Τη Δευτέρα που πέρασε κόπηκε η πίτα του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» στις νέες άρτιες εγκαταστάσεις του και μέσα σε ατμόσφαιρα συντροφικότητας και συγκίνησης. Μερικοί δάκρυσαν. Οι παλιοί θυμήθηκαν. Οι νέοι σύντροφοι και φίλοι προχωρούν, τιμώντας αυτή την αγωνιστική έπαλξη ενημέρωσης, μέσα από πολύχρονους αγώνες, κατακτήσεις, αλλά και τρομοκρατικούς διωγμούς μπόρες, κρεμάλες, εκτελεστικά αποσπάσματα, διωγμούς που φτάνουν ως τις μέρες μας.
Ο Λένιν έλεγε, ότι ο δικός μας επαναστατικός έντυπος λόγος δεν είναι θολός αντικατοπτρισμός και οφθαλμαπάτες στην έρημο, αλλά έκφραση της κοινωνικής πραγματικότητας της διαλεκτικής πορείας, έπαλξη της λαϊκής πάλης και των αγώνων.
Σ'όλα αυτά τα χρόνια που συνοδεύουν την ιστορία του ΚΚΕ ο «Ριζοσπάστης», που αποτύπωσε την ιστορία του ΚΚΕ πολλές φορές με φλογισμένα κόκκινα γράμματα, με το αίμα των λαϊκών αγώνων, έγινε ο πυρφόρος λόγος της επαναστατικής μεταβολής. Και εκφράζοντας την πορεία αυτών των αγώνων, δέχτηκε σκληρούς διωγμούς, κατασχέσεις απαγόρευση της κυκλοφορίας του, αλλά δε γονάτισε, δεν προσκύνησε, δεν υποτάχτηκε στη βία, που με διάφορες μεθοδεύσεις ασκείται ως τις μέρες μας. Οπως και όσοι του έδωσαν πνοή - δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διεκπεραιωτές.
Αγωνιστές δημοσιογράφοι που οδηγήθηκαν σε φυλακές και εξορίες, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν. Αυτοί οι «παλιοί» που έμειναν για τη δημοσιογραφική οικογένεια υποδείγματα δεοντολογίας, ήθους, λεβεντιάς και δάσκαλοι στελεχών.
Βαριά η παρακαταθήκη, η τιμή και η ευθύνη για τους νεότερους, όπως ήταν βαριά τα μολύβδινα - μαζί με το αντιμόνιο, παλιά τυπογραφικά στοιχεία, και τα εξαρτήματα των μικρών πιεστηρίων που «ενταφιασμένα» μαζί με τους αγωνιστές που τα χειρίζονταν, σε σκοτεινούς ανήλιους και ασφυκτικούς σε στενότητα υπόγειους χώρους, διατύπωναν και αποτύπωναν, σε συνδυασμό με άλλα αυτοσχέδια αναπαραγωγικά μηχανήματα, τη φωνή της Εθνικής Αντίστασης, της ορμής και της ανάτασης κατά τα χρόνια της Κατοχής.
Συχνά το μελάνι έσμιξε με το αίμα του. Αλλά τα μηνύματα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ κάτω από απίστευτες συνθήκες τρομοκρατίας, έφταναν από τις πολιτείες και τα καμποχώρια, ως τα ψηλώματα και τις βουνοκορφές της λευτεριάς.
Αυτό το Κόμμα θα φοβίσετε και αυτή τη φωνή του νομίζετε ότι θα φιμώσετε;
Του
Γιώργου Κ. ΤΣΑΠΟΓΑ