Στο σημείο αυτό, όμως, η κυβέρνηση πρέπει να μας λύσει μιαν εύλογη απορία: Πώς εξηγείται το ενδιαφέρον των βιομηχάνων για ένα πεδίο, που, σύμφωνα με όσα μας λένε, θα λειτουργούν μόνο ...«μη κερδοσκοπικές» επιχειρήσεις;
Μήπως (λέμε, μήπως) η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι «καίγονται» να εντάξουν την επιστημονική έρευνα, το περιεχόμενο σπουδών και την παραγωγή επιστημονικού δυναμικού στις δικές τους επιδιώξεις, το συντομότερο δυνατόν;
Εκτός πια κι αν ο ΣΕΒ αποφάσισε να γίνει μια οργάνωση, με στόχο την άνοδο της ποιότητας ζωής των μισθωτών και δεν το ξέραμε...
Πάντως, από την πολιτική σκηνή δεν πρέπει να έχει παράπονο. Και η ΝΔ, και το ΠΑΣΟΚ κάνουν ό,τι μπορούν για να «περάσει», με όσο το δυνατόν πιο συναινετικές διαδικασίες, η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων πανεπιστημίων.
ΜΟΝΟΝ ΕΤΟΣ παροχών δεν κήρυξε το 2007, με δηλώσεις του, ο Γιώργος Αλογοσκούφης, μετά την ...απλόχερη ανακοίνωσή του για τους δημόσιους υπάλληλους, σύμφωνα με την οποία οι αυξήσεις του επόμενου χρόνου θα είναι «μεγαλύτερες από το 3%»!
Κι όμως, ένα τέτοιο εξευτελιστικό ποσοστό αύξησης, όχι απλώς δεν ντρέπονται να το ανακοινώνουν, αλλά το παρουσιάζουν και ως δείγμα οικονομικής ανάκαμψης και ευμάρειας. Μάλλον ξεχνάνε ότι οποιοδήποτε κατώτερο ποσοστό δε θα ήταν ούτε καν τυπικά αύξηση, ακόμη και με τα δικά τους στοιχεία.
Οσον αφορά την πραγματικότητα, είναι μάλλον αστείο να μιλούν για «αυξήσεις», όταν όλοι γνωρίζουμε πόσο μειώνουν κάθε χρόνο την αξία των μισθών η ακρίβεια και η κλιμακούμενη συνεχώς εμπορευματοποίηση της Παιδείας, της Υγείας και των υπόλοιπων κοινωνικών αναγκών.