Από τις επαφές Τραμπ - Τσίπρα στην Ουάσιγκτον, τον περασμένο Οκτώβρη |
Αξιωματούχοι της Ρωσίας, όπως ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Βαλέρι Γκερασίμοφ, κατηγόρησαν ευθέως τις ΗΠΑ πως εκπαιδεύουν μαχητές οι οποίοι μάχονταν προηγουμένως για το «Ισλαμικό Κράτος», αλλά τώρα αυτοαποκαλούνται «Νέος Συριακός Στρατός» ή χρησιμοποιούν άλλες ονομασίες. Δορυφόροι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Ρωσίας εντόπισαν ολόκληρες ταξιαρχίες μαχητών στην αμερικανική βάση Τανφ (Συρία).
Οι κατηγορίες αυτές εκτοξεύθηκαν από τη ρωσική πλευρά λίγες μέρες μετά την παρουσίαση της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας, δηλαδή του νέου στρατηγικού δόγματος των ΗΠΑ, στις 18 Δεκέμβρη 2017 από τον Τραμπ. Με τη φράση «Πρώτα η Αμερική» και βαδίζοντας πάντα στα χνάρια των προκατόχων του, ο Τραμπ ξεκαθάρισε πως «τα συμφέροντα του αμερικανικού λαού (σ.σ. βλέπε εδώ, των αμερικανικών μονοπωλίων) αποτελούν τον αληθινό μας Πολικό Αστέρα».
Ανάμεσα στις «προκλήσεις» που διακρίνουν οι ΗΠΑ για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους είναι οι λεγόμενες «αναθεωρητικές δυνάμεις», που δεν είναι άλλες από τη Ρωσία και την Κίνα. Πώς αναμένεται να απαντήσουν στις «προκλήσεις» αυτών των δυνάμεων οι ΗΠΑ; Η απάντηση που δίνεται είναι μία: Πρέπει να διατηρήσουν τη στρατιωτική τους υπεροχή και να διαπραγματευτούν από θέση ισχύος, ώστε να ηγηθούν στον κόσμο.
Σύμφωνα μάλιστα με τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ, στρατηγό Χ. Ρ. Μακμάστερ, ο στόχος των ΗΠΑ με τη συγκεκριμένη στρατηγική είναι «η διατήρηση της μεταπολεμικής παγκόσμιας τάξης, παρά τις προσπάθειες της Ρωσίας και της Κίνας να την καταστρέψουν». Από εδώ και ο χαρακτηρισμός των δύο χωρών ως «αναθεωρητικών δυνάμεων». Την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ κατηγορούν Ρωσία και Κίνα ότι επιδιώκουν την ανατροπή της «μεταπολεμικής τάξης», δείχνουν να «ξεχνούν» πως οι δικές τους ενέργειες, π.χ. η στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ, ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας, το ζήτημα του Κοσσόβου, η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, στη Συρία και τόσα άλλα που έκαναν, ήταν αυτές που δεν άφησαν «πέτρα στην πέτρα» από το Διεθνές Δίκαιο που είχε διαμορφωθεί μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με σαφή στόχο πάντα να επωφεληθούν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ, να ενισχύσουν τις θέσεις των δικών τους μονοπωλίων στον κόσμο, έναντι των ανταγωνιστών τους.
Σήμερα, Ρωσία και Κίνα χαρακτηρίζονται από τις ΗΠΑ «αναθεωρητικές δυνάμεις» γιατί αυξάνουν την πολιτικοοικονομική και στρατιωτική δύναμή τους, απειλώντας προοπτικά την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική πυραμίδα.
Ετσι, ο Τραμπ ανακηρύσσει ως επίσημη πολιτική του το δόγμα «ειρήνη διά της ισχύος», που δεν είναι άλλη από την «ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο». Μ' αυτόν τον τρόπο θυμίζει τον πρώτο καγκελάριο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, Οττο Φον Μπίσμαρκ, που είχε πει πως «τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας δεν θα κριθούν με ομιλίες και ψηφίσματα των πλειοψηφιών, αλλά με σίδερο και αίμα».
Οι ΗΠΑ, επιδιώκοντας να κάνουν πράξη το στρατηγικό δόγμα τους, αποφάσισαν να αυξήσουν κι άλλο τις έτσι κι αλλιώς υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες τους, που το 2018 θα ξεπεράσουν τα 700 δισεκατομμύρια δολάρια. Κι αυτό, όταν στα τέλη του 2017 τα αμερικανοΝΑΤΟικά στρατεύματα που βρέθηκαν σε όλη την περίμετρο των ρωσικών συνόρων έχουν τριπλασιαστεί σε σχέση με πριν από 5 χρόνια. Τη ρωσική ηγεσία δεν ανησυχούν μόνο η επιθετική ρητορική των ΗΠΑ, οι οικονομικές κυρώσεις και οι εμπορικοί πόλεμοι, αλλά και η επιθετική στρατηγική της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στο σύνολό της. «Πρόκειται για τα γεγονότα στην Ευρώπη, πρόκειται για την επιθετική υποδομή που δημιουργείται από το ΝΑΤΟ, αφορά τις παραβιάσεις από τις ΗΠΑ των διατάξεων της Συνθήκης για την εξάλειψη πυραύλων μεσαίου και μικρού βεληνεκούς του 1987», δήλωσε πρόσφατα ο Πούτιν, σε σύσκεψη με ανώτατα στελέχη του ρωσικού υπουργείου Αμυνας.
