Την εν λόγω συμφωνία ΝΑΤΟ - Ρωσίας την παρουσιάζουν ως ληξιαρχική πράξη τερματισμού της εποχής του "ψυχρού πολέμου". Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν είναι έτσι. Η συμφωνία αυτή, τα όσα προηγήθηκαν και πολύ περισσότερο τα όσα προαναγγέλθηκαν ότι θ' ακολουθήσουν, της προσδίδουν τα χαρακτηριστικά συμφωνίας συνθηκολόγησης, σαν τις συμφωνίες που υπογράφονται ανάμεσα σε νικητές και ηττημένους. Είναι μια συμφωνία άνευ όρων παράδοσης της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ. Οπως χαρακτηριστικά είπαν παράγοντες της ρωσικής αντιπολίτευσης, η συμφωνία αυτή "εγκαθιδρύει τις σφαίρες επιρροής των νικητών του ψυχρού πολέμου". Και δεν είναι όλα αυτά υπερβολές. Ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Μπ. Γιέλτσιν, ανακοίνωσε την απόφασή του να απομακρυνθούν όλες οι πυρηνικές κεφαλές που στοχεύουν τις χώρες του ΝΑΤΟ. Το μοναδικό σύμβολο δύναμης της Ρωσίας απέναντι στο ΝΑΤΟ, αλλά και ισορροπίας δυνάμεων, που είχε απομείνει όρθιο, ξηλώνεται και αυτό.
Το έδαφος γι' αυτή την επιχείρηση προλειαίνεται σε επίπεδο οικονομικό και στρατιωτικό, ώστε το ΝΑΤΟ και γενικά οι ιμπεριαλιστές να εμφανιστούν σαν "σωτήρες των λαών". Δεν είναι τυχαίο ότι έχει ανοίξει μια κουβέντα για ένα "νέο σχέδιο Μάρσαλ". Οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες έχουν μεταβληθεί κάτι σαν σε νέες αποικίες των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Οι λαοί τους οδηγούνται σε εξαθλίωση και οι πλουτοπαραγωγικές τους πηγές δίνονται βορά στα ακόρεστα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια. Από την άλλη, έχει δημιουργηθεί και η στρατιωτική δομή για την προετοιμασία της πλήρους υπαγωγής τους στο ΝΑΤΟ. Πρόκειται για τον αμερικανικής έμπνευσης "Συνεταιρισμό για την Ειρήνη". Στα πλαίσια αυτού του "Συνεταιρισμού", σε πρώτη φάση, όμορες χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ και πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας πραγματοποιούν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με αντικειμενικό σκοπό την εξοικείωση των στρατών των πρώην σοσιαλιστικών χωρών με τις δομές του ΝΑΤΟ.
Στις ασκήσεις αυτές εντάχτηκαν σταδιακά ακόμα και χώρες, όπως η Ουκρανία, που προέρχονται από τη Σοβιετική Ενωση, πράγμα που αποκαλύπτει ότι στόχος του ΝΑΤΟ είναι η δημιουργία ενός ασφυκτικού κλοιού γύρω από τη σημερινή Ρωσία. Εξάλλου, η συμφωνία ΝΑΤΟ - Ρωσίας θα μπορούσε να διαβαστεί από μια οπτική γωνία και σαν συμφωνία ανακωχής, δηλαδή προσωρινής εξασφάλισης της ανοχής της Ρωσίας στα σχέδια διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, αφού το γνωρίζουν πολύ καλά ότι πλήρης υποταγή της σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί. Δεν είναι τυχαίο ότι τις ενέργειες των αμερικανοΝΑΤΟικών ιμπεριαλιστών τις διακρίνει ένας φόβος αλλά και βιασύνη. Προσπαθούν να προλάβουν να αρπάξουν ό,τι περισσότερο μπορούν πριν "ξυπνήσει η αρκούδα" και πάλι, έτσι ώστε όταν "ξυπνήσει" να είναι εγκλωβισμένη σε ένα κλουβί.
Αυτό λοιπόν είναι το τοπίο της νέας ιμπεριαλιστικής τάξης. Ενα τοπίο εφιαλτικό για τους λαούς. Μια νέα "Ιερά Συμμαχία" έχει βγει στο διεθνές προσκήνιο. Ομως, όλα τα λογαριάζουν "χωρίς τον ξενοδόχο" ή, μάλλον, επειδή αυτός είναι ο φόβος τους - και το γνωρίζουν - προτιμούν να τα λογαριάζουν χωρίς αυτόν. Και ο φόβος τους είναι οι ίδιοι οι λαοί. Εξάλλου, η "νέα τάξη πραγμάτων" δεν είναι παρά η παγκόσμια επιχείρηση καθυπόταξης των λαών και συμβιβασμού τους με την ιδέα ότι ο ιμπεριαλισμός είναι και θα μείνει για πάντα κυρίαρχος. Υπάρχει, λοιπόν, "αντίπαλο δέος" απέναντι στους ιμπεριαλιστές. Είναι η δύναμη των λαών που αφυπνίζονται και αναζητούν το μέλλον τους και αγωνίζονται κόντρα σε όλα όσα γίνονται σε βάρος τους.
Κυριάκος ΖΗΛΑΚΟΣ
ΣΠΟΤ
Η "νέα" εποχή, για την οποία κάνουν λόγο με πανηγυρισμούς και φανφάρες, με αφορμή την υπογραφή στο Παρίσι της συμφωνίας ΝΑΤΟ - Ρωσίας, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ήδη γνωστή εποχή της "νέας τάξης πραγμάτων" του ιμπεριαλισμού