«Μνημόνιο συνεργασίας» με την Τουρκία, που υπονομεύει παραπέρα ό,τι έχει απομείνει όρθιο από τη ναυπηγοεπισκευή στην Ελλάδα, έχει κατατεθεί στη Βουλή με τη μορφή νομοσχεδίου του υπουργείου Ναυτιλίας και προγραμματιζόταν να συζητηθεί σήμερα στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή.
Την ώρα που η ανεργία στο Πέραμα χτυπάει κόκκινο και ο πρωθυπουργός οργανώνει φιέστες για να μοιράσει υποσχέσεις και ψίχουλα, με το άλλο χέρι η κυβέρνηση ανοίγει το δρόμο, ώστε να πάνε σε χώρες με λιγότερα εργατικά δικαιώματα (μικρά μεροκάματα κ.λπ.) οι ελάχιστες δουλειές που έχουν μείνει στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και στα ελληνικά ναυπηγεία.
Το μνημόνιο, το οποίο προβλέπει ακόμα και την κοινή διαχείριση και διοίκηση ελληνικών λιμανιών, είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών από τις 4 Μάρτη του 2013, χωρίς να προλάβει η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ να το φέρει για επικύρωση.
Ενδεικτικά, στο άρθρο 2 του νομοσχεδίου σημειώνεται ότι τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν «να ενθαρρύνουν την εγκαθίδρυση τακτικών θαλάσσιων συνδέσεων μεταξύ των τουρκικών και ελληνικών λιμένων για μεταφορές με πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και με οχηματαγωγά πλοία», χωρίς να γίνεται κανένας λόγος για όρους και προϋποθέσεις, όπως αν και ποια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας θα ισχύει και αν θα εφαρμόζεται η υποχρεωτική 10μηνη δρομολόγηση πλοίων και ναυτολόγηση πληρωμάτων, αφού πρόκειται για ακτοπλοΐα. Στο άρθρο 3 αναφέρεται ότι συμφωνούν τα συμβαλλόμενα μέρη «να διερευνήσουν τις πιθανότητες συνεργασίας στο εμπόριο διά θαλάσσης, τη διαχείριση και διοίκηση λιμένων».
Οσον αφορά το άρθρο 6 προβλέπεται ότι τα δύο μέρη συμφωνούν «να βελτιώσουν τη συνεργασία μεταξύ των ιδιωτικών εταιρειών κάθε Μέρους στον τομέα των ναυπηγήσεων, της επισκευής και συντήρησης πλοίων, της κατασκευής θαλαμηγών και των επενδύσεων σε εγκαταστάσεις κατασκευής θαλαμηγών, της ανακύκλωσης πλοίων και των επενδύσεων σε εγκαταστάσεις κατασκευής πλοίων».
Ανάμεσα σε αυτά που προωθούνται με το άρθρο αυτό, είναι, αφενός, η διευκόλυνση εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στους παραπάνω τομείς να μεταφέρουν τις «δραστηριότητες» και τις «επενδύσεις» στην Τουρκία και, αφετέρου, επιχειρηματικοί όμιλοι με έδρα την Τουρκία να εκμεταλλευτούν εγχώριες υποδομές, όπως στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη.