Η αμετροέπεια ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα της συνεδρίασης της ΚΠΕ του Συνασπισμού το περασμένο Σάββατο, η οποία, αφού χειροκρότησε τη ...δικαίωση της πολιτικής του κόμματος σε όλα τα ζητήματα, την κατέγραψε και στην πολιτική απόφαση που εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία.
Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα της συνεδρίασης, την πολιτική απόφαση και την παρεμφερή ομιλία του Αλ. Τσίπρα, ο ΣΥΝ δικαιώθηκε γιατί «εδώ και χρόνια προειδοποιούσαμε για τα σοβαρά αδιέξοδα και την κοινωνική έκρηξη», γιατί «ήταν ο πρώτος που είπε» ότι τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος είναι «χωρίς αμφιβολία μια τεράστια κοινωνική έκρηξη» και επίσης «δικαιώνεται η στάση μας να εστιάσουμε στις πολιτικές αιτίες». Η δικαίωση επήλθε εφόσον «όλος ο διεθνής Τύπος, μια σειρά φορείς ακόμα και οι πιο σοβαροί αστοί αναλυτές προσέγγισαν με τον ίδιο τρόπο το εν λόγω κοινωνικό φαινόμενο»!
Για να τους προκύψει δικαίωση, η πραγματικότητα διαστρεβλώθηκε σε σημείο που να μην αναγνωρίζεται. Ετσι, όσοι κατήγγειλαν τους κουκουλοφόρους, καταγγέλθηκαν για προσπάθεια «ποινικοποίησης των αγώνων της νεολαίας», την οποία ο ΣΥΝ «εμπνέει ξανά» και «γίνεται ξανά σημείο αναφοράς των κοινωνικών αγώνων και επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων»! Κι αφού οικειοποιήθηκαν ένα ρόλο που δεν τους ανήκει, δήλωσαν «περήφανοι» επειδή «δεν καταδικάσαμε τα παιδιά από τα σχολειά που βγήκαν στους δρόμους αλλά τα χαιρετίσαμε», τα παιδιά στα οποία ο Αλ. Τσίπρας χρέωσε τις καταστροφές στην Αθήνα δηλώνοντας: «Τους είπαμε ότι δεν έχει νόημα να κρατάνε το κέντρο του αγώνα τους στις σπασμένες τζαμαρίες, αλλά να οργανώσουν συντεταγμένα την πάλη τους μέσα από δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες»!
Η άποψή του αυτή αποτυπώθηκε και στην πολιτική απόφαση, όπου γίνεται λόγος για «μεγάλη μαζικότητα των δυνάμεων που επιδόθηκαν σε βίαιες ενέργειες και η οποία υπερβαίνει τον αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά και άλλες ομάδες, ακόμη και δυνάμεις της κρατικής ασφάλειας, που συνήθως επιδίδονται σε τέτοιες πράξεις» και αναπαράγεται η επικίνδυνη για το κίνημα άποψη ότι τέτοια φαινόμενα πηγάζουν μεταξύ άλλων από τις «προκλητικές ταξικές διακρίσεις, μαζική περιθωριοποίηση μεταναστών, τοξικοεξαρτημένων και άλλων κοινωνικών ομάδων».
Το μενού της ΚΠΕ είχε και πρόταση «θετικής διεξόδου απ' την κρίση», η οποία αφορά στον τερματισμό της καταστολής και του αυταρχισμού, ριζική τομή στο εκπαιδευτικό σύστημα, έτσι ώστε «αντί να απομακρύνει σταδιακά από την εκπαίδευση τους νέους των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων» (...) «να περάσουμε σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα με πραγματικά κοινωνικό ρόλο» και «ουσιαστικά μέτρα στήριξης για τη νέα γενιά». Κι εδώ ο ΣΥΝ δικαιώθηκε καθώς κατά τους προφανώς ψευδείς ισχυρισμούς του «είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη που καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις - διεκδικήσεις που ανοίγουν μια προοπτική για τους εργαζόμενους και τη νεολαία» (...) «εμείς λέμε ότι πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, για καλές και σταθερές θέσεις εργασίας, για κοινωνική στήριξη, για αποδέσμευση από τον εφιάλτη της ανασφάλιστης, κακοπληρωμένης, επισφαλούς απασχόλησης». Πώς γίνεται, βέβαια, να δικαιώνεται η δύναμη που ψήφισε το Μάαστριχτ, τα 65ωρα, που στηρίζει την ΕΕ, που όπου ασκεί διοίκηση τέτοιες μορφές απασχόλησης προκρίνει, είναι ερώτημα που παραμένει... Αν και τον ΣΥΝ ουδόλως τον απασχολεί. Ενδεικτικό αυτού είναι το «νικήσαμε» του προέδρου του σε ό,τι αφορά στο 65ωρο, όπως είπε η ΕΕ «βρήκε μπροστά της τους αγώνες της Ευρωομάδας της Αριστεράς».
Στη συνεδρίαση έγινε φυσικά και προσπάθεια να εμφανιστεί ένας ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πανταχόθεν βαλλόμενος, «γιατί υπερασπιστήκαμε τις μαζικές δυναμικές κινητοποιήσεις και δεν αφήσαμε να λειτουργήσει το επικοινωνιακό σχέδιο της κυβέρνησης που ήθελε να ενταχθεί κάθε μορφής κινητοποίηση στα γεγονότα τυφλής και ατομικής βίας»! Κάνοντας κυριολεκτικά το μαύρο άσπρο έφτασαν να εκτιμήσουν ότι «αγωνιζόμαστε με τον τρόπο και τη μεθοδολογία που ακολουθούμε τόσα χρόνια. Με οργανωμένο, μαζικό και συντεταγμένο τρόπο βοηθήσαμε να κατεβούν χιλιάδες πολίτες να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στην κρατική βία και καταστολή. Παίξαμε καταλυτικό ρόλο, ώστε να οργανωθούν οι αντιστάσεις και να πάρουν μορφές αποτελεσματικές»! Οταν και οι πέτρες γνωρίζουν ότι όχι μόνο με τέτοιο τρόπο δεν έδρασαν συνολικά στο θέμα των κινητοποιήσεων απ' την οργάνωσή τους έως την εξέλιξή τους, αλλά απ' τα μπλοκ τους επέδραμαν κουκουλοφόροι και εναντίον δυνάμεων και γραφείων του ΚΚΕ.
Φυσικά, το ΚΚΕ είχε την... τιμητική του στη συνεδρίαση της ΚΠΕ. Και τι δεν ειπώθηκε, για «σούπες Πολύδωρα» που τις σερβίρει τώρα το ΚΚΕ, για «σύμπραξη του Περισσού με την κυβερνητική προπαγάνδα», για «κρίκος ενός πολιτικού συστήματος που δεν αντιλαμβάνεται τις κοινωνικές διεργασίες» κ.λπ.
Να σημειωθεί ότι η «ανανεωτική πτέρυγα» κατέθεσε κείμενο προβληματισμού στο οποίο, αφού αναφέρεται ότι ο ΣΥΝ «δεν είχε ούτε έχει ούτε πρόκειται να έχει ούτε καν ανοχή προς τις αθλιότητες και τις καταστροφές», συμπληρώνει «οφείλουμε όχι μόνο να δηλώνουμε αλλά και με πολιτικά μέτρα να πείθουμε, ότι για τον ΣΥΝ αυτοί που καίνε, καταστρέφουν και λεηλατούν δεν είναι "λαϊκοί αγωνιστές με λαθεμένες μεθόδους και μορφές πάλης", αλλά υπονομευτές της Δημοκρατίας και της Αριστεράς».