Σε συνέντευξή του ο περιφερειακός διευθυντής Ευρώπης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας επαναλαμβάνει για τους εμβολιασμούς: «Υπάρχει μια παρεξήγηση πάνω στο τι κάνει το εμβόλιο. Το εμβόλιο δεν εμποδίζει τη μετάδοση. Γι' αυτό και μόνο ο εμβολιασμός δεν είναι αρκετός. Χρειαζόμαστε, όπως λέμε, μια προσέγγιση "εμβολιασμού+". Εμβόλια και μέτρα δημόσιας υγείας». Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΠΟΥ προειδοποιεί ότι το εμβόλιο, όσο κι αν είναι αναγκαίο, δεν μπορεί από μόνο του να αντιμετωπίσει την πανδημία και ότι απαιτούνται κι άλλα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας. Οταν όμως η συζήτηση φτάνει στο διά ταύτα, οι «συστάσεις» του ΠΟΥ, όπως και των κυβερνήσεων, εξαντλούνται στην εμπέδωση της «ατομικής ευθύνης», κι όχι στη λήψη μέτρων με ευθύνη του κράτους, που είναι αναγκαία για να «πιάνει τόπο» και η αυτοπροστασία. Σε κάθε περίπτωση, χωρίς ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας και χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας του λαού σε χώρους - κρίκους της μετάδοσης, ο ιός θα συνεχίσει να κυκλοφορεί και το εμβολιαστικό πρόγραμμα θα συνεχίσει να χωλαίνει, ακόμα κι αν εξαιτίας των ποινών καταγράψει μια σχετική άνοδο. Η πολιτική του «κόστους - οφέλους» στη διαχείριση της πανδημίας ανακυκλώνει το αδιέξοδο για τον λαό και μετατρέπει το εμβόλιο από επίτευγμα της επιστήμης που μπορεί να σώσει ζωές σε εργαλείο διαίρεσης του λαού και επιβολής αντιδραστικών μέτρων. Απάντηση σ' αυτό δεν είναι η οχύρωση πίσω από τον βολικό για το κράτος και το σύστημα «δικαιωματισμό», αλλά η συμμετοχή στην οργανωμένη πάλη για τη διεκδίκηση πραγματικής προστασίας της υγείας και της ζωής του λαού.