Ενα όργανο ταξικής επιβολής και επικυριαρχίας των ισχυρών κρατών στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι και ο Κοινοτικός Προϋπολογισμός. Το τελευταίο διάστημα διεξάγεται στην Ευρωπαϊκή Ενωση μια μεγάλη συζήτηση για τους πόρους και τις δαπάνες αυτού του προϋπολογισμού, μια συζήτηση που αφορά άμεσα και τη χώρα μας, αφού από την έκβασή της θα κριθεί το ύψος των κοινοτικών κονδυλίων κυρίως για την αγροτική οικονομία και το περιβόητο "πακέτο Σαντέρ". Ωστόσο, ελάχιστα είναι γνωστά για τον τρόπο που καταρτίζεται ο Κοινοτικός Προϋπολογισμός, τον τρόπο που λειτουργεί, καθώς και το τι συζητείται τώρα για το θέμα αυτό. Στο σημερινό σημείωμα θα επιχειρήσουμε να δώσουμε ορισμένες πληροφορίες.
Ο Κοινοτικός Προϋπολογισμός είναι ένα "κοινό ταμείο" των χωρών - μελών, στο οποίο η κάθε χώρα συνεισφέρει κατά ένα συγκεκριμένο ποσοστό. Για το συνολικό ύψος του Προϋπολογισμού αποφασίζουν κατά διαστήματα οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ η αρμοδιότητα για την εκτέλεσή του ανήκει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σύμφωνα με την τελευταία ρύθμιση που αποφασίστηκε στο Συμβούλιο του Εδιμβούργου, το 1992, το ανώτατο όριο των εσόδων του Προϋπολογισμού για το διάστημα 1993-1996 θα είναι το 1,27% του κοινοτικού ΑΕΠ, δηλαδή το 1,27% του ποσού που προκύπτει από την πρόσθεση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) όλων των χωρών - μελών. Ετσι κάθε χώρα - μέλος συνεισφέρει για τα έσοδα του Προϋπολογισμού ανάλογα με το οικονομικό της μέγεθος. Ετσι η Ελλάδα, της οποίας το ΑΕΠ είναι 1,6% του κοινοτικού ΑΕΠ, δίνει ποσό που αντιστοιχεί στο 1,6% των εσόδων του Προϋπολογισμού. Η Γερμανία, της οποίας το ΑΕΠ είναι στο 26,2% του Κοινοτικού ΑΕΠ, συνεισφέρει το 27,7% των εσόδων του Προϋπολογισμού, ενώ η Βρετανία που έχει το 15,1% του κοινοτικού ΑΕΠ συνεισφέρει το 11,9% των εσόδων του Προϋπολογισμού κ. ο. κ.
Ομως ο Κοινοτικός Προϋπολογισμός έχει έναν ακόμη μεγάλο πόρο, που είναι ο ΦΠΑ που εισπράττεται στην κατανάλωση.
Τα έξοδα του Κοινοτικού Προϋπολογισμού αφορούν κυρίως τη χρηματοδότηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, η οποία απορροφά το 42,2% των εξόδων, το "πακέτο Ντελόρ" (αύριο το "πακέτο Σαντέρ") που απορροφά το 40,5% των εξόδων και την "εξωτερική" πολιτική συνεργασίας με το 6,4% των εξόδων.
Τώρα λοιπόν καθώς συζητείται, στα πλαίσια της "Ατζέντας 2000", ο τρόπος διαμόρφωσης του Κοινοτικού Προϋπολογισμού, η Γερμανία επικεφαλής μιας ομάδας χωρών ζητάει να μειωθεί το ποσοστό συμμετοχής της στα έσοδα του Προϋπολογισμού. Επειδή ακριβώς η Γερμανία είναι, λόγω του οικονομικού μεγέθους της, ο μεγαλύτερος "χρηματοδότης" του Προϋπολογισμού, η μείωση του ποσοστού της θα έχει μεγάλες συνέπειες.
Αφού λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, θα είναι μικρότερα τα έσοδα του Κοινοτικού Προϋπολογισμού από το 2000 έως το 2006, θα είναι μικρότερες και οι δαπάνες. Αφού λοιπόν οι δύο βασικές κατηγορίες δαπανών αφορούν στην Κοινή Αγροτική Πολιτική και το "πακέτο Σαντέρ", εννοείται ότι αυτές θα υποστούν και τις μεγαλύτερες μειώσεις. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Ελλάδα θα χάσει εξαιτίας της μείωσης των δαπανών για την Κοινή Αγροτική Πολιτική πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δραχμές για το διάστημα 2000-2006. Μεγάλες περικοπές θα γίνουν και στο "πακέτο Σαντέρ", στο οποίο τόσα πολλά είχε επενδύσει η κυβέρνηση και το οποίο κινδυνεύει να μείνει άνευ περιεχομένου.
Δ. Π.