«Μπορείτε να με λέτε όπως θέλετε... Τέρας ή δολοφόνο. Σημειώστε μόνο ότι δε μισώ τους Αραβες... Καλύτερα ζωντανός και ιουδαιο - ναζί παρά νεκρός και Αγιος... Με ή χωρίς την ευλογία του Πάπα και των άλλων θρησκευτικών ηγετών από τους "Νιου Γιορκ Τάιμς"... Η ιστορία μας διδάσκει ότι όποιος δε σκοτώσει, θα σκοτωθεί από άλλους.
Ακόμα και αν μου αποδείξετε μαθηματικά ότι ο σημερινός πόλεμος στο Λίβανο είναι βρώμικος και ανήθικος, δε με ενδιαφέρει... Ακόμη και αν δεν πετύχουμε κανέναν από τους στόχους μας δε με νοιάζει. Ακόμα και έτσι αξίζει ο κόπος... Και ξέρετε γιατί; Επειδή φαίνεται ότι ο πόλεμος αυτός μας έχει καταστήσει ακόμη πιο αντιδημοφιλείς στον αποκαλούμενο πολιτισμένο κόσμο.
Να μην ξανακούσω κι άλλες αηδίες για τη μοναδική εβραϊκή ηθική, τα ηθικά μαθήματα του Ολοκαυτώματος...
.... Νομίζεις ότι περνάνε άσχημα οι κακοί αυτού του κόσμου; Αν πάει κάποιος να τους αγγίξει, του κόβουν τα χέρια και τα πόδια... Δεν υποφέρουν από δυσπεψία, δεν τους τιμωρεί ο Ουρανός... Ισως τότε ο κόσμος επιτέλους αρχίσει να με φοβάται αντί να με λυπάται... Δώστε τους να καταλάβουν ότι είμαστε μια χώρα άγρια, επικίνδυνη για τους γείτονές μας, ότι μπορεί να αποτρελαθούμε εάν δολοφονηθεί ένα από τα παιδιά μας... ότι εάν δολοφονηθεί ένας κατώτερος υπάλληλος μιας ασήμαντης πρεσβείας μας, θα αρχίσουμε τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο...
... Ο γλυκύτερος καρπός του πολέμου στο Λίβανο; Είναι ότι τώρα δε μισούν μόνο το Ισραήλ. Μισούν και όλους τους σαλονάτους Εβραίους... Ας τους (αυτούς) να καταδικάζουν το Ισραήλ... δε θα τους ωφελήσει... τώρα πια ταυτίζονται με μας και αυτό είναι καλό! Τα νεκροταφεία τους βεβηλώνονται, οι συναγωγές τους πυρπολούνται... Θα έρθουν στην Παλαιστίνη επειδή δε θα έχουν καμία επιλογή!... Δεν αξίζει;
... Και σήμερα ακόμα, προσφέρομαι εθελοντικά να κάνω εγώ τη βρωμοδουλιά, να σκοτώσω όσους Αραβες χρειαστεί... να κάνω τον καθένα να μας μισήσει, ώστε να τραβήξω το χαλί κάτω από τα πόδια των Εβραίων της Διασποράς, έτσι ώστε να αναγκαστούν να μας έρθουν τρέχοντας... Δε με απασχολεί ακόμη και αν με... φυλακίσετε ισόβια. Υστερα θα μπορείτε να ευπρεπίσετε την εβραϊκή συνείδησή σας και να εισέλθετε στην αξιοσέβαστη λέσχη των πολιτισμένων εθνών, που είναι μεγάλα και υγιή».
Αυτά είναι ελάχιστα αποσπάσματα από μια συνέντευξη - χείμαρρο, που φέρεται να παραχώρησε το 1982 στον Ισραηλινό συγγραφέα Αμος Οζ ο, τότε, υπουργός Αμυνας, Αριέλ Σαρόν, που αναφέρεται ως C. Αποσπάσματά της δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Νταβάρ», το Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς και το σύνολό της στο, αμετάφραστο στα ελληνικά, βιβλίο του Οζ «The land of Israel». Ο Σαρόν, έχει φροντίσει φυσικά, να διαψεύσει ότι τα λόγια είναι πραγματικά δικά του.
Οπως και να έχει, τα παραπάνω λόγια δεν εκφράζουν παρά τη λογική του ισχυρού, της υπερδύναμης, που πολλάκις έχει ασκηθεί από πολλούς νυν «πολιτισμένους ειρηνοποιούς». Για να μην ξεχνιόμαστε!