Δηλώσεις της Αλέκας Παπαρήγα για τις «καινοτόμες» ιδέες του Γ. Παπανδρέου για την Παιδεία
Το συνολικό αντιδραστικό σχέδιο για την Παιδεία, που βρίσκεται πίσω από τη δήθεν «καινοτόμο» ιδέα του Γιώργου Παπανδρέου για την «ελεύθερη πρόσβαση» αποκάλυψε χτες το μεσημέρι η Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, με δηλώσεις της προς τους δημοσιογράφους. Παρουσίασε άρθρο που είχε γράψει στις 5 Μάρτη του 1995 ο Γ. Παπανδρέου στην εφημερίδα «Βήμα» και στο οποίο ανέλυε αυτά που σε ένα βαθμό υλοποίησαν μέχρι τώρα οι υπουργοί Παιδείας Αρσένης και Ευθυμίου και την εφαρμογή των οποίων θέλει να επιταχύνει ο ίδιος, εάν είναι στην κυβέρνηση.
Ο Γ. Παπανδρέου προβάλλει την ιδέα του «διαφοροποιημένου, ευέλικτου και αποκεντρωμένου σχολείου», ξεκινώντας από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. «Θέλει, είπε, η Αλ. Παπαρήγα, να καταργήσει και τυπικά αυτό που υπήρχε μέχρι σήμερα. Στο δημόσιο σχολείο δινόταν μια ενιαία εκπαίδευση σε όλα τα παιδιά. Βεβαίως οι ταξικοί φραγμοί υπήρχαν μέσα στο σχολείο. Ηταν ένα σχολείο όμως που -έστω- υπήρχαν παιδιά της φτωχολογιάς, υπήρχαν παιδιά των μεσαίων στρωμάτων, ακόμα και παιδιά που ανήκαν σε οικογένειες με πολύ υψηλά εισοδήματα και που δεν ήθελαν να στείλουν τα παιδιά τους στο ιδιωτικό σχολείο. Υπήρχε ενιαία διδακτική ύλη, ανεξάρτητα από τους ταξικούς φραγμούς που υπήρχαν μέσα στο σχολείο. Σήμερα θέλει να καταργήσει και τυπικά το ισότιμο δημόσιο σχολείο».
Με τις ιδέες που προβάλλει ο Γ. Παπανδρέου θέλει κάθε σχολείο να έχει το δικό του διδακτικό περιεχόμενο και αντικείμενο, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες. Ετσι θα έχουμε στον ίδιο δήμο το σχολείο των φτωχών, το σχολείο των μικρομεσαίων, το σχολείο των ανώτερων εισοδημάτων. Πρόκειται για κατακερματισμό, όχι για αποκέντρωση.
Η Αλέκα Παπαρήγα παρουσίασε επίσης τα τραγικά αποτελέσματα που είχε η εφαρμογή αυτού του μοντέλου στη Γαλλία, όπου σχολεία κλείνουν, όπου στην πραγματικότητα ο φτωχός στέλνει το παιδί του στο φτωχό σχολείο κι ο πλούσιος στο καλύτερο σχολείο.
«Αν θέλει, σημείωσε, να συζητήσουμε το ζήτημα της ελεύθερης πρόσβασης των παιδιών στην Ανώτατη Παιδεία, τότε να ξεκαθαρίσει το εξής - κι εδώ απευθυνόμαστε και στη ΝΔ: Θα υπάρχει αποκλειστικά και μόνο δημόσια Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες;
Εάν υπάρχει δημόσια Εκπαίδευση και δίπλα της υπάρχει γιγαντωμένη ιδιωτική Εκπαίδευση και μέσα στην Εκπαίδευση υπάρχει κατηγοριοποίηση, τότε οι προτάσεις τους για ελεύθερες εξετάσεις στα πανεπιστήμια δεν έχουν καμία βάση. Διότι πολλά παιδιά δε θα κατορθώνουν να τελειώνουν το σχολείο. Διότι θα φτάνουν λιγότερα παιδιά στα πανεπιστήμια κι επομένως η κατάργηση των εξετάσεων είναι μια πολύ εύκολη υπόθεση.
Θα έχουμε πανεπιστήμια που θα μπαίνουν παιδιά με μέσο όρο βαθμό 4 και 5 και παιδιά με 20. Θα έχουμε πανεπιστημιακούς τίτλους χωρίς κανένα αντίκρισμα.
Το ΚΚΕ βάζει ένα θέμα: Μόνο Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση. Ενιαίο 12χρονο υποχρεωτικό σχολείο, μεταλυκειακές σπουδές ενός - δύο χρόνων, δημόσιο μεταλυκειακό σύστημα για τα παιδιά εκείνα που δε θέλουν να πάνε στο πανεπιστήμιο και πανεπιστήμια ενιαία. Ούτε μια δραχμή δεν πρέπει να καταβάλλεται σ' όλη την κλίμακα της Εκπαίδευσης. Τα επιχειρηματικά μεγαθήρια που υπάρχουν στον τομέα της ιδιωτικής Εκπαίδευσης δεν μπορούν και δεν πρέπει να υπάρχουν».
Ειδική αναφορά έκανε η ΓΓ του Κόμματος στην κατάσταση των εκπαιδευτικών, όπου «έχουμε άνεργους, έχουμε ετεροαπασχολούμενους, έχουμε μαύρη εργασία. Οπου οι αναπληρωτές μειώνονται προς όφελος του θεσμού των ωρομισθίων, που κι αυτοί δεν πληρώνονται κανονικά».
Αυτό αποτελεί επίσης κορυφαία και τρανή απόδειξη ότι πάμε προς μια Εκπαίδευση που και τυπικά θα είναι θεσμοθετημένη πάνω σε πολλές ταχύτητες. Για την παραγωγή φτηνού εργατικού δυναμικού, για την παραγωγή μιας ελίτ, η οποία θα είναι ενταγμένη στους στόχους της κυρίαρχης πολιτικής και η οποία ελίτ θα καταπιέζει κυριολεκτικά και το υπόλοιπο επιστημονικό προσωπικό.
Το ΚΚΕ με τις θέσεις του για την Παιδεία απευθύνεται και στην ελληνική οικογένεια. Οι μεγάλες ιδέες για την Παιδεία πρέπει να συνοδεύονται από μια πολιτική που εξασφαλίζει δουλιά στους γονείς, καλό εισόδημα και ενίσχυση της οικογένειας για να σπουδάζει τα παιδιά της και τα παιδιά να μη δουλεύουν, να μπορούν μόνο να σπουδάζουν όσο καιρό πρέπει να είναι στα θρανία και τα εργαστήρια.