Η προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, παρά τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και την «προσέγγιση» με τη Ρωσία κυριάρχησε στη σύνοδο της λυκοσυμμαχίας
«Ναι στην Ειρήνη, Οχι στο ΝΑΤΟ» βροντοφώναξαν χιλιάδες λαού στη Λισαβόνα |
Το «νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ» για τη δεκαετία 2010-2020 εδραιώνει τον παγκόσμιο επεμβατικό ρόλο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και δίνει έμφαση στην προληπτική επέμβαση για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχόμενης «απειλής», ώστε να δικαιολογούνται η συνέχιση των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της κατοχής, του ξεκληρίσματος των λαών και της εκμετάλλευσης του πλούτου των χωρών.
Αποφασίστηκε «να αναπτυχθεί αντιπυραυλική αμυντική ικανότητα για να προστατευτούν όλοι οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί, τα εδάφη και οι δυνάμεις τους, και κάλεσε τη Ρωσία σε συνεργασία». Ετσι ανακοινώθηκε η λεγόμενη «αντιπυραυλική ασπίδα» που θέλουν να εγκαταστήσουν οι ιμπεριαλιστές στην Ευρώπη και στην οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει πρόθυμη να συμμετάσχει η χώρα με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό. Στα πλαίσια δε, της διευθέτησης που γίνεται στο Αιγαίο (με εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων) και τη συνδιαχείριση με την Τουρκία, δηλαδή την αστική τάξη της γείτονος, η λεγόμενη «ασπίδα» θα παίξει καταλυτικό ρόλο για την πλήρη ΝΑΤΟποίηση της περιοχής.
Ως «βασική προτεραιότητα» του ΝΑΤΟ χαρακτηρίστηκε η συνέχιση της ΝΑΤΟικής κατοχικής αποστολής «ISAF» στο Αφγανιστάν έως το τέλος του 2014, υποτίθεται για το καλύτερο μέλλον του λαού. «Η ασφάλεια και η σταθερότητα του Αφγανιστάν είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη δική μας ασφάλεια» τονίζεται. «Σε συνάντηση με τον Πρόεδρο Καρζάι, το σύνολο των 21 εταίρων μας στην ISAF, στα Ηνωμένα Εθνη, στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην Παγκόσμια Τράπεζα και την Ιαπωνία, επιβεβαιώνουμε εκ νέου τη μακροπρόθεσμη δέσμευσή μας προς το Αφγανιστάν, όπως καθορίζεται στο στρατηγικό όραμά μας, που συμφωνήθηκαν κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου και επαναβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής στο Στρασβούργο».
Επίσης, οι ΝΑΤΟικοί δολοφόνοι μιλούν για «περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια στην περιοχή των Βαλκανίων» τονίζοντας πως η «ειρηνευτική δύναμη» KFOR «παραμένει στο Κοσσυφοπέδιο (...) για τη στήριξη ενός σταθερού, ειρηνικού και πολυεθνοτικού περιβάλλοντος, που συνεργάζεται με όλους τους σχετικούς φορείς (...) την αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου, σύμφωνα με τις αποφάσεις και τις διαδικασίες του ΝΑΤΟ».
Με φτωχά αποτελέσματα στο βασικό ζήτημα της συνεργασίας για την αντιπυραυλική ασπίδα, πραγματοποιήθηκε η σύνοδος κορυφής ΝΑΤΟ - Ρωσίας, στη Λισαβόνα. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν σ' ό,τι αφορά το ζήτημα της ρωσικής συνδρομής στη νατοϊκή κατοχή στο Αφγανιστάν, και συγκεκριμένα στη χρησιμοποίηση του ρωσικού εδάφους για την αποστολή (κι επιστροφή) φορτίων προς (κι από) τα κατοχικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν, καθώς και για την αγορά ρωσικών μεταγωγικών ελικοπτέρων για τις ανάγκες των κυβερνητικών - κατοχικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν. Κοινή ήταν κι η τοποθέτηση ενάντια σε κινδύνους κατασκευής και διάδοσης πυρηνικών όπλων. Ωστόσο, στο κύριο ζήτημα, που αφορούσε τη συνεργασία στο ζήτημα της αντιπυραυλικής ασπίδας δεν υπήρξε κάποια επιπλέον εξέλιξη. Μάλιστα, ο Ρώσος Πρόεδρος, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, δήλωσε ξεκάθαρα πως είτε θα υπάρξει κοινή αντιπυραυλική άμυνα Ρωσίας - ΝΑΤΟ, από τον Ατλαντικό Ωκεανό μέχρι τα Ουράλια, που θα περιλαμβάνει την από κοινού διαχείριση των συστημάτων και τη λήψη των αποφάσεων, είτε μια τέτοια συμφωνία δε θα υπάρξει καθόλου. Οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις για το ζήτημα. Πολύ εύγλωττα τοποθετήθηκε στο ζήτημα ο Ντμίτρι Ρογκόζιν, ο Ρώσος πρέσβης στο ΝΑΤΟ: «Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ προσκαλούν τη ρωσική αρκούδα να πάνε μαζί για να κυνηγήσουν λαγούς. Ομως η αρκούδα δεν καταλαβαίνει γιατί τότε κρατάνε τουφέκια που είναι για το κυνήγι αρκούδας;».
