Το 29ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ δίνει την ευκαιρία για μεταστροφή του έργου του ΙΝΕ, στα πλαίσια της πραγματικής στήριξης των συμφερόντων των εργαζομένων
Λίγο πριν το 29ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, η ανάγκη αλλαγής του ρόλου του Ινστιτούτου Εργασίας του προβάλλει πιο επίκαιρη από ποτέ. Πολύ περισσότερο που η χρονική συγκυρία επιβάλλει έναν άλλο προσανατολισμό στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπως πολύ συγκεκριμένα έχει προτείνει η ΕΣΑΚ,καθώς και αλλαγή γενικότερα στους συσχετισμούς δυνάμεων, κόντρα στη λογική του "κοινωνικού εταιρισμού".
Το συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί σε λίγες βδομάδες, θα προσανατολίσει και τη δράση του ΙΝΕ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και μάλιστα σε μια περίοδο που τα δικαιώματα των εργαζομένων ετοιμάζονται να θυσιαστούν στο όνομα της "ανταγωνιστικότητας" και της δήθεν ενίσχυσης της απασχόλησης.
Ο Γ. Ποντικός αναπτύσσει τις προτάσεις της ΕΣΑΚ για τη λειτουργία και φυσιογνωμία του Ινστιτούτου, οι οποίες έχουν κατατεθεί και στα αρμόδια όργανα χωρίς αποτέλεσμα. "Στο επερχόμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ πρέπει να γίνει μια αποτίμηση της μέχρι τώρα δουλιάς και να παρθούν αποφάσεις για τη συνέχεια", θα πει ο συνδικαλιστής, ο οποίος προσθέτει ότι η παράταξη έκανε διάφορες προτάσεις για έρευνες, όπως για τον εργατικό τιμάριθμο σε αντιδιαστολή με τον "επίσημο" Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, για την ταξική διάρθρωση στην Ελλάδα, για το δείκτη σύγχρονων αναγκών της εργατικής τάξης. "Ολα αυτά όμως θα έχουν νόημα, αν γίνουν αιτήματα ενός αγωνιστικού και ανυποχώρητου συνδικαλιστικού κινήματος, που θα έρχεται σε ρήξη με τις αιτίες και τους παράγοντες που οξύνουν τα προβλήματα των εργαζομένων, κάτι που προϋποθέτει αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων στη ΓΣΕΕ", λέει ο συνδικαλιστής.
Ειδικότερα για τις προτάσεις της φυσιογνωμίας του ΙΝΕ, κάνει φανερό ότι "πρώτα απ' όλα πρέπει να καταργηθεί το ΚΕΚ. Με όλα αυτά τα σεμινάρια συνεργούμε ως συνδικαλιστικό κίνημα στην καλλιέργεια αυταπάτης στους άνεργους, ότι μπορούν μέσα από αυτά να βρουν δουλιά. Παράλληλα, συνηγορούμε σε αυτό το νέο μαρτύριο του Σισύφου για τους άνεργους και εργαζόμενους, που λέγεται "διά βίου κατάρτιση" η οποία εξυπηρετεί την επιδίωξη για μια θέση εργασίας που θα τη μοιράζονται δυο και περισσότεροι εργαζόμενοι".
Επιπρόσθετα, ο Γ. Ποντικός επισημαίνει ότι το ΙΝΕ θα έπρεπε να στηρίξει τις θέσεις του συνδικαλιστικού κινήματος "ενάντια στα τρωκτικά της παραοικονομίας της κατάρτισης", ενώ με τις δυνατότητές του θα μπορούσε να ερευνήσει πού πήγαν τα εκατοντάδες δισ. δραχμές που έχουν διατεθεί για την επαγγελματική κατάρτιση τα τελευταία χρόνια.
Μια δεύτερη πρόταση, την οποία σημειώνει ο συνδικαλιστής, είναι "η απεμπλοκή του ΙΝΕ από όλα τα κοινοτικά προγράμματα που έχουν σκοπό την εκλαϊκευση της "Λευκής Βίβλου". Η χρηματοδότησή του από το ΛΑΕΚ, που είναι περίπου 2,5 - 3%,αρκεί για τις πραγματικές ερευνητικές του ανάγκες".
Παράλληλα, διαπιστώνει ότι το ΙΝΕ έκανε τον τελευταίο χρόνο κάποια δειλά βήματα επαφής με τους εργαζόμενους στη βάση, τα οποία ανέδειξαν την ανάγκη να ενταθούν αυτές οι επαφές, ώστε το ΙΝΕ να πάει μέσα στα εργοστάσια και να μην περιοριστεί σε ένα στενό κύκλο. Φυσικά, ο Γ. Ποντικός επισημαίνει ότι το όποιο άνοιγμα του ΙΝΕ θα πρέπει να συνδυαστεί με την επεξεργασία θέσεων, που αφορούν στην κατάσταση των εργαζομένων, στον προσανατολισμό που δίνουν οι προτάσεις της ΕΣΑΚ για το ερευνητικό του έργο.