Για το «σχέδιο προϋπολογισμού» μιλούσε και πολύ καλό του φάνηκε, όπως και οι προτεραιότητες της κυβέρνησης και τα όσα του είπε ο Γ. Παπανδρέου.
Δήλωσε, μάλιστα, ότι η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που «ενδιαφέρουν την ευρωζώνη», ενώ αναμένει με ανυπομονησία και το πρόγραμμα σταθερότητας που θα καταθέσει η Ελλάδα.
Ποιο είναι το απλούστατο συμπέρασμα, που μπορούμε να βγάλουμε από όλα αυτά; Μα, το ότι αφού αυτός είναι ευχαριστημένος δε γίνεται να είναι ευχαριστημένος και ο Ελληνας μισθωτός, συνταξιούχος, αγρότης, μικρομεσαίος...
Ως γνωστόν, αυτά που «ενδιαφέρουν την ευρωζώνη» είναι όλοι οι προαναφερθέντες να πληρώνουν και να δυσκολεύονται, ενώ οι πολυεθνικές και οι ανώνυμες εταιρείες θα κάνουν κέρδη με ουρά.
Οι απόψεις της «ευρωζώνης» ταυτίζονται παγίως με τις απόψεις των ελληνικών κυβερνήσεων (είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της ΝΔ), οπότε ...καταλαβαίνετε πού έχουμε μπλέξει για μία ακόμη φορά.
Προφανώς, λοιπόν, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι την επόμενη φορά που θα έρθει εδώ ο Ρομπάι και ο κάθε Ρομπάι να μη βρει τίποτε της αρεσκείας του. Να του φανούν όλα χάλια!
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς - μετά το «άνοιγμα στην κοινωνία» που εξήγγειλε - διαπίστωσε ότι «εκπνέει» ο χρόνος ανοχής του κόσμου προς την κυβέρνηση...
Προφανώς, νομίζει, π.χ., ότι ένας άνεργος, ή ένας συνταξιούχος των 400 ευρώ περιμένει να περάσουν ... οι 100 ημέρες για να αγανακτήσει, διότι έτσι είθισται στην πολιτική όπως την ξέρουν αυτοί.
Παρά τη διαπίστωσή του όμως, ο πρόεδρος της ΝΔ ήταν σαφής, λέγοντας πως θα ασκήσει «υπεύθυνη και συγκροτημένη αντιπολίτευση»!
Οχι πως δε θα συμβεί κάτι τέτοιο (αλίμονο!), όμως δεν είναι - προφανώς - αυτό το θέμα που απασχολεί αυτούς που - σύμφωνα με τη ΝΔ - θα αγανακτήσουν.