Κατά τα άλλα, οι αμερικανο-νατοϊκοί και Ρώσοι ηγέτες αναλώθηκαν σε διαπιστώσεις πως οι δύο πρώην εχθροί συμφώνησαν ότι πλέον δεν αποτελεί ο ένας απειλή για τον άλλο. Διακηρύξεις, που δεν μπορούν, ωστόσο, να κρύψουν τις αντιθέσεις τους σε πολύ σοβαρά ζητήματα, όπως είναι αυτό των πυρηνικών κινδύνων.
Στο επίσημο έγγραφο επίσης σημειώνεται «η συμβολή της Συμμαχίας στην ειρήνη και την ασφάλεια» μέσω των ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων «Ocean Shield» (της ναυτικής επιχείρησης του ΝΑΤΟ στη Σομαλία), του «Active Endeavour» (που αφορούν την επιχείρηση «αντιτρομοκρατικού» πολέμου στη Μεσόγειο, την «υποστήριξη» που παρέχει στην Σομαλία, κ.ά.).
Επιπλέον, «τόσο εντός όσο και εκτός του ευρωτλαντικού χώρου, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να συνεργαστεί με άλλους φορείς ώστε να συμβάλει με μια συνολική προσέγγιση που θα συνδυάζει αποτελεσματικά πολιτικά, κοινωνικά και στρατιωτικά μέσα για τη διαχείριση κρίσεων». Δηλαδή, ουσιαστικά αναγορεύονται σε εχθρούς τα λαϊκά κινήματα.
Δεσμεύεται για «ισχυρή και παραγωγική συνεργασία» ανάμεσα στο ΝΑΤΟ, στον ΟΗΕ, ενώ σημειώνει ότι «το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μοιράζονται κοινές αξίες και στρατηγικά συμφέροντα, και εργαζόμαστε μαζί σε επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων». Θεωρεί πως ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) «είναι ένας σημαντικός οργανισμός για την ασφάλεια και ένα φόρουμ διαλόγου για θέματα που αφορούν την ευρωατλαντική ασφάλεια, όπως φάνηκε και στην Σύνοδο της Κέρκυρας».
Η λυκοσυμμαχία επίσης, δεν κρύβει το ενδιαφέρον για την ένταξη και άλλων χωρών σε αυτή όπως ειδικά οι βαλκανικές χώρες που προήλθαν από το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η ΠΓΔΜ (που μάλιστα η Τουρκία έβαλε «αστερίσκο» ότι την αναγνωρίζει με το «συνταγματικό της όνομα»). Ακόμα η Ουκρανία και η Γεωργία ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους ιμπεριαλιστές όπως και η «ακεραιότητα του Αζερμπαϊτζαν, της Αρμενίας και της Μολδαβίας».
Επιπλέον, προβάλλονται οι λεγόμενες απειλές στον κυβερνοχώρο αλλά και «οι κίνδυνοι στον τομέα της ενέργειας, του περιβάλλοντος, η λειψυδρία κ.ά.», που δήθεν θα υπερασπιστεί το ΝΑΤΟ. Φυσικά δεν πρόκειται για τίποτε άλλο παρά για την εξασφάλιση των συμφερόντων των μονοπωλίων. Επιπρόσθετα, συμφωνήθηκε μια «νέα δομή διοίκησης του ΝΑΤΟ, η οποία θα είναι πιο αποτελεσματική, πιο λιτή και οικονομικά προσιτή» με αναδιάταξη και νέων στρατηγείων.