Σημασία έχει ότι ο πόλεμος θα γίνει. Κι όσοι χαλάνε φαιά ουσία για να βρουν πότε θ' αρχίσει, καλό θα ήταν να αναλογιστούν πότε θα τελειώσει, όχι μόνον ο νέος πόλεμος στο Ιράκ αλλά συνολικά ο πόλεμος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, ενάντια σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Μετά τη Γιουγκοσλαβία, η Σομαλία, το Αφγανιστάν και μετά (πάλι) το Ιράκ. Και πριν καν ξεκινήσουν στο Ιράκ «δείχνουν» και τη Βόρεια Κορέα. Οσες ευχές κι αν γίνονται για ειρήνη αυτές τις μέρες προφανώς δε θα πιάσουν.
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ μας, της κυβέρνησης Σημίτη, μάλλον προσπερνάνε όλα τα παραπάνω ως παγκόσμια δεδομένα και με περισσή κακομοιριά ετοιμάζονται να συμμετάσχουν με οποιονδήποτε υποστηρικτικό ρόλο τους ζητηθεί.
Βλέπετε - έχουν την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης τώρα και αισθάνονται μερικούς πόντους ψηλότεροι. Το γεγονός ότι αυτός ο θεσμός - όπως και οι ίδιοι παραδέχονται - δεν είναι παρά διακοσμητικός και χρήσιμος μόνο για τις εντυπώσεις δεν τους πτοεί.
Πάντως, αν έχουν διαφορετική γνώμη και θεωρούν, π.χ., ουσιαστική αυτή την περίφημη «προεδρία», δεν έχουν παρά να το αποδείξουν στη συγκεκριμένη παγκόσμια συγκυρία και να μιλήσουν ενάντια στα σχέδια των ΗΠΑ. Οπως καταλαβαίνετε, όμως, αυτό αδυνατούν ακόμα και να το σκεφτούν.
ΠΑΛΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ για την πτώση το πληθωρισμού μέσα στο 2003 είναι ο υπουργός Ανάπτυξης Ακης Τσοχατζόπουλος. Το πρόβλημα είναι ότι την αισιοδοξία του δεν μπορεί κανείς να την ανταλλάξει στο σούπερ μάρκετ ή στη λαϊκή.
Κι είναι άσχημο πράγμα βλέπετε να είσαι αισιόδοξος για το αύριο όταν τα χρήματα των καταναλωτών εξαφανίζονται σήμερα. Κι επειδή με την «επικοινωνία» μέσω Ιντερνετ που είχε με καταναλωτές ο Ακης θέλει να δηλώσει οπαδός των νέων τεχνολογιών...
... να του θυμίσουμε ότι και σε αυτό το χώρο η αισχροκέρδεια δίνει και παίρνει. Αν δε μας πιστεύει, ας ρίξει μια ματιά στα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά και τις τιμές τους.