Μιλάμε για τον «πυρετό» των διεργασιών στα κυβερνητικά επιτελεία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και συγκεκριμένα για το πώς θα βρεθούν εκείνοι οι κατάλληλοι τρόποι μέσα από τους οποίους το «άστρο» της «κυβερνώσας αριστεράς» θα ενσωματωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στα σχέδια της αμερικανικής αστερόεσσας στην περιοχή των Βαλκανίων.
Βεβαίως η ελληνική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της «ενεργητικής και πολυδιάστατης» εξωτερικής πολιτικής που - όπως μας διαβεβαιώνουν οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες - ακολουθεί, έχει παραχωρήσει τη βάση της Σούδας στις ΗΠΑ. Ωστόσο αυτή, χάρη στην ανανέωση της Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδας - ΗΠΑ, όπως όλα δείχνουν αναβαθμίζεται στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην περιοχή. Οπως άλλωστε κι άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη χώρα μας, που αξιοποιούνται από τις αμερικανοΝΑΤΟικές δυνάμεις, τόσο οι πιο παλιές, όπως η βάση στο Ακτιο, όσο και νέες, όπως αυτή στην Αλεξανδρούπολη, που φαίνεται πως βρίσκεται σε ιδανικό σημείο, εκτός των άλλων (βλέπε μόνιμη βάση συναρμολόγησης και αποσυναρμολόγησης ελικοπτέρων) και για τη διεξαγωγή «ηλεκτρονικού πολέμου» στην περιοχή των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας, λόγω και των «νερών» που κάνει στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ η «Ερντογανική» Τουρκία.
Επιπλέον, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πέρα από την προθυμία να ανοίξει νέες στρατιωτικές βάσεις για τις ΗΠΑ (βλέπε Κάρπαθος), έχει προσκαλέσει και τον ΝΑΤΟικό στόλο στο Αιγαίο, με το πρόσχημα του μεταναστευτικού ζητήματος, και ενισχύει την πολιτικοοικονομική και στρατιωτική συνεργασία με τον «χωροφύλακα» των ΗΠΑ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ.
Με εντατικές προσπάθειες επιδιώκει τη σφυρηλάτηση της «ενότητας» της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, ακόμη κι όταν η «σύμμαχος» Τουρκία κάνει «σουρωτήρι» με τις παραβιάσεις της τον εναέριο χώρο και τα χωρικά ύδατα της χώρας και θέτει ζητήματα αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο μισό Αιγαίο. Πρόσφατα, με στόχο την εμβάθυνση της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», πήραν μπρος και οι «μηχανές» της διαπραγμάτευσης με την ΠΓΔΜ, ώστε να αρθούν τα όποια εμπόδια στην ένταξή της στο ΝΑΤΟ και να προχωρήσει ανεμπόδιστα η ενσωμάτωσή της στις «ευρωατλαντικές δομές», «κουμπώνοντας» τη ΝΑΤΟική περικύκλωση της Ρωσίας από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα.
Κι ας μην λησμονούμε ακόμα πως 1.500 στελέχη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων συμμετέχουν σε επιχειρήσεις υποστήριξης της ιμπεριαλιστικής «ειρήνης διά της ισχύος» σε διάφορες χώρες και σε τρεις ηπείρους, όπως μας ενημερώνει ο επίσημος απολογισμός του υπουργείου Αμυνας, που ενδεικτικά αναφέρει Κόσσοβο, Μάλι, Αφγανιστάν, Βοσνία καθώς και τις θαλάσσιες περιοχές της Κεντρικής και Ανατολικής Μεσογείου.
Ενα είναι το σίγουρο: Οτι «η πολύ σταθερή πνευματικά ιδιοφυΐα», όπως ο ίδιος ο Τραμπ χαρακτήρισε πρόσφατα τον εαυτό του, έχει φροντίσει να νουθετήσει κατάλληλα τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, ώστε με τις εύστοχες συμβουλές του να μην αφήνει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να «σπαζοκεφαλιάζει» για το πώς θα φανεί χρήσιμη στις ΗΠΑ μέσα στην «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική», που με φανατισμό ακολουθεί.
Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι πως με αυτόν τον τρόπο και για να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα του κεφαλαίου, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βυθίζει τη χώρα μέσα στις «μυλόπετρες» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με τη συναίνεση της ΝΔ και των άλλων κομμάτων που «πίνουν νερό» στο όνομα του ευρωατλαντισμού. Εξέλιξη που μπορεί να πληρώσουν με το αίμα τους η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της χώρας μας, αν δεν καταφέρουν να την ανατρέψουν.