Η ανοδική πορεία του πληθωρισμού στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ένας ακόμη δείκτης για την άσχημη κατάσταση της οικονομίας στα κράτη - μέλη. Ερχεται να προστεθεί στη μείωση της βιομηχανικής παραγωγής, στη μείωση των εξαγωγών, στην αμετάβλητη ανεργία. Μάλιστα, ο δείκτης του πληθωρισμού έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για την ΕΕ, αφού η σταθερότητα των τιμών είναι ο πρώτος στόχος του οικονομικού επιτελείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Οι αναλυτές επιμένουν ότι τα σημάδια της ύφεσης στην ευρωπαϊκή οικονομία αποτελούν παρενέργεια της ύφεσης που πλήττει την αμερικάνικη οικονομία. Επιμένουν μάλιστα, ότι οι συνέπειες της αμερικανικής ύφεσης θα είναι ακόμη σκληρότερες τους επόμενους μήνες. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται και στις ανακοινώσεις των εταιριών, οι οποίες η μία μετά την άλλη αναπροσαρμόζουν, προς τα κάτω, τις προβλέψεις τους για το 2001 παρουσιάζοντας σημαντική μείωση πωλήσεων και κερδών. Μόλις προχτές, μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών και της υψηλής τεχνολογίας, η ΝΟΚΙΑ, ανακοίνωσε μεγάλη μείωση πωλήσεων και κερδών. Η ανακοίνωση προκάλεσε την καταβαράρθρωση της μετοχής της σε όλα τα μεγάλα χρηματιστήρια.
Ομως, από διαφορετικές πλευρές ακούγεται ότι για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτοί που θα πληρώσουν θα είναι αποκλειστικά οι εργαζόμενοι. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών, στους επόμενους μήνες θα έχουμε στην Ευρώπη κύμα ομαδικών απολύσεων με επίκεντρο τους κλάδους υψηλής τεχνολογίας. Γίνεται μάλιστα λόγος για πάνω από 500.000 απολύσεις μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Βεβαίως, οι εργαζόμενοι δε θα δεχτούν μόνο αυτό το πλήγμα. Το μεγάλο κεφάλαιο ζητά από τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης την επιτάχυνση των «διαρθρωτικών αλλαγών». Δηλαδή, την πλήρη απελευθέρωση των αγορών (ειδικά της ηλεκτρικής ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών και των αερομεταφορών) τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. Και βέβαια, την ταχύτερη κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών δικαιωμάτων.
Ολα αυτά βέβαια θα συμβούν αν οι εργαζόμενοι μείνουν απαθείς μπροστά στη μεγάλη πρόκληση. Αν κρίνει κανείς από τις κινητοποιήσεις, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σχεδόν σε όλες τις χώρες - μέλη, είναι βέβαιο ότι τα σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων θα συναντήσουν μεγάλη αντίσταση. Ούτως ή άλλως, το διάστημα των επόμενων μηνών αναμένεται να είναι διάστημα συγκρούσεων όπου θα κριθούν πολλά.