Ο χαιρετισμός είχε ως εξής:
«Σύντροφοι, συντρόφισσες,
Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο. Θα μου επιτρέψετε λοιπόν να μιλήσω για το Κόμμα. Κόμμα αρχών για 100 χρόνια. Δεν είναι καθόλου λίγο. Κόμμα που υπερασπίζεται από την αρχή μέχρι σήμερα, ανεξαρτήτως των λαθών του, τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των εργαζομένων και του χειμαζόμενου ελληνικού λαού. Κόμμα θυσιών, Κόμμα που έδωσε χιλιάδες αγωνιστές σε εξορίες, σε εκτελεστικά αποσπάσματα. Το πιο ιστορικό Κόμμα της Ελλάδας και το μοναδικό Κόμμα, όπως αποδεικνύεται από τα πράγματα, που παλεύει για τους πολλούς στην Ελλάδα.
Το περιβάλλον σήμερα - όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως - είναι ο πιο βάρβαρος καπιταλισμός. 1.000 άτομα στον πλανήτη, μετά από 9 χρόνια της πολύ μεγάλης κρίσης, έχουν όσα χρήματα έχουν 4,5 δισεκατομμύρια. Τι άλλο να πεις για την τερατώδη ανισότητα; Κάποιοι να πεθαίνουν από την πείνα, τα παιδιά στην Αφρική να μην έχουν νερό να πιουν και 1.000 άτομα να έχουν όσα χρήματα έχουν 4,5 δισεκατομμύρια. Το ΚΚΕ ούτε πρέπει ούτε θέλει να συμβιβαστεί με αυτό το σύστημα. Πρέπει να το δείξει στον κόσμο και το δείχνει ότι σ' αυτό το σύστημα δεν μπορεί να αλλάξει η ζωή των ανθρώπων, το έχει άλλωστε αποδείξει η Ιστορία. Αρα, πρέπει να δείξει προς τα πού είναι ο δρόμος, ποια κοινωνία πρέπει να οικοδομηθεί στο μέλλον για να μπορέσει να αυτοπραγματωθεί ο άνθρωπος. Και ταυτόχρονα να πει στον κόσμο - και το λέει - ότι μόνο εάν παλέψουμε μπορεί κάπως να καλυτερέψουμε τη θέση μας εδώ και τώρα. Αρα, το ΚΚΕ έχει δύο ουσιαστικούς λόγους: Ο ένας να δείξει πού πρέπει να πάμε στο μέλλον κι ο άλλος τι πρέπει να κάνουμε για το παρόν. Γι' αυτό και διαφωνώ καθέτως με όσους λένε ότι το ΚΚΕ δεν ενδιαφέρεται για το παρόν. Είναι ίσως το μόνο που ενδιαφέρεται με το σωστό τρόπο για το παρόν, γιατί ταυτόχρονα λέει και κυρίως στους νέους ότι μόνο με τον αγώνα σου μπορεί ν' αλλάξεις τα πράγματα και τώρα να καλυτερέψεις τη ζωή, αλλά, πρόσεξε, όχι με την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να την αλλάξεις, θα την αλλάξεις αν οικοδομήσουμε μαζί ένα άλλο μέλλον.
Ο Γ. Κιμούλης διάβασε τον χαιρετισμό του Θάνου Μικρούτσικου |
Σε αυτούς, λοιπόν, απευθυνόμενος λέω: Μην πουλήσετε τα όνειρά σας, αγωνιστείτε μαζί μας για να δυσκολέψουμε σε αυτήν τη φάση αυτούς που, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ είτε η ΝΔ, θα μεγαλώσουν την ανισότητα και σε αυτούς που ενώ δίνουν ένα δηλητηριασμένο φαγητό για 4 χρόνια κάθε φορά, στο τέλος μπορεί να του πετάξουν κι ένα ξεροκόμματο, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ πέταξε στους χαμηλοσυνταξιούχους 1,1 ευρώ την ημέρα, δηλαδή 1 δισ. συνολικά, έχοντας όμως το ίδιο το σύστημα αρπάξει τα προηγούμενα χρόνια 86. Αρα, μας λέει ότι σε 86 χρόνια θα ρεφάρουμε, παιδιά, και άρα άλλες 4 γενιές να ζήσουν στην πλήρη ανέχεια και αναξιοπρέπεια. Σ' αυτούς απευθύνομαι. Σ' εκείνους που πονάνε γι' αυτό που η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έκανε και είναι αρκετοί από αυτούς που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ και που τώρα είτε θα τον ξαναψηφίσουν ως κοψοχέρηδες, με τη λανθασμένη σκέψη "μην έρθει η δεξιά". Η δεξιά ήταν τόσα χρόνια στην εξουσία, οι πολιτικές της ήταν τόσα χρόνια στην εξουσία. Ας το δούνε με το χέρι στην καρδιά και πέρα από αγκυλώσεις του παρελθόντος και με τις όποιες διαφορές τους, ποιος υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κόσμου; Ποιος λέει ότι μόνο με τον αγώνα και όχι με το χέρι απλωμένο θα μπορέσεις να καλυτερέψεις τη ζωή σου; Αυτό δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος να μην πιστέψει ότι είναι το ΚΚΕ.
ΚΚΕ, η δύναμή σου την επόμενη μέρα. Ενα σωστό σύνθημα, γιατί ακριβώς αντανακλά ότι το ΚΚΕ παλεύει και για το τώρα. Το ΚΚΕ είναι μονόδρομος για να μπορέσεις να παλέψεις από καλύτερες θέσεις ώστε να αλλάξουν οι συνθήκες στις οποίες ζεις.
Ενα ολόκληρο σύστημα προσπαθεί, το σύστημα, να πείσει, με τα τεράστια μέσα που διαθέτει, ότι "τα πράγματα, παιδιά, δεν αλλάζουν κι αφού δεν συμφωνείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, πηγαίνετε στη ΝΔ", αυτό λέει το σύστημα. Τα πράγματα όμως αλλάζουν. Τα πράγματα δεν μένουν αμετακίνητα. Αλλάζουν και θα αλλάξουν μακροπρόθεσμα ούτως ή άλλως. Δύο δρόμοι λοιπόν φαίνονται: `Η το χάος και η καταστροφή του πλανήτη, ή η άλλη κοινωνία. Είναι εμφανές εκ των πραγμάτων πως ο καπιταλισμός είναι και θα βρεθεί σε απόλυτο αδιέξοδο. Απευθύνομαι λοιπόν σε όσους είναι πραγματικά αριστεροί, σε όσους θέλουν, όπως το ΚΚΕ, αλλά και τόσοι πολλοί αγωνιστές, μια άλλη κοινωνία, όχι αυτόν το βάρβαρο καπιταλισμό. Πρέπει να παλέψουμε μαζί, πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί για εκείνη την κοινωνία όπου ο ψαράς θα γράφει ποιήματα κι ο ποιητής θα ψαρεύει».