεση της εργοδοτικής τρομοκρατίας», σημείωσε στην ομιλία της η Μαρία Κατσαλή, εκ μέρους της Γραμματείας Γυναικών, και υπογράμμισε πως το ΠΑΜΕ δίνει τη μάχη με στόχο να ανέβει η συμμετοχή των γυναικών στα Σωματεία, στα Συνδικάτα, στους αγώνες των εργαζομένων. Αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενες: Ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εκ περιτροπής εργασία, ανασφάλιστη δουλειά, συνθήκες εντατικοποίησης. Εθιξε, ακόμα, μια σειρά από παράγοντες, που επιβαρύνουν την υγεία των γυναικών, προκαλούν επιπλοκές στην κύηση και τον τοκετό, την ίδια στιγμή μάλιστα που οι συνεχείς περικοπές, η εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας κάνουν για όλο και περισσότερες εργαζόμενες και άνεργες απαγορευτικές την πρόληψη, τη διάγνωση, τη θεραπεία και την αποκατάσταση των προβλημάτων αυτών. Στάθηκε στα εμπόδια που συναντούν οι νέες εργαζόμενες στη δημιουργία οικογένειας, που ξεκινούν από την ανεργία και τα μεροκάματα πείνας και φτάνουν μέχρι το δυσβάσταχτο κόστος των κοινωνικών υπηρεσιών που χρειάζεται η λαϊκή οικογένεια. Η Μ. Κατσαλή τόνισε την ανάγκη να βρεθούν τα προβλήματα που «καίνε» τις εργαζόμενες και τις οικογένειές τους στην ημερήσια διάταξη της δράσης των Σωματείων και των Συνδικάτων και επισήμανε πως η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για την οποία παλεύουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς τη συμβολή και των εργαζόμενων γυναικών.
Στη συνέχεια το λόγο πήραν οι γυναίκες, εργαζόμενες και μητέρες, δραστήρια μέλη των σωματείων τους. Από το χώρο των ΟΤΑ σημειώθηκαν ιδιαίτερα οι επιπτώσεις που έχει η απουσία μέτρων υγείας και ασφάλειας στις γυναίκες. Οι εργαζόμενες στην καθαριότητα δουλεύουν χωρίς μέτρα προστασίας, χωρίς εμβόλιο για την ηπατίτιδα, πράγμα που πολλαπλασιάζει τους κινδύνους, καθώς μετά τη δουλειά επιστρέφουν στο σπίτι να φροντίσουν το παιδί τους. Εργαζόμενες στους παιδικούς σταθμούς μετέφεραν την αγωνία τη δική τους αλλά και των γονιών μπροστά στα προβλήματα. Από το χώρο του εμπορίου επισημάνθηκε η ζωή - λάστιχο που ετοιμάζουν για τις γυναίκες με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και την απελευθέρωση του ωραρίου. Από τις τράπεζες και το φάρμακο αποτυπώθηκε η καθημερινότητα εκατοντάδων εργαζόμενων γυναικών, με απλήρωτες υπερωρίες, εκβιασμούς και τρομοκρατία, με απολύσεις μητέρων, για τις οποίες μάλιστα η Επιθεώρηση Εργασίας μπορεί να αποφαίνεται πως είναι παράνομες αλλά σπεύδει να συμβουλεύσει τις απολυμένες να μην είναι σίγουρες πως θα γίνει κάτι...
Πάνω από όλα, όμως, ακούστηκε το προσωπικό παράδειγμα των γυναικών που αγωνίζονται μέσα από τις γραμμές των σωματείων τους. «Ενα κι ένα κάνουν δύο, αν δεν διεκδικήσεις δεν γίνεται τίποτα», ανέφερε χαρακτηριστικά μία από τις εργαζόμενες που πήραν το λόγο. Ενώ πολλές υπογράμμισαν πως δεν αρκεί η έγνοια για το ζεστό φαγητό και το καθαρό ρούχο του παιδιού, πως δε χρειάζονται ενοχές και τύψεις όταν λείπουν ο χρόνος και τα χρήματα, αλλά επίγνωση ότι καλή μητέρα είναι αυτή που παλεύει για το μέλλον των παιδιών